دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The Relationship Between Parental Bonding and Eating Disorders in Female High School Students: The Mediating Role of Perfectionism رابطۀ پیوند والدینی با اختلالات خوردن در دانش‌آموزان دختر: نقش میانجی کمال‌گرایی 1 17 10538 10.22075/jcp.2025.37347.3157 FA کوثر حسینیان دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. عباس بخشی پور استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز،تبریز، ایران. مهسا پیشکار اهراب دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی، آذرشهر، ایران. فرید نشاط قراملکی کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2025 04 12 Abstract: Introduction: Eating disorders are among the most common psychological problems in adolescents, especially girls. Investigating the underlying and explanatory factors is of particular importance. The present study aimed to examine the relationship between parental bonding and eating disorders in female high school students, considering the mediating role of perfectionism. Method: This research was descriptive-correlational in design. The statistical population included all female high school students (second level) in Babolsar during the 2023–2024 academic year. A sample of 215 students was selected using multistage cluster random sampling. The data collection tools were the Parental Bonding Instrument (Parker, 1979), the Frost Multidimensional Perfectionism Scale (Frost, 1990), and the Eating Disorder Diagnostic Scale (Stice, 2000). The data were first analyzed in SPSS 24 for descriptive statistics and data preparation, and then structural equation modeling (SEM) was conducted using AMOS 24. Results: Maternal bonding (β= –0.59) and paternal bonding (β= –0.22) had significant negative effects on maladaptive perfectionism. In turn, maladaptive perfectionism had a significant positive effect on eating disorders (β = 0.25). The direct effects of maternal (β= –0.13) and paternal bonding (β= –0.03) on eating disorders were not significant. However, the indirect effects of maternal (β= –0.15) and paternal bonding (β= –0.06) on eating disorders through maladaptive perfectionism were statistically significant. Conclusion: Designing intervention programs and empowerment initiatives for parents and at-risk individuals is essential, as perfectionism can lead to eating disorders. These interventions can help reduce eating disorder-related problems and improve the mental health of students. مقدمه: اختلالات خوردن از جمله مشکلات شایع روان‌شناختی در میان نوجوانان، به‌ویژه دختران، محسوب می‌شوند که بررسی عوامل زمینه‌ساز و تبیین‌کننده آن‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطۀ پیوند والدینی با اختلالات خوردن در دانش‌آموزان دختر، با توجه به نقش میانجی کمال‌گرایی بود. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود . جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ دانش‌آموزان دختر دورۀ دوم متوسطۀ شهرستان بابلسر در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود. از میان آن‌ها، نمونه‌ای به حجم ۲۱۵ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه پیوند والدینی پارکر (۱۹۷۹)، کمال‌گرایی چندبعدی فراست (۱۹۹۰)، و مقیاس تشخیص اختلال خوردن استیس (۲۰۰۰) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده ابتدا با نرم‌افزار SPSS24 برای آماده‌سازی و تحلیل‌های توصیفی بررسی شد و سپس با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار AMOS24 تحلیل گردید. یافته‌ها: پیوند با مادر ( ß=- 0/59) و پیوند با پدر ( ß=- 0/22) اثر منفی معناداری بر کمال‌گرایی منفی داشتند. همچنین، کمال‌گرایی منفی اثر مثبت معناداری بر اختلالات خوردن داشت (ß= 0/25). اثر مستقیم پیوند والدینی ( با مادر ß=- 0/13؛ با پدر ß=- 0/03) بر اختلالات خوردن معنادار نبود. اثر غیرمستقیم پیوند با مادر (ß=- 0/15) و پدر (ß=- 0/06) از طریق کمال‌گرایی منفی معنادار بود . نتیجه‌گیری: طراحی برنامه‌های مداخله‌ای و توانمندسازی برای والدین و افراد در معرض خطر ضروری است، زیرا کمال‌گرایی می‌تواند باعث اختلالات خوردن شود. این مداخلات به کاهش مشکلات اختلالات خوردن و بهبود سلامت روانی دانش‌آموزان کمک می‌کنند.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10538_57bfedbdfa8855d287fd81cd45559d6c.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The effectiveness of percussion exercises on theory of mind and types of attention in attention deficit disorder اثر بخشی تمرینات کوبه‌ای بر تئوری ذهنی و انواع توجه در اختلال نارسایی توجه 19 36 9992 10.22075/jcp.2025.37518.3171 FA الهه حاتم زاده کارشناسی ارشد رفتارحرکتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران فاطمه رضایی استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2025 04 26 One of the main problems of children with attention deficit/hyperactivity disorder is attention deficit, and according to various studies, it is associated with cognitive and social deficits that are associated with a deficiency in theory of mind. Rhythmic body percussion exercises can stimulate their cognitive motor area. The aim of the present study was to determine the effectiveness of percussion exercises on theory of mind and types of attention in attention deficit disorder. Methods: The present study was a quasi-experimental study with a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population included all female elementary school students aged 7-9 years in Mashhad, 30 of whom were selected based on inclusion and exclusion criteria and the diagnosis of hyperactivity using the Connors questionnaire (teacher form) and were divided into two experimental and control groups (n=15) by simple randomization. In the pre-test, all participants completed the shifting and sustained attention tests and the theory of mind questionnaire. Then, the experimental group received body percussion exercises for 12 sessions, 3 one-hour sessions per week. After the last session, the items measured in the pre-test were repeated by both groups. To analyze the results, multivariate analysis of covariance was used at a significance level of P ≤ 0.05. Results: The results showed that body percussion exercises were able to lead to improvements in the attention span and sustained attention (P=0.001) as well as the theory of mind of hyperactive elementary school children in the experimental یکی از مشکلات اساسی کودکان با اختلال بیش‌فعالی، نقص توجه است و بر اساس بررسی‌های مختلف با نقص شناختی و اجتماعی همراه است که در نظریه ذهن با نارسایی روبرو هستند. تمرینات موزون کوبه‌ای بدن می تواند حیطه شناختی حرکتی آنها را تحریک نماید. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی تمرینات کوبه‌ای بر تئوری ذهنی و انواع توجه در اختلال نارسایی توجه بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن شامل تمام دانش‌آموزان دختر در مقطع ابتدایی در دامنه سنی 9-7 سال شهر مشهد بود که تعداد 30 نفر از آنها بر اساس معیارهای ورود و خروج و نیز تشخیص وجود بیش‌فعالی با استفاده از پرسشنامه کانرز (فرم معلمان) انتخاب و به صورت تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل (15=n) تقسیم شدند. در پیش‌آزمون تمامی مشارکت کنندگان آزمون‌های توجه انتقالی و پایدار و نیز پرسش‌نامه تئوری ذهن را تکمیل کردند، سپس گروه آزمایش به مدت 12 جلسه و هر هفته 3 جلسه یک ساعته تمرینات کوبه‌ای بدن را دریافت کردند. پس از اتمام آخرین جلسه موارد اندازه‌گیری شده در پیش‌آزمون توسط هر دو گروه تکرار شد. برای تحلیل نتایج از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره در سطح معناداری P≤ 0.05 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات کوبه‌ای بدن توانسته منجر به بهبود در توجه انتقالی و پایدار (001/0P=) و نیز تئوری ذهنی کودکان دبستانی بیش فعال در گروه آزمایش گردد

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_9992_131ac3b396310fad056cddd182199f8b.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The effectiveness of mindfulness-based education on emotional creativity and academic engagement of students with oppositional defiant disorder اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر خلاقیت هیجانی و درآمیزی تحصیلی دانش‌آموزان با اختلال نافرمانی مقابله‌ای 37 52 10366 10.22075/jcp.2025.37669.3185 FA عبدالجلال توماج دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران سیاوش طالع پسند استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2025 07 22 Background: The aim of the present study was to investigate the effectiveness of mindfulness-based education on emotional creativity and academic integration of students with confrontational disobedience. Method: The method of the present research was a semi-experimental one with a pre-test/post-test design of control and experimental groups. The statistical population of the study included all sixth grade elementary school students suffering from oppositional defiant disorder in Golestan province in the academic year of 1402-1401. The participants were 40 students with oppositional defiant disorder who were selected using the accessible method. All of them completed the Homersen et al.'s (2006) Oppositional Defiant Disorder Questionnaire, April's (2001) Emotional Creativity, and Rio and Tseng's (2013) Academic Blend. Results: The findings of the study showed that mindfulness-based training had a significant positive effect on post-test score changes in the variables of modernity (0.75), honesty effectiveness (0.81), readiness (0.77), factorial (0.71), behavioral (0.78), cognitive (0.74), and emotional (0.72). Conclusion: It can be concluded that mindfulness-based education increases emotional creativity and academic engagement of students with counter-insurgency. زمینه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر خلاقیت هیجانی و درآمیزی تحصیلی دانش‌آموزان با نافرمانی مقابله‌ای بود. روش: روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون/پس‌آزمون از نوع گروه گواه و آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی پایه ششم مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای استان گلستان در سال تحصیلی 1402-1401 بود. شرکت کنندگان 40 دانش‌آموز مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای بودند که با روش در دسترس انتخاب شدند. همه آنها پرسشنامه اختلال نافرمانی مقابله‌ای هومرسن و همکاران (2006)، خلاقیت هیجانی آوریل (2001) و درآمیزی تحصیلی ریو و تسنگ (2013) را تکمیل کردند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر تغییرات نمره پس آزمون متغیرهای نوگرایی (0/75)، اثربخشی صداقت (0/81)، آمادگی (0/77)، عاملی (0/71)، رفتاری (0/78)، شناختی (0/74) و عاطفی (0/72) به طور معناداری تاثیر مثبت داشته است . نتیجه گیری: می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی موجود افزایش خلاقیت هیجانی و درآمیزی تحصیلی دانش‌آموزان با نافرمانی مقابله‌ای می‌گردد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10366_55d73f495d7649e39c5eb562fe331e29.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The Mediating Role of Alexithymia in the Relationship between Cognitive Flexibility with Quality of Life and Obsessive–Compulsive Disorder of Patients with Psoriasis نقش میانجی ناگویی هیجانی در رابطه بین انعطاف‌ پذیری شناختی با کیفیت زندگی و اختلال وسواس فکری-عملی در بیماران مبتلا به پسوریازیس 53 70 10539 10.22075/jcp.2025.36277.3080 FA فائزه محمودیان فرد دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم و فناوری‌های پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، حسین اسکندری نویسنده مسئول، استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2025 01 03 Introduction: The purpose of the present study was to investigate mediating role of alexithymia in the relationship between cognitive flexibility with quality of life and obsessive–compulsive disorder of patients with psoriasis. This was descriptive-correlation research. Method: The statistical population of the study was patients with psoriasis of Tehran city in year 2024. The sample size was selected based on Klein's model (2023) and with subjectivw sampling of 200 patients with psoriasis. Data collection tools include the dermatology life quality index (DLQI) of Finlay & Khan (1994), the Maudsley obsessive–compulsive inventory (MOCI) of Hodgson and Rachman (1977), cognitive flexibility inventory (CFI) of Dennis and Vander Wal (2010) and Toronto alexithymia scale (TAS) of Bagby and et al (1994). Data were analyzed using Pearson correlation and structural equations modeling. Results: The results showed direct effect of cognitive flexibility on quality of life (β= - 0.84 and sig=0.001) and obsessive–compulsive disorder (β= - 0.73). Also, the final research model had a good fit (RMSEA=0.03, p<0.05) and 98% of the variance of obsessive–compulsive disorder and 99% of the variance of quality of life is explained by cognitive flexibility with mediating role of alexithymia. Discussion and conclusion: According to the findings of this research and the role of cognitive flexibility and alexithymia, the use of emotion regulation training and acceptance and commitment therapy, to improve the quality of life and obsessive–compulsive disorder of patients with psoriasis. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ناگویی هیجانی در رابطه بین انعطاف‌پذیری شناختی با کیفیت زندگی و اختلال وسواس فکری-عملی در بیماران مبتلا به پسوریازیس بود. روش: روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش بیماران مبتلا به پسوریازیس شهر تهران در نیمه اول سال 1403 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(2023) و با روش نمونه‏گیری هدفمند 200 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌‌های پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت زندگی در بیماری‌های پوستی(DLQI) فینلای و خان(1994)، سیاهه وسواس فکری-عملی مادزلی(MOCI) هاجسون و راچمن(1977)، سیاهه انعطاف‌پذیری شناختی(CFI) دنیس و وندروال(2010) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو(TAS) و بگبی و همکاران(1994) بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج: یافته‌های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم انعطاف‌پذیری شناختی بر کیفیت زندگی(0/84- =β و 0/001=sig) و وسواس فکری-عملی(0/73- =β و 0/001=sig) معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که ناگویی هیجانی در رابطه بین انعطاف‌پذیری شناختی با کیفیت زندگی و وسواس فکری-عملی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (0/03=RMSEA و 0/05>p) و 98 درصد از واریانس وسواس فکری-عملی و 99 درصد از واریانس کیفیت زندگی بر اساس انعطاف‌پذیری روانشناختی با نقش میانجی ناگویی هیجانی تبیین می‌شود. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‏های این پژوهش و نقش انعطاف‌پذیری شناختی و ناگویی هیجانی استفاده از آموزش تنظیم هیجان و مداخلات مبتنی بر پذیرش/تعهد برای بهبود کیفیت زندگی و وسواس فکری-عملی این بیماران پیشنهاد می‌شود.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10539_8a5ef0eb189ae5dcf667d3f03dcdec54.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The effect of acute mental fatigue on the performance of sports coaches تأثیر خستگی ذهنی حاد بر عملکرد مربیان ورزشی 71 83 10540 10.22075/jcp.2025.36124.3065 FA محمدرضا علیرضایی دانشجوی ارشد رفتار حرکتی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. بهروز گل محمدی دانشیار، گروه علوم‌ورزشی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. وحید کاشانی دانشیار، گروه علوم‌ورزشی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2024 12 02 Introduction: One of the most important concerns related to sports performance is mental fatigue. Fatigue, in particular, manifests as a lack of effort, reduced alertness and efficiency, and cognitive impairment. This type of fatigue indicates a decrease in performance, motivation to continue working, and an increase in the frequency and severity of errors. The main purpose of this research was to investigate the effect of acute mental fatigue on the performance of sports coaches. Method: This research is classified as a semi-experimental research according to practical goals and methodological approach. The present study was conducted as a pre-test and post-test. The statistical population included all the male sports coaches of Isfahan province with the age group of 25 to 45 years, and 20 people who had suitable and available conditions were selected. Descriptive and inferential statistics have been used in this research. Descriptive statistics were used to analyze the data, and the Shapiro-Wilk test was used to check the normality of the data distribution. Results: The findings of this research showed that mental fatigue had a significant impact on eight subscales of the McLean and Zakrajsek coaches' performance questionnaire, except for the factor of financial affairs in the rest of the subscales. Conclusion: It can be concluded that a cognitive task training session causes mental fatigue and can have a negative effect on the performance of sports coaches, but its effect on gender and coaches with different levels of expertise remains unclear and requires more investigation in future research. مقدمه: یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مربوط به عملکرد ورزشی، خستگی ذهنی است. خستگی به طور خاص، به عنوان عدم تمایل به تلاش، کاهش هوشیاری و کارایی و نقص عملکرد شناختی ظاهر می‌شود. این نوع خستگی نشان‌دهنده کاهش عملکرد، کاهش انگیزه برای ادامه کار و افزایش فراوانی و شدت خطاها است. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر خستگی ذهنی حاد بر عملکرد مربیان ورزشی بود. روش: این پژوهش با‌توجه به اهداف عملی و رویکرد روش‌شناختی به عنوان یک پژوهش نیمه‌تجربی طبقه‌بندی شده است. پژوهش حاضر به‌صورت پیش‌ آزمون و پس‌ آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل تمام مربیان ورزشی مرد استان اصفهان با رده سنی 25 تا 45 سال بود و از بین آن‌ها 20 نفر که دارای شرایط مناسب و در دسترس بودند، انتخاب شدند. در پژوهش حاضر از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و برای بررسی نرمال بودن توزیع داده‌ها از آزمون شاپیروویلک استفاده گردید. یافته: یافته‌های این تحقیق نشان داد که تأثیر خستگی ذهنی در هشت زیر مقیاس پرسشنامه عملکرد مربیان مک لین و لاکراجسک به‌غیر از عامل امور مالی در بقیه خرده مقیاس‌ها، خستگی ذهنی به‌شکل معناداری تأثیرگذار بود. نتیجه گیری: می‌توان نتیجه گرفت که یک جلسه تمرین تکلیف شناختی باعث خستگی ذهنی شده و می‌تواند تأثیر منفی بر عملکرد مربیان ورزشی داشته باشد، ولی تأثیر میزان آن بر جنسیت و مربیان با سطوح مختلف تخصص، مبهم باقی مانده و مستلزم بررسی بیشتر در پژوهش‌های آینده است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10540_a29dfa1c968eb38a6be080e287c32581.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The Mediating Role of Emotion Regulation Difficulty in the Relationship between Self-Compassion with Obsessive-Compulsive Symptoms and Rumination نقش واسطه ای دشواری تنظیم هیجان در رابطه بین خودشفقت‌ورزی با نشانه‌های وسواس فکری-عملی و نشخوار فکری 85 101 10541 10.22075/jcp.2025.34224.2896 FA ریحانه احمدی گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران اکرم قربعلی گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 2024 05 23 Introduction: Obsessive-compulsive symptoms and rumination are distinct psychological constructs that seems to have common underlying mechanisms and their comorbidity can have significant negative consequences. The aim of this research was to investigate the mediating role of emotion regulation difficulty in the relationship between self-compassion with obsessive-compulsive symptoms and rumination. Method: The research design was a descriptive correlational design based on path analysis. The statistical population included undergraduate and graduate students of Valiasr Complex of Islamic Azad University, South Tehran branch in the academic year 2022-2023. According to Klein, the minimum sample size in studies that use structural equation modeling is 200. Therefore, considering the possibility of subject attrition and to increase the generalizability of the research results, 335 students were selected to participate in this study using a multi-stage cluster random sampling method. The data were collected using the Revised Obsessive-Compulsive Inventory (Foa et al., 2002), Ruminative Response Scale (Nolen-Hoeksema & Morrow, 1991), shortened version of Emotion Regulation Difficulties Scale (Bjureberg et al., 2016), and self-compassion scale-short form.The data were analyzed by path analysis. Results: The results showed that all the direct effects in the model were significant except for the effect of self-compassion on obsessive-compulsive symptoms. Also, the indirect effects of self-compassion (through emotion regulation difficulty) on rumination and obsessive-compulsive symptoms were obtained significant. Conclusion: Based on the findings of this research, it can be concluded that low self-compassion can play a role in the emergence or intensifying of rumination and obsessive-compulsive symptoms through creating problems in emotion regulation. زمینه:‌ وسواس فکری-عملی و نشخوار فکری سازه‌های روانشناختی متمایزی هستند که به نظر می‌رسد مکانیزم‌های زیربنایی مشترکی دارند و همبودی آن‌ها می‌تواند پیامدهای منفی قابل توجهی داشته باشد. هدف این پژوهش بررسی نقش واسطه‌ای دشواری تنظیم هیجان در رابطه بین خودشفقت‌ورزی با نشانه‌های وسواس فکری-عملی و نشخوار فکری بود. روش: طرح پژوهش توصیفی-همبستگی مبتنی بر تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مجتمع ولیعصر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در سال تحصیلی 1401-1402بود. طبق نظر کلاین (2011)، حداقل حجم نمونه در مطالعاتی که از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده کرده‌اند 200 مورد است. از این رو، به منظور افزایش تعمیم پذیری نتایج و با درنظرگرفتن احتمال ریزش آزمودنی‌ها، 335 دانشجو به شیوه نمونه‌گیری تصادفی از نوع خوشه‌ای چند مرحله‌ای برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. داده-ها با استفاده از سیاهه بازنگری شده وسواس فکری-عملی (فوآ و دیگران، 2002)، مقیاس پاسخ‌های نشخواری (نولن-هوکسما و مارو، 1991)، فرم کوتاه شده مقیاس دشواری‌های تنظیم هیجان (بیجوربرگ و دیگران، 2016) و مقیاس خودشفقت‌ورزی-فرم کوتاه (ریس، پامیر، نف و ون-گاچت، 2011) جمع‌آوری و با روش تحلیل مسیر تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد اثرهای مستقیم موجود در مدل به استثنای اثر خودشفقت‌ورزی، بر وسواس فکری-عملی معنادار بود. همچنین، اثر غیر مستقیم خودشفقت‌ورزی (از طریق دشواری تنظیم هیجان) بر نشخوار فکری و وسواس فکری-عملی به‌طور معناداری مشاهده شد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت خودشفقت‌ورزی پایین از طریق ایجاد مشکلاتی در تنظیم هیجان، می‌تواند در بروز یا تشدید نشانه‌های وسواس فکری- عملی و نشخوار فکری نقش داشته باشد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10541_c16337f735ad70999a60f000fb829a6b.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 The moderating role of the sense of coherence in the link between ADHD symptoms and antisocial behavior بررسی نقش تعدیل کننده حس انسجام در ارتباط میان نشانه های ADHD و رفتارهای ضداجتماعی 103 114 10542 10.22075/jcp.2025.37650.3180 FA ریحانه مهدی زاده کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. محمدعلی محمدی فر دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2025 05 05 Introduction: ADHD is a common neurodevelopmental disorder in children, affecting psychological and social functioning. A key challenge for individuals with ADHD is a tendency toward antisocial behaviors. However, limited research has explored protective factors that can mitigate these behaviors. This study investigates whether a sense of coherence acts as a protective variable against antisocial tendencies in females with ADHD. Methodology: This correlational study involved 351 female high school students from five schools in District 8, Tehran, selected through multistage cluster sampling. Participants completed the Adult ADHD Self-Report Scale (ASRS-V 1.1), the Antisocial Behavior Questionnaire by Burt and Donnellan, and the Sense of Coherence Scale by Felensborg. Data analysis used Pearson's correlation and Hayes' PROCESS regression analysis with SPSS version 27. Results: Results indicated a significant positive correlation (r = 0.24, p < 0.01) between ADHD symptoms and antisocial behaviors. Moreover, sense of coherence moderated this relationship; higher coherence levels reduced the strength of the link between ADHD symptoms and antisocial tendencies, with an interaction effect size of 0.01. Although the moderation was moderate, it highlights the protective role of coherence. Conclusion: Findings suggest that individuals with ADHD who have a strong sense of coherence tend to exhibit fewer antisocial behaviors. Promoting coherence could serve as a valuable intervention target to mitigate antisocial conduct among vulnerable youths with ADHD. مقدمه: اختلال نقصان توجه- فزون‌کنشی (ADHD) یک اختلال شایع دوران کودکی است که پیامدهای گسترده‌ای در زندگی فرد دارد. افراد مبتلا به ADHD اغلب با چالش‌هایی مانند رفتارهای ضد اجتماعی مواجه می‌شوند. با توجه به محدودیت تحقیقات درباره عوامل محافظتی در برابر این نوع رفتارها در افراد مبتلا به ADHD، این مطالعه به بررسی نقش حس انسجام به عنوان عامل محافظتی می‌پردازد. روش: این پژوهش از نوع همبستگی و طرح توصیفی است. نمونه‌ای شامل ۳۵۱ دانش‌آموز دختر مقطع دوم متوسطه از پنج مدرسه منطقه ۸ تهران با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان مقیاس‌های خودگزارشی ASRS-V 1.1، پرسشنامه رفتار ضد اجتماعی بارت و دونلان و پرسشنامه احساس انسجام فلنسبرگ را تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون هایس در نرم‌افزار SPSS 27 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین علائم ADHD و رفتارهای ضد اجتماعی رابطه مثبت معناداری (ضریب همبستگی پیرسون 0/24) وجود دارد. همچنین، حس انسجام نقش یک عامل تعدیل‌کننده در این رابطه دارد و روند کاهش رابطه با شدت 0/01 نشان می‌دهد. اثر تعدیل‌کننده احساس انسجام به‌گونه‌ای است که می‌تواند رابطه بین علائم ADHD و رفتارهای ضد اجتماعی را کاهنده کند، اگرچه این اثر متوسط است. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، افراد مبتلا به ADHD با سطوح بالای انسجام، رفتارهای ضداجتماعی کمتری نشان می‌دهند. بنابراین، حس انسجام می‌تواند به‌عنوان یک عامل محافظتی در کاهش رفتارهای ضد اجتماعی در افراد دارای ADHD در نظر گرفته شود.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10542_4c0db8d763285afde11bd799ea91e2be.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 17 4 2026 02 20 Structural relationship between family functioning and health literacy with quality of life in diabetic patients: The mediating role of emotion regulation رابطه ساختاری کارکرد خانواده و سواد سلامت با کیفیت زندگی بیماران دیابتی: نقش میانجی تنظیم هیجان 115 134 10543 10.22075/jcp.2025.36540.3095 FA آرزو علیجانی دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران آمنه معاضدیان استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران نعمت ستوده اصل دانشیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران داریوش مهرافزون استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 02 05 Introduction: Quality of life is as important as quantity. In this study, the structural relationship between family functioning and health literacy with the quality of life of diabetic patients was investigated with the mediating role of emotion regulation. Method: The research design was correlational. The statistical population was all patients with type 2 diabetes in 1403. The sample consisted of 620 people who were selected through purposive sampling. The data collection tools included the World Health Organization Quality of Life questionnaire, Epstein et al. Family Assessment (1983), Wahl et al. Health Literacy (2021), and Garnevsky et al. Emotion Regulation (2001). The data were analyzed with SPSS23 and Lisrel8.8 software and using structural equation modeling. Findings: All indicator variables were significantly loaded on the latent variables (in all four variables of quality of life, emotion regulation, family functioning, and health literacy) (t>1.96). Emotion regulation had a direct and significant effect on quality of life (β = 0.186), family functioning had a significant effect on quality of life (γ = 0.223), health literacy had a significant effect on quality of life (γ = 0.511), family functioning had a significant effect on emotion regulation (γ = 0.415), health literacy had no significant effect on emotion regulation (1.96t>0, γ = 0.023), the indirect effect of family functioning on quality of life was significant (1.96t>0, 0.077=IE), the indirect effect of health literacy on quality of life was not significant (1.96t>0, 0.077=IE). Conclusion: The practical implications of the study have been discussed. چکیده مقدمه: کیفیت زندگی به اندازه کمیت اهمیت دارد. در این پژوهش رابطه ساختاری کارکرد خانواده و سواد سلامت با کیفیت زندگی بیماران دیابتی با نقش میانجی تنظیم هیجان بررسی شد. روش: طرح پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری تمامی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در نیمه اول سال 1403 بود. نمونه شامل تعداد 620 نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند نمونه گیری شدند. ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه های؛ کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، سنجش خانواده اپشتاین و همکاران (1983)، سواد سلامت واهل و همکاران (2021) و تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (2001) بود. داده های با نرم افزار spss23 و Lisrel8.8 و به روش مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها: تمامی متغیر های نشانگر بر متغیر های مکنون (در هر چهار متغیر کیفیت زندگی، تنظیم هیجان، کارکرد خانواده و سواد سلامت) به طور معناداری بار شده اند (96/1t>). تنظیم هیجان بر کیفیت زندگی اثر مستقیم و معناداری داشت (0.186 = β)، کارکرد خانواده بر کیفیت زندگی اثر معناداری داشت (0.223 = γ)، سواد سلامت بر کیفیت زندگی (0.511 = γ)، کارکرد خانواده بر تنظیم هیجان اثر معناداری داشت (0.415 = γ)، سواد سلامت بر تنظیم هیجان اثر معناداری نداشت (1.96t>0, 023/0 = γ)، اثر غیر مستقیم کارکرد خانواده بر کیفیت زندگی معنادار بود (1.96t>0 , 077/0=IE)، اثر غیر مستقیم سواد سلامت بر کیفیت زندگی معنادار نبود (1.96t>0, 077/0=IE). نتیجه گیری: بهبود کارکرد خانواده و ارتقای سواد سلامت می‌تواند به شکل مؤثری کیفیت زندگی بیماران دیابتی را افزایش دهد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10543_130e95860529273de8981a944d3e6fc3.pdf