دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 @Structural Equation Modeling of the Mediating Role of Social Anxiety in the Relationship Between Anxiety Sensitivity and Rejection Sensitivity with Safety Behaviors in students @مدل یابی معادلات ساختاری نقش میانجی اضطراب اجتماعی در رابطه بین حساسیت اضطرابی و حساسیت به طرد با رفتار های ایمنی بخش در دانشجویان 1 15 10678 10.22075/jcp.2025.37845.3200 FA مریم خادمی دانشجوی دکتری روانشناسی دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز اهواز ایران. 0000-0002-8705-3337 سودابه بساک نژاد استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0000-0002-7850-6525 بهرام پیمان نیا استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0000-0002-4959-2145 Journal Article 2025 05 23 Background: Individuals with social anxiety disorder (SAD) exhibit two primary characteristics: anxiety sensitivity and social rejection sensitivity. Upon encountering social situations, they employ safety behaviors to reduce their anxious behaviors. The present study aimed to investigate the mediating role of social anxiety in the relationship between anxiety sensitivity and rejection sensitivity with safety behaviors in university students. Method: The present study was a descriptive-correlational design utilizing structural equation modeling. The statistical population comprised all undergraduate students in the city of Isfahan during the academic year 2023-2024. The sample size was selected using Kline's model and a multi-stage cluster random sampling method. Data were collected using the Social Phobia Safety Behaviors Scale (Pinto-Gouveia et al, 2003), the Social Anxiety Inventory (Caballo et al, 2010), the Anxiety Sensitivity Index (Floyd et al, 2005), and the Rejection Sensitivity Scale (Downey & Feldman, 1996). Results: The results using Bootstrap method indicated that indirect effect of anxiety sensitivity on safety behaviors through social anxiety (b= 0.21,p= 0.001) and the indirect effect of rejection sensitivity on safety behaviors through social anxiety (b= 0.41, p= 0.001) were statistically significant, and the model fit was confirmed. Conclusion: Regarding the significant role of safety behaviors in social anxiety disorder and the importance of anxiety sensitivity and rejection sensitivity in development and maintenance of this disorder, findings of the study have implications for therapists in order to designing therapeutic interventions aimed at improving social anxiety زمینه: مبتلایان به اضطراب اجتماعی از دو ویژگی عمده حساسیت اضطرابی و حساسیت به‌طرد برخوردارند و برای کاهش رفتارهای مضطربانه خود در موقعیت‌های اجتماعی رفتارهای ایمنی‌بخش را بروز می‌دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی اضطراب اجتماعی در رابطه بین حساسیت اضطرابی و حساسیت به‌طرد با رفتارهای ایمنی‌بخش در دانشجویان انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی با استفاده از معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان کارشناسی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1402-1403 بود. حجم نمونه با استفاده از مدل کلاین و به روش نمونهگیری خوشه ای تصادفی 303 نفر انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از مقیاس رفتارهای ایمنی‌بخش هراس اجتماعی (پینتگویا و همکاران، 2003)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی (کابالو و همکاران، 2010)، پرسشنامه حساسیت اضطرابی (فلوید و همکاران، 2005) و پرسشنامه حساسیت به‌طرد (داونی و فلدمن،1996) جمع‌آوری شد. یافته‌ها: نتایج با استفاده از روش بوت استراپ نشان داد اثر غیرمستقیم حساسیت اضطرابی بر رفتارهای ایمنی‌بخش از طریق اضطراب اجتماعی (0/0001 ‌=b= 0/21، p) و اثر غیرمستقیم حساسیت به‌طرد بر رفتارهای ایمنی‌بخش از طریق اضطراب اجتماعی (0/0001 ‌=b= 0/41، p) از لحاظ آماری معنی‌دار می‌باشند و برازش مدل تأیید شد. نتیجه گیری: با توجه به نقش رفتارهای ایمنی‌بخش در اختلال اضطراب اجتماعی و همچنین اهمیت حساسیت اضطرابی و حساسیت به‌طرد در ایجاد و تداوم این اختلال، یافته‌های پژوهش دارای تلحویاتی برای درمانگران برای طراحی مداخلات درمانی به منظور بهبود اضطراب اجتماعی می‌باشد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10678_ffe4a40fecc90fa1120088e704712fb2.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 The comparison of maternal reflective functioning treatment and schema therapy on separation anxiety, anxiety sensitivity and emotion regulation of preschool children مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه و طرحواره درمانی بر اضطراب جدایی، حساسیت اضطرابی و تنظیم هیجانی کودکان پیش‌دبستانی 17 35 9918 10.22075/jcp.2024.34507.2921 FA الهام جهانگیر دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0009-0005-7402-099X خلیل اسماعیل پور استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-6948-2077 زینب خانجانی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-6238-7648 مجید محمود علیلو استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-4119-6359 Journal Article 2024 06 20 Introduction: This study was conducted to investigate the effectiveness and comparison of maternal reflective functioning treatment and schema therapy on separation anxiety, anxiety sensitivity and emotion regulation of preschool children. Methods: The research method was quasi-experimental with pretest-posttest and control group with two-month follow-up. The population of this study consisted of all preschool children with separation anxiety in the Tabriz city in 2023. From this population, 45 children were selected by purposeful sampling and randomly assigned into two experimental groups (maternal reflective functioning, schema therapy) and one control group (15 individuals per group). According to the group they were in, the experimental groups received 9 sessions of maternal reflective functioning treatment or 8 sessions of schema therapy. The research tools included separation anxiety assessment scale-parent version, emotion regulation checklist and childhood anxiety sensitivity index. Data analysis was done using repeated measures analysis of variance. Results: The findings showed that maternal reflective functioning treatment and schema therapy are effective in reducing the separation anxiety symptoms of preschool children compared to the control group. Also, the results showed that maternal reflective functioning treatment has been more effective than schema therapy in reducing anxiety sensitivity and emotion negativity. Conclusion: Based on findings, it can be concluded that maternal reflective functioning treatment is an appropriate therapeutic approach in reducing anxiety symptoms and emotional problems of preschool children. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه و طرحواره درمانی بر اضطراب جدایی، حساسیت اضطرابی و تنظیم هیجانی کودکان پیش‌دبستانی انجام شد. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه کودکان پیش‌دبستانی مبتلا به اختلال اضطراب جدایی شهر تبریز در سال 1402 بودند. از این جامعه آماری، 45 کودک به شیوه هدفمند انتخاب و به‌صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایشی (درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه، طرحواره درمانی) و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) جای‌دهی شدند. گروه‌های آزمایشی با توجه به گروهی که در آن قرار داشتند 9 جلسه درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه یا 8 جلسه طرحواره درمانی را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس سنجش اضطراب جدایی- نسخه والدین، چک‌لیست تنظیم هیجان و مقیاس حساسیت اضطرابی کودکان بود. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد دو روش درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه و طرحواره درمانی در مقایسه با گروه کنترل بر کاهش اضطراب جدایی کودکان پیش‌دبستانی مؤثر هستند. همچنین درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه در کاهش حساسیت اضطرابی و مؤلفه منفی گرایی تنظیم هیجانی نسبت به طرحواره درمانی مؤثرتر عمل کرده است. نتیجه‌گیری: مبتنی بر یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر کنش انعکاسی مادرانه در کاهش نشانه‌های اضطرابی و مشکلات هیجانی کودکان پیش‌دبستانی رویکرد درمانی مناسب‌تری است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_9918_097fdff1eefae7180f5ec716a83dd3a3.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 Comparison of the effectiveness of emotion-oriented and acceptance and commitment-based treatments on depression symptoms, irrational thoughts, emotional inhibition and value in life in depressed people. مقایسه‌ی اثربخشی درمان‌های هیجان‌مدار و مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه‌های افسردگی، افکارغیرمنطقی، بازداری هیجانی و ارزشمندی در زندگی در افراد افسرده 37 51 10679 10.22075/jcp.2025.34917.2949 FA سمیه تریکان گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0009-0002-0154-4651 محمد علی گودرزی استاد گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران سید محمدرضا تقوی استاد گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0003-1818-3397 Journal Article 2024 07 31 Background: The purpose of this research was to compare the effectiveness of emotion-oriented and acceptance-based treatments on depression symptoms, irrational thoughts, emotional inhibition and value in the lives of patients with major depressive disorder. Method: The research method was a semi-experimental pre-test-post-test type with a control group and the statistical population included all individuals who referred to psychological clinics in Tehran's 5th district during the period 1402. Sampling was done through convenience sampling method after the researcher interviewed the participants and met the diagnostic criteria for major depression based on DSM-5. A total of 60 patients with major depression were selected and randomly assigned to three groups of 20. Research tools included Jones Irrational Beliefs Questionnaire (IBQ-40), Beck Depression Inventory (2nd edition), Emotional Inhibition Questionnaire (ECQ), and Value of Life. Results: The findings showed that both treatments were effective in improving symptoms of depression, irrational thoughts, emotional inhibition, and the value of life at a significant level (0.001) compared to the control group. However, emotion-focused therapy was more effective in improving depressive symptoms with a mean difference of (1.733), irrational thoughts with a mean difference of (10.167), and emotional inhibition with a mean difference of (9.683) than commitment and acceptance-based therapy, and acceptance and commitment-based therapy was more effective than emotion-focused therapy with a mean difference of (13.983). Conclusion: The results showed that the two treatment approaches, emotion-focused and acceptance and commitment therapy, target different dimensions of mental health, and acceptance and commitment therapy, at least in the short term, has fewer effects on depressive symptomatology, irrational thoughts, and emotional inhibition, and also has greater effects on the value of life in patients with major depressive disorder. زمینه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه ی اثربخشی درمانهای هیجان مدار و مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه های افسردگی، افکار غیرمنطقی، بازداری هیجانی و ارزشمندی در زندگی بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و جامعه ی آماری شامل تمامی افرادی بود که به کلینیکهای روانشناسی منطقه 5 تهران در بازه زمانی 1402 مراجعه کردند. نمونه گیری به روش در دسترس و پس از مصاحبه پژوهشگر با شرکت کنندگان و احراز ملاکهای تشخیصی افسردگی اساسی بر اساس DSM-5 به عمل آمد. در مجموع، 60 نفر بیمار مبتلا به افسردگی اساسی انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 20 نفره گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های باورهای غیرمنطقی جونز (IBQ-40)، افسردگی بک (ویرایش دوم)، بازداری هیجانی (ECQ) و ارزشمندی زندگی بود. یافته ها: یافته ها نشان داد هر دو درمان در مقایسه با گروه کنترل در بهبود نشانه های افسردگی، افکار غیرمنطقی و بازداری هیجانی و ارزشمندی زندگی در سطح معناداری (0/001) مؤثر بوده اند. با وجود این، درمان هیجان مدار در بهبود نشانه های افسردگی با تفاوت میانگین (1/733) و افکار غیرمنطقی با تفاوت میانگین (10/167) و بازداری هیجانی با تفاوت میانگین (9/683) نسبت به درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش مؤثرتر بود و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تفاوت میانگین (13/983) نسبت به درمان هیجان مدار اثربخش تر بوده است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که دو رویکرد درمانی هیجان مدار و پذیرش و تعهد ابعاد متفاوتی از سلامت روانی را مورد هدف قرار میدهند و درمان پذیرش و تعهد، حداقل در کوتاه مدت اثرات کمتری بر نشانه شناسی افسردگی و افکار غیرمنطقی و بازداری هیجانی داشته و همچنین اثرات بیشتری بر ارزشمندی زندگی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی دارد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10679_eff3058117fd4cf4d4c3af12e273a40f.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 Components of obsessive-compulsive personality disorder: A meta-synthesis مولفه های اختلال شخصیت وسواس جبری: یک مطالعه فراترکیب 53 65 10680 10.22075/jcp.2025.38006.3222 FA محمد فر هوش دانشجوی پسادکتری، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. محمود نجفی دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. 0000-0002-1160-2117 Journal Article 2025 06 22 Background: Although obsessive-compulsive personality disorder is one of the most common personality disorders in the general population, there are few studies on its measurement and treatment due to its prevalence. One of the obstacles to research is the ambiguities and contradictions that exist about the main components and indicators of this disorder. Therefore, the aim of the current research is to determine the components and indicators of obsessive-compulsive personality disorder based on meta-synthesis and qualitative integration of past studies. Method: According to the purpose of the research, scientific articles related to obsessive-compulsive personality disorder were collected and analyzed using the meta-synthesis method. The statistical population of this study included scientific articles related to obsessive-compulsive personality disorder in Persian and English. In order to increase the reliability of the results, only studies were selected that were indexed in the databases of SID, noormags, ensani, IranDoc, Google Scholar, Psychnet, and PubMed in the period (2006-2024). These researches were collected and obsessive personality syndromes were extracted and categorized by inductive qualitative content analysis method. Then the main components and characteristics were determined, and to evaluate their content validity, they were presented to 7 experts and confirmed. Results: The meta-synthesis results showed that obsessive-compulsive personality disorder includes 4 main components of strictness and extreme precision, perfectionism, extreme order and organization, and inner affect, each of which includes 6 characteristics. Conclusion: OCPD experts should target reduction of these four components in assessments and therapeutic interventions. زمینه: اگرچه اختلال شخصیت وسواس جبری از شایعترین اختلالات شخصیت در جمعیّت عمومی است، اما به نسبت شیوع آن، مطالعات کمی درباره سنجش و درمان آن وجود دارد. یکی از موانع پژوهش ها، ابهامات و تناقضاتی است که درباره مولفه ها و شاخصه های اصلی این اختلال وجود دارد. از این رو هدف پژوهش حاضر، تعیین مولفه ها و شاخصه های اختلال شخصیت وسواس جبری بر اساس فراترکیب و یکپارچه سازی کیفی مطالعات گذشته است. روش: با توجّه به هدف پژوهش، مقالات علمی مرتبط با روش فراترکیب، جمع آوری و تحلیل شدند. جامعه آماری این پژوهش شامل مقالات علمی مرتبط با اختلال شخصیت وسواس جبری در زبان فارسی و انگلیسی بود. در جهت افزایش اعتبار نتایج، تنها تحقیقاتی انتخاب شدند که در پایگاه‌داده‌های جهاد دانشگاهی، نورمگز، پرتال جامع علوم انسانی، ایران داک، گوگل اسکالر و سایکنت و پابمد در بازه زمانی (1385-1403) نمایه شده بود. این پژوهش‌ها جمع‌آوری و نشانگان شخصیت وسواسی با روش تحلیل محتوای کیفی استقرائی از آنها استخراج و دسته بندی شدند. سپس مولفه ها و شاخصه های اصلی تعیین شدند و برای ارزیابی روایی محتوایی به 7 کارشناس ارائه و تأیید شدند. یافته‌ها: نتایج فراترکیب نشان داد که اختلال شخصیت وسواسی شامل 4 مولفه اصلی سخت گیری و دقت افراطی، کمال گرایی افراطی، نظم و سازماندهی افراطی و عاطفه درون سو است، که هر یک شامل 6 شاخصه هستند. نتیجه گیری: کارشناسان اختلال شخصیت وسواس جبری بایستی در ارزیابی ها و مداخلات درمانی کاهش این 4 مولفه را هدف قرار دهند.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10680_78beb16526e99b8619b6349165556f65.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 Structural Relationships of Health-Related Risky Behaviors with Adverse Childhood Experiences, Psychological Status, and Perception of a Dark Future by Examining the Mediating Role of Protective Moral Competencies روابط ساختاری رفتارهای پرخطر مرتبط با سلامت با تجربیات نامطلوب کودکی، وضعیت روانشناختی و ادراک آینده تاریک با بررسی نقش میانجی شایستگی‌های اخلاقی محافظ 67 83 10681 10.22075/jcp.2025.36638.3141 FA علی محبی دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران 0009-0007-0319-6490 شهاب مرادی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران 0000-0002-1587-7345 نعمت ستوده اصل دانشیار گروه روانشناسی ، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران 0000-0001-5036-3983 مریم ایزدی مزیدی استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0002-8928-0322 Journal Article 2025 03 12 Background: The aim of this study was to investigate the structural relationships between health-related risky behaviors, adverse childhood experiences, and psychological status by examining the mediating role of protective moral competencies. Method: This study was a correlational study using structural equation modeling. The statistical population was all second-year high school students in Semnan city in the last quarter of the academic year 1402-1403, and the sample size was 1084 students who were selected by cluster sampling. To collect data, the questionnaires for adolescent risky behaviors by Alizadeh Mohammadi and Ahmadabadi, moral competencies by Martin and Ashtin, traumatic experiences in childhood by Vanderhart and Vanderleen, NEO (only the neurotic dimension), and perception of a dark future by Zaleski et al. were used. Results: The results showed that the indicator variables in the latent variables of risky behaviors and protective moral values loaded consistently and significantly on these latent constructs (t> 1.96). The effect of protective moral values on risky behaviors was negative and significant (β= -0.54). The effects of traumatic childhood experiences on risky behaviors (γ= 0.11), unfavorable psychological state on risky behaviors (γ= 0.22), and perception of a bleak future on risky behaviors (γ= 0.10) were positive and significant (t> 1.96). The effects of traumatic childhood experiences on moral competence (γ= -0.27), unfavorable psychological state on moral competence (γ= -0.42), and perception of a bleak future on moral competence (γ= -0.15) were negative and significant (t> 1.96). The indirect effects (mediated by protective moral competences) of the variables of traumatic childhood experiences on risky behaviors (IE= 0.14), adverse psychological state on risky behaviors (IE= 0.23), and perception of a bleak future on risky behaviors (IE= 0.08) were significant. Conclusion: The results of the study showed that traumatic childhood experiences, adverse psychological state, and perception of a bleak future play a role in the formation of risky behaviors, while moral competences act as a protective factor. These results can be used in designing preventive interventions and promoting the mental health of children and adolescents. مقدمه: هدف این پژوهش بررسی روابط ساختاری رفتارهای پرخطر مرتبط با سلامت با تجربیات نامطلوب کودکی، وضعیت روانشناختی و ادراک آینده تاریک با بررسی نقش میانجی شایستگی‌های اخلاقی محافظ بود. روش: این پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری تمامی دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان سمنان و تعداد نمونه 1084 دانش‌آموز بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. از پرسشنامه‌های رفتارهای پرخطر نوجوانان، شایستگی‌های اخلاقی، تجارب آسیب‌زا در دوران کودکی، نئو و ادراک آینده تاریک استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد متغیرهای نشانگر در متغیرهای پنهان رفتارهای پرخطر و ارزش‌های اخلاقی محافظ به‌طور همسو و معناداری بر این سازه‌های مکنون بار شده‌اند (1/96<t). اثر ارزش‌های اخلاقی محافظ بر رفتارهای پرخطر منفی و معنادار بود (0.54- = β). اثرات تجربیات آسیب‌زای دوران کودکی بر رفتارهای پرخطر (0.11 = γ)، وضعیت روانشناختی نامطلوب بر رفتارهای پرخطر (0.22 = γ) و ادراک آینده تاریک بر رفتارهای پرخطر (0.10 = γ) مثبت و معناداری بود (1/96<t). اثر تجربیات آسیب‌زای دوران کودکی بر شایستگی‌های اخلاقی (0.27- = γ)، وضعیت روانشناختی نامطلوب بر شایستگی‌های اخلاقی (0.42- = γ) و ادراک آینده تاریک بر شایستگی‌های اخلاقی (0.15- = γ) منفی و معنادار بود (1/96<t). نتیجه‌گیری: نتایج مورد بحث قرار گرفته است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10681_b70d15bf5840f8e7791e821588d20db3.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 Analysis of Formation Contexts of Suicide Attempt in Female Adolescents: A Phenomenological Study واکاوی بسترهای شکل‌گیری اقدام به خودکشی در دختران نوجوان: یک مطالعه پدیدارشناختی 85 102 10682 10.22075/jcp.2025.38353.3252 FA علی تقوایی نیا . دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. 0000-0002-8434-4411 Journal Article 2025 07 16 Background: The aim of the current research was the analysis of formation contexts of suicide attempt in female adolescents. Method: The present research method was a qualitative and has been done using phenomenology aproach. The population of this study includes all female adolescents attempting suicide in Kohgiloyeh and Bouer Ahmad during the 2024-2025. The sampling framework was purposeful and the sampling continued until saturation was reached with 14 samples. The research tool was semi-structured and in-depth interviews. In order to analyze the data, coding was performed using the Claizian method and MAXQDA.20 software. Results: Data dnalysis obtained from the interviews led to the identification of 66 primary concepts, 11 sub-themes, and 3 main themes. The content of vulnerable individual condition included: feelings of anger, annoyance and unrest, strees, anxiety and depression, feeling of meaninglessness in life, dissatisfaction, feeling loneliness and social rejection, the formation of pessimism and helplessness. Social cultural traumatic contexts included: Family, school, peers and virtual space. Past unpleasant experiences included: experience of failure, formation of unconventional relationships, force, deprivation and previous abuses experienced. Conclusion: Adolescents female consider of suicide attempt as a way of escaping or getting unseen rights. It is essential to take the lived experiences of these individuals seriously, with a comprehensive focus on all dimensions. Overall, the results of this research can provide the necessary content to design preventive programs. زمینه: هدف از انجام پژوهش حاضر واکاوی بسترهای شکل گیری اقدام به خودکشی در دختران نوجوان بود. روش: روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی بود. جامعه این پژوهش شامل دختران اقدام کننده به خودکشی مناطق آسیب خیز استان کهگیلویه و بویر احمد در سال 1404-1403 بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند و تا مرز اشباع و نهایتاً انتخاب 14 نفر ادامه یافت. ابزار پژوهش مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیق بود. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون کلایزی و نرمافزار MAXQDA.20 کدگذاری شدند. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی 66 مفهوم اولیه، 11 مضمون فرعی و 3 مضمون اصلی شد. مضمون شرایط فردی آسیب پذیر شامل: خشم، عصبی بودن و ناآرامی، اضطراب و افسردگی، احساس بی معنایی در زندگی، عدم رضایت مندی، احساس تنهایی و طرد اجتماعی، شکل گیری بدبینی و درماندگی بود. مضمون زمینه های اجتماعی-فرهنگی آسیب زا شامل: آسیب های خانواده، مدرسه، همسالان و فضای مجازی بود. مضمون تجارب ناخوشایند گذشته عبارت بود از: تجربه شکست و شکل گیری روابط نامتعارف، جبر و محرومیت و بدرفتاری های تجربه شده قبلی بود. نتیجه گیری: دختران نوجوان اقدام به خودکشی را روشی برای رهایی یا گرفتن حقوق نادیده گرفته شده خود در نظر میگیرند. ضروری است تجربه زیسته آنها در این مقوله ها جدی گرفته شود. در مجموع نتایج یافته های پژوهش، با تمرکز بر پیشگیری از عوامل منجر به اقدام به خودکشی در نوجوانان، میتواند محتوای لازم را جهت طراحی برنامههای مداخله ای و ایجاد سیستم های حمایتی برای آنان فراهم سازد و تلویحات کاربردی حائز اهمیتی دارد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10682_34ff028fc02b773b8885b59aee142e60.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 The mediating role of mentalization in the relationship between traumatic childhood experiences and hostile behavior in adults نقش میانجی ذهنی سازی در رابطه بین تجارب آسیب زای دوران کودکی با رفتار خصمانه در بزرگسالان 103 117 9995 10.22075/jcp.2025.36552.3096 FA لیلا غریبی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 0009-0001-6161-8088 ناصر امینی استادیار، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 0000-0002-8007-1727 Journal Article 2025 01 13 Background: The traumatic experiences of childhood play a significant role in the development of unhealthy behaviors in adulthood. Identifying the underlying mechanisms in the relationship between childhood traumatic experiences and hostile behaviors is of paramount importance. Additionally, this study aimed to explore the mediating role of mentalization in the relationship between childhood traumatic experiences and hostile behaviors in adults. Method: The present study was descriptive-correlational. The statistical population of the study included all employees of the Iranian Oil Terminals Company in 2024. A total of 280 participants were selected through convenience sampling and completed the Buss and Perry Aggression Questionnaire (AQ), the Reflective Functioning Questionnaire (RFQ), and the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ). Data analysis was performed using structural equation modeling (SEM). Results: According to the findings, the proposed model exhibited a good fit. In line with the findings, childhood traumatic experiences had a direct, significant positive effect on hostile behaviors (β= 0.57). Additionally, it had a significant negative effect on mentalization (β= -0.58). Another finding indicated that mentalization had a significant negative effect on hostile behaviors (β= -0.34) with p< 0.05. Moreover, another finding revealed that mentalization served as a mediator between childhood traumatic experiences and hostile behaviors (β= 0.20). Conclusion: In conclusion, the findings suggest that childhood traumatic experiences exert a direct influence on adult hostile behaviors, with mentalization functioning as a significant mediating variable زمینه: تجارب آسیب‌زای دوران کودکی نقش مهمی در شکل‌گیری رفتارهای ناسالم در بزرگسالی دارد؛ شناسایی مکانیزم‌های زیربنایی در رابطه بین تجارب آسیب‌زای دوران کودکی و رفتارهای خصمانه از اهمیت بالایی برخوردار است؛ بر این اساس مطالعه حاضر با هدف نقش میانجی ذهنی‌سازی در رابطه بین تجارب آسیب‌زای دوران کودکی و رفتار خصمانه در بزرگسالان انجام شد. روش: مطالعه حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه کارکنان شرکت پایانه‌های نفتی ایران در سال 1403 بودند، در این پژوهش 280 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس مشارکت داشتند و به پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (AQ)، پرسشنامه عملکرد بازتابی (RFQ) و پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ) پاسخ دادند. تحلیل داده‌ها به روش مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد که تجارب آسیب‌زای دوران کودکی به طور مستقیم بر رفتار خصمانه (57/0=β) اثر مثبت و معنادار داشت؛ همچنین بر ذهنی‌سازی (58/0-=β) اثر منفی و معنادار داشت؛ نتیجه دیگر نشان داد که ذهنی‌سازی به‌صورت مستقیم بر رفتار خصمانه (34/0-=β) اثر منفی و معنادار داشت (05/0>P). نتیجه دیگر نشان داد که ذهنی‌سازی بین تجارب آسیب‌زای دوران کودکی و رفتار خصمانه (20/0=β) نقش میانجی داشت. نتیجه‌گیری: در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که تجارب آسیب‌زای دوران کودکی به صورت مستقیم و با نقش میانجی ذهنی‌سازی بر رفتار خصمانه بزرگسالان تاثیر دارد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_9995_0602940f23884f782058efac46f64b0f.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 18 1 2026 03 21 Effectiveness of Mindfulness Intervention on Suicidal Thoughts and Thought-Action Fusion in Bipolar Disorder Patients اثربخشی مداخله ذهن‌آگاهی بر افکار خودکشی و هم‌جوشی فکر_عمل در مبتلایان به اختلال دوقطبی 119 130 10689 10.22075/jcp.2025.35675.3025 FA زهرا محمدزمانی دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. ران. 0000-0002-6465-7189 سید موسی طباطبایی استادیار گروه علوم شناختی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، دانشگاه سمنان 0000-0002-9378-9770 محبوبه طاهر گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. 0000-0003-1320-3643 عبدالصمد نیکان گروه روان‌شناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایران. Journal Article 2024 10 19 Background: Bipolar disorder is a chronic and recurrent mood disorder that affects the individual's social and occupational functioning. The aim of this study was to determine the effectiveness of mindfulness intervention on suicidal thoughts and thought-action fusion in people with bipolar disorder. Method: The research method was quasi-experimental and pre-test-post-test with a control and experimental group. The statistical population of the study was all patients with bipolar disorder referring to psychological counseling centers in Gorgan in 2022. 34 people were selected using the convenience sampling method and then randomly assigned to two experimental and control groups (17 people in each group). The experimental group underwent 8 90-minute sessions of mindfulness therapy, and the control group did not receive psychological treatment until the end of the study. The research instruments were Beck's Suicidal Thoughts Questionnaire (1979) and Rachman and Shafran's Thought-Action Fusion Questionnaire (1988). Parametric analysis of covariance (ANCOVA & MANCOVA) was used for statistical analysis using SPSS software. Results: The results showed that mindfulness intervention had a significant effect on suicidal thoughts (η2= 0.61, P< 0.001, F(1)= 47.73) and components of thought-action fusion including moral fusion (η2= 0.72, P< 0.001, F(1)= 81.38), fusion for others (η2= 0.36, P< 0.001, F(1)= 17.83), and fusion for self (η2= 0.56, P< 0.001, F(1)= 40.12). Conclusion: Based on this, it can be concluded that mindfulness intervention led to a reduction in suicidal thoughts and thought-action fusion in patients with bipolar disorder زمینه: اختلال دوقطبی، نوعی اختلال‌خلقی مزمن و عودکننده است که بر عملکرد اجتماعی و شغلی فرد تأثیرگذار است. هدف از انجام این پژوهش تعیین اثربخشی مداخله ذهن‌آگاهی بر افکار خودکشی و هم‌جوشی فکر-عمل در مبتلایان به اختلال دوقطبی بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی و به شیوه پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و آزمایش بوده است. جامعه‌آماری پژوهش، کلیه بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره روانشناختی شهر گرگان در سال 1401 بودند. تعداد 34 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 17 نفر)، به صورت تصادفی قرار گرفتند. گروه‌ آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان ذهن‌آگاهی قرار گرفت و گروه کنترل تا پایان پژوهش، درمان روانشناختی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش پرسشنامه‌های افکار خودکشی بک (1979) و هم‌جوشی فکر_عمل راچمن و شافران (1988) بود. از آزمون پارامتریک تحلیل کواریانس با استفاده از نرم‌افزار SPSS برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد مداخله ذهن‌آگاهی اثر معناداری بر افکار خودکشی (61/0 =η2، 001/0 P<، 73/47 =(1)F) و مؤلفه‌های هم‌جوشی فکر و عمل شامل مؤلفههای هم‌جوشی اخلاقی (72/0 =η2، 001/0 P<، 38/81 =(1)F)، هم‌جوشی برای دیگران (36/0 =η2، 001/0 P<، 83/17 =(1)F) و هم‌جوشی برای خود (56/0 =η2، 001/0P<، 12/40 =(1)F) داشت. نتیجه‌گیری: بر این ‌اساس می‌توان نتیجه گرفت که مداخله ذهن‌آگاهی منجر به کاهش افکار خودکشی و هم‌جوشی فکر-عمل در مبتلایان به اختلال دوقطبی شد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_10689_b8043b9b976639acb17b035ab8963f18.pdf