دانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Effectiveness of Bornstein Behavioral-Communication Couple Therapy on Marital Conflictsاثربخشی زوج درمانی رفتاری ـ ارتباطی برنشتاین بر تعارضات زناشویی19203310.22075/jcp.2017.2033FAمنصورسودانیدانشگاه شهید چمران اهوازمحسننظری فردانشگاه شهید چمران اهوازمهنازمهرابی زاده هنرمنددانشگاه شهید چمران اهواز0000-0003-4047-4422Journal Article20170129Introduction: There are several approaches in couple therapy, which family therapy researchers have been investigating their reliability and efficacy for years. One of these approaches is Bornstein Behavioral-Communication Couple Therapy. This study aimed to examine the effectiveness of this therapy on marital conflicts in couples of Ahvaz city.
Method: The population of this research was all couples of Ahvaz city who were replied to researcher's summon for reducing their marital conflicts. The study sample was included 28 couples (56 men and women) who were randomly selected among volunteers with one standard deviation marital conflicts score above the population mean. Participants were randomly assigned to experimental and control groups. Inclusion criteria were included: at least 2 years marriage history and having at least one child. All participants were filled the Marital Conflict Questionnaire (MCQ) in a pre-test/post-test design with control group. At first, MCQ was administered on both experimental and control groups. Then the experimental group was received 8 weekly sessions (2 hours) of Bornstein Behavioral-Communication Couple Therapy. Finally, a post-test was administered after therapy sessions on all groups.
Results: An analysis of covariance and multivariate analysis of covariance (MANCOVA) were shown that Bornstein behavioral-communication couple therapy reduced the marital conflicts and its components.
Conclusion: Results were shown that Bornstein behavioral-communication couple therapy is an effective therapy for reduction of marital conflicts in couplesمقدمه: رویکردهای مختلفی در زمینه زوج درمانی وجود دارد که محققان خانواده درمانی در طول سالها به دنبال سنجش اعتبار و کارایی آنها بودهاند. یکی از این رویکردها، رویکرد رفتاری- ارتباطی برنشتاین است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی رفتاری- ارتباطی برنشتاین بر تعارضات زناشویی زوجهای شهر اهواز مورد بررسی قرار گرفت. روش: جامعه آماری این پژوهش کلیه زوجهای شهر اهواز میباشند که به فراخوان محقق برای کاهش تعارضات زناشویی پاسخ دادهاند. نمونه این پژوهش را تعداد 28 زوج تشکیل میدهند که نمره آنها در تعارضات زناشویی بالاتر از یک انحراف معیار از میانگین جامعه بود. نمونه انتخاب شده با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. به علاوه زوجها میبایستی حداقل دو سال از ازدواجشان گذشته و دارای حداقل یک فرزند نیز باشند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه تعارضات زناشویی بود. طرح پژوهشی، طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. ابتدا بر روی هر دو گروه پیش آزمون اجرا گردید، سپس مداخله آزمایشی (زوج درمانی رفتاری- ارتباطی برنشتاین) در طی 8 جلسه 2 ساعته به صورت یک جلسه در هر هفته به اجرا در آمد و پس از اتمام برنامه درمانی پس آزمون اجرا گردید. یافتهها: نتایج تحلیل فرضیهها با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس تک متغیری و چند متغیری نشان داد که زوج درمانی رفتاری- ارتباطی برنشتاین باعث کاهش تعارضات زناشویی و مؤلفههای آن، شده است. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که زوج درمانی به شیوه رفتاری- ارتباطی برنشتاین بر کاهش تعارضات زناشویی و مؤلفههای آن، مؤثر است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2033_a5a61717dddc3501cfdf7a4e22d7dbaa.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Effectiveness of Cognitive Couple Therapy on Decreasing Depression Level, and Increasing Marital Satisfactionتأثیر زوج درمانی شناختی در کاهش میزان افسردگی و افزایش رضایت زناشویی917203410.22075/jcp.2017.2034FAغلامرضارجبیدانشگاه شهید چمران اهوازسوناکارجو کسماییدانشگاه شهید چمران اهوازحواجباریدانشگاه شهید چمران اهوازJournal Article20170129Introduction: Cognitive Couple Therapy is a common treatment for decreasing the psychological problems, including depression and cognitive restructuring of couples, by therapists and family counselors. This research aimed to investigate the effectiveness of cognitive couple therapy on decreasing depression level, and increasing marital satisfaction in couples referring to family counseling and intervention center of Fayazbakhsh Well-being Complex in Ahvaz City.
Method: A sample of 20 couples was randomly selected among those referring to center of Fayazbakhsh Well-being Complex. Participants were randomly assigned to two experimental and control groups. Prior to experimental intervention (cognitive couple therapy), all couples' depression level and their marital satisfaction were assessed (pre-test). In the next step, the couples of experimental group were received 8 therapy sessions, while no intervention were made for control group. Finally, two weeks after the last therapeutic session all variables of depression level and marital satisfaction were reassessed (post-test).
Results: A T-Test for comparing pre-test and post-test mean scores were shown significantly differences between couples under cognitive couple therapy (experimental group) and no-treatment couples (control group), in depression level, and marital satisfaction (decreasing depression levels, and increasing marital satisfaction). The improvement rate was 59.30% and 67.92% for depression level and marital satisfaction respectively.
Conclusion: It can be concluded that, according to findings, psychologists and family counselors can utilize cognitive couple therapy to reduce depression level and increase marital satisfaction of couples.مقدمه: زوج درمانی شناختی یکی از انواع درمانهای متداول در کاهش مشکلات روانشناختی ازجمله افسردگی و بازسازی شناختی زوجها در بین درمانگران و مشاوران خانواده است. هدف این پژوهش تأثیر زوج درمانی شناختی در کاهش میزان افسردگی و افزایش رضایت زناشویی در زوجهای مراجعه کننده به مرکز مشاوره خانواده و مداخله در مجتمع بهزیستی فیاض بخش شهر اهواز بود.
روش: در این پژوهش 20 زوج زن و مرد از بین زوج مراجعه کننده به مرکز مشاوره فوق به صورت تصادفی ساده برگزیده شدند و بعد آنها به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل واگذار شدند. قبل از انجام مداخلهی آزمایشی (زوج درمانی شناختی) میزان افسردگی و رضایت زناشویی زوجها در گروههای آزمایش و کنترل اندازهگیری شد. در مرحلهی بعد گروه تحت درمان 8 جلسه تحت زوج درمانی شناختی قرار گرفت و نه گروه کنترل. همچنین زوجهای گروه آزمایش و کنترل دوباره دو هفته بعد از پایان آخرین جلسهی درمانی، از لحاظ میزان افسردگی و رضایت زناشویی (پس آزمون) مورد سنجش قرار گرفتند.
یافتهها: تفاضل میانگین نمرههای پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از آزمون تی-تست نشان داد که بین زوجهای تحت زوج درمانی شناختی (گروه آزمایش) و زوجهای بدون درمان (گروه کنترل) از لحاظ میزان افسردگی و رضایت زناشویی تفاوت معنادار وجود دارد (کاهش میزان افسردگی و افزایش رضایت زناشویی در زوج درمانی شناختی). همچنین میزان بهبودی و افزایش متغیرهای افسردگی و رضایت زناشویی در گروه آزمایش به طور نسبی 30/59% و 92/67% بود.
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گیری کرد که روانشناسان و مشاوران خانواده میتوانند از روش زوج درمانی شناختی برای کاهش افسردگی و افزایش رضایت زناشویی زوجها استفاده نمایندhttps://cprpi.semnan.ac.ir/article_2034_d198bd736a97e7cecfdf8f4f2027ef80.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Effectiveness of Group Contracting and Behavioral Activation Therapy on Depression, Anxiety and Marital Stress in Patients with Coronary Heart Diseaseاثربخشی درمان فعّال سازی رفتاری و قراردادی گروهی بر افسردگی، اضطراب و استرس زناشویی در بیماران کرونر قلبی1927203510.22075/jcp.2017.2035FAایمان اللهبیگدلیدانشگاه سمناناسحاقرحیمیان بوگردانشگاه سمنان0000-0003-3029-9050Journal Article20170129Introduction: This research aimed to investigate the effectiveness of group contracting and behavioral activation therapy on depression, anxiety and marital stress of patients with Coronary Heart Disease.
Method: In a quasi-experimental design with pre-test/post-test with control group paradigm , a sample of 56 coronary heart disease person (26 male and 30 female) were selected by available sampling method and randomly were assigned to two experimental and one control groups. All participants were completed the Demographical Questionnaire, the Hospital Anxiety- Depression Scale, and the Marital Stress Scale. Two treatment groups were received group contracting and behavioral activation therapy during a 2 months period. A post-test and 4 months follow up were also administered for all groups.
Results: Whereas no differences were evident for depression, significantly differences were observed for anxiety and marital stress in post-test and also in 4 months follow up tests in experimental group.
Conclusion: Whereas 2 months group contracting and behavioral activation therapy was effective and long lasting therapy in reducing anxiety and marital Stress of Coronary Heart Disease patients, it was not a sufficient period for depression reduction. This issue highlighted the planning and implementation of a more comprehensive and well tailored intervention for heart patients with anxiety, marital stress and high depression risk which seem to necessitate the prevention and health promotion programs for these patients.مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی بر افسردگی، اضطراب و استرس زناشویی در بیماران کرونر قلبی بود.
روش: در یک طرح شبه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون توأم با گروه کنترل، تعداد 56 نفر از بیماران کرونری (26 مرد و30 زن) با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل گماشته شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه جمعیت شناختی، مقیاس اضطراب- افسردگی بیمارستانی و مقیاس استرس زناشویی را تکمیل کردند. گروههای آزمایش طی 2 ماه تحت درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی قرار گرفتند. بعد از دو ماه از همه گروهها پس آزمون و نیز طی 4 ماه بعد از آن پیگیری به عمل آمد. دادهها با آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی باعث کاهش معنادار در پس آزمون و نیز پیگیری 4 ماهه افسردگی در گروههای آزمایشی در مقایسه با گروه گواه نشده است، اما باعث کاهش معنادار در پس آزمون و پیگیری 4 ماهه اضطراب و استرس زناشویی در گروههای آزمایشی در مقایسه با گروه گواه شده است.
نتیجهگیری: درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی در کاهش اضطراب و استرس زناشویی در بیماران کرونر قلبی طی یک دوره حداقل 4 ماهه مؤثر است. با این وجود، درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی طی یک دوره درمانی 2 ماهه برای کاهش علائم افسردگی در بیماری قلبی ناکافی است. این موضوع طراحی مداخله مناسب و جامع برای بیماران قلبی دارای اضطراب، استرس زناشویی و در معرض خطر افسردگی و نیز نیاز برای برنامههای پیشگیری و ارتقای سلامت آنان را یادآور میسازدhttps://cprpi.semnan.ac.ir/article_2035_2b0f658cbffd284984fb11d90254081f.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Efficacy of Brief Object Relations Psychotherapy on Reduction of Depression Severity and Interpersonal Problems of Women suffer from Major Depressive Disorder Comorbid with Cluster C Personality Disordersاثربخشی روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی برکاهش شدت افسردگی و مشکلات بین فردی زنان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی با همبودی اختلالهای شخصیت خوشه C2940203610.22075/jcp.2017.2036FAشیماشکیبادانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشیپروانهمحمدخانیدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشیعباسپورشهبازدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشینهالهمشتاق بیدختیدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشیJournal Article20170129Introduction: Co morbid personality disorders causes relapse, chronocity and lack of recovery from depression. The current study investigated the efficacy of Brief Object Relations psychotherapy on reduction of depression severity and interpersonal problems of women suffer from major depressive disorder co morbid with cluster C personality disorders.
Method: By purposeful sampling method, 6 subjects met the in/exclusion criteria, were participated in a single subject design study randomly. Interventions were arranged based on A/B with follow up design. Each subject completed Beck Depression Inventory (BDI-II) and interpersonal Questionnaire every session during 3 baselines, 15 treatment and 3 follow up assessment sessions. Data were analyzed by visual analysis of graphic displays, Cohenâs coefficient effect size for statistical significance and remission rate for clinical significance.
Results: Patients totally reached 55% remission in depression severity with mean effect size 1.92 and 42% remission in interpersonal problems with mean effect size 2.06. Gains were maintained in follow up.
Conclusion: The efficacy of Brief Object Relations psychotherapy on reduction of depression severity and interpersonal problems of women suffer from major depressive disorder co morbid with cluster C personality disorders was statistically and clinically significant.مقدمه: همبودی اختلالهای شخصیت معمولاً با افزایش خطر عود، مزمن شدن و کاهش اثربخشی درمان در بیماران افسرده همراه است. این مطالعه به بررسی اثربخشی روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی بر کاهش شدت افسردگی و مشکلات بین فردی زنان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی با همبودی اختلالهای شخصیت خوشه C پرداخت.
روش: 6 آزمودنی که واجد ملاکهای ورود و خروج بودند با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در یک طرح آزمایشی تک آزمودنی، از نوع A/B با پیگیری قرار داده شدند. هر آزمودنی پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه روابط بین فردی را هر هفته در 3 جلسه خط پایه، 15 جلسه درمان و 3 جلسه پیگیری تکمیل کرد. برای تحلیل دادهها از بازبینی دیداری نمودارها، ضریب اندازه اثر کوهن برای معناداری آماری و درصد بهبودی برای معناداری بالینی استفاده شد.
یافتهها: آزمودنیها در مجموع به 55 درصد بهبودی در کاهش شدت افسردگی با اندازه اثر 92/1 و 42 درصد بهبودی در مشکلات بین فردی با اندازه اثر 06/2 رسیدند که در مرحله پیگیری هم ادامه داشتند.
نتیجهگیری: اثربخشی روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی بر کاهش شدت افسردگی و مشکلات بین فردی زنان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی با همبودی اختلالهای شخصیت خوشه C از معناداری آماری و بالینی نسبتاً خوب برخوردار بود.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2036_f48c04ffab49ff0e5d1176244fdfb65c.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Relationship between Extraversion, Neuroticism and Cognitive Failures: The Assessment of Metacognition as a Mediatorرابطه برون گردی و نوروز گرایی با نارساییهای شناختی: ارزیابی نقش واسطهای فراشناخت4149203710.22075/jcp.2017.2037FAمهنازشاهقلیاندانشگاه تربیت مدرس0000-0002-9121-7920پرویزآزاد فلاحدانشگاه تربیت مدرس0000-0003-2810-762Xعلیفتحی آشتیانیدانشگاه علوم پزشکی بقیه اللهحسنعشایریدانشگاه علوم پزشکی ایرانJournal Article20170129Introduction: The purpose of the present study was to investigate the relationship between extraversion and neuroticism personality dimensions and cognitive failures and the role of metacognition as a mediator variable in this relationship.
Method: 200 female students of Tarbiat Modares University completed Revised Eysenck Personality Questionnaire (EPQ-R), Cognitive Failures Questionnaire (CFQ) and Metacognition Questionnaire (MCQ-30). The data were analyzed using multiple regression.
Results: The results indicated that components of metacognition in positive beliefs about worry, negative beliefs about uncontrollability and danger, cognitive confidence and negative beliefs about not controlling thoughts were partly as a mediator between neuroticism and cognitive failures. Also there was a significant independent correlation between neuroticism and cognitive failures.
Conclusion: The findings of this study support the meditative role of components of metacognition in the relationship between neuroticism and cognitive failuresمقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ابعاد شخصیتی برون گردی و نوروز گرایی با نارساییهای شناختی و نقش فراشناخت به عنوان متغیر واسطهای در این رابطه بود.
روش: 200 دانشجوی دختر دانشگاه تربیت مدرس، فرم تجدید نظر شده پرسشنامه شخصیتی آیزنک، پرسشنامه نارساییهای شناختی و پرسشنامه فراشناخت را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش آماری رگرسیون چندگانه تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد مؤلفههای فراشناخت شامل باورهای مثبت درباره نگرانی، باورهای منفی درباره کنترل ناپذیری و خطر، اطمینان شناختی و باورهای منفی درباره عدم کنترل افکار در رابطه میان نوروز گرایی و نارساییهای شناختی تا اندازهای واسطه شدهاند. همچنین رابطه مستقل معناداری بین نوروز گرایی و نارساییهای شناختی وجود داشت.
نتیجهگیری: یافتههای پژوهش از واسطه شدن فراشناخت و برخی مؤلفههای آن در رابطه میان نوروز گرایی و نارساییهای شناختی حمایت میکند.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2037_23d2e1578544b172cca332ff74bddf5f.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Effectiveness of Emotional Disclosure (Written and Verbal) on Symptoms of Depression, Anxiety and Stress in Studentsاثربخشی افشای هیجانی (گفتاری و نوشتاری) بر علائم افسردگی، اضطراب و استرس دانشجویان5159203810.22075/jcp.2017.2038FAمحسناحمدی طهور سلطانیدانشگاه آزاد اسلامی همدانولی اللهرمضانیدانشگاه بین المللی امام خمینیمحمدحسینعبداللهیدانشگاه تربیت معلممحمودنجفیدانشگاه سمنان0000-0002-1160-2117مهدیربیعیدانشگاه اصفهانJournal Article20170129Introduction: The main aim of this study was to investigate the effectiveness of written and verbal emotional disclosure on depression, anxiety and stress symptoms in undergraduate students.
Method: Using screening sampling method, 40 students of Hamadan Azad University with high scores in Depression, Anxiety and Stress Scale were selected, and randomly assigned into two experimental and two control groups. While experimental groups participated in psychotherapy interviews with written and verbal emotional disclosure method, no intervention were made for control groups. Consequently, post test and follow up after 3 mouths was administrated for DASS scores in all 4 groups and data were analyzed by Repeated Measures (GLM) statistical method.
Results: Significantly differences were revealed for depression, anxiety and stress symptoms between 4 groups. A Bonferroni Post Hoc Test was also showed a significant difference between pre-test and post-test scores in experimental groups, whereas no differences were evident between post-test and follow up. That is, the interventional effects have not a significant difference from post-test to fallow up. Further, written emotional disclosure reflected a greater effect on depression and stress symptoms than verbal emotional disclosure.
Conclusion: Written and verbal emotional disclosure reduces the symptoms of depression, anxiety and stress in people with these clinical symptoms. Therefore, it could be considered, by specialist, as a simple, effective and low cost strategy for encountering and coping with negative life events.مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ابعاد شخصیتی برون گردی و نوروز گرایی با نارساییهای شناختی و نقش فراشناخت به عنوان متغیر واسطهای در این رابطه بود.
روش: 200 دانشجوی دختر دانشگاه تربیت مدرس، فرم تجدید نظر شده پرسشنامه شخصیتی آیزنک، پرسشنامه نارساییهای شناختی و پرسشنامه فراشناخت را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش آماری رگرسیون چندگانه تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد مؤلفههای فراشناخت شامل باورهای مثبت درباره نگرانی، باورهای منفی درباره کنترل ناپذیری و خطر، اطمینان شناختی و باورهای منفی درباره عدم کنترل افکار در رابطه میان نوروز گرایی و نارساییهای شناختی تا اندازهای واسطه شدهاند. همچنین رابطه مستقل معناداری بین نوروز گرایی و نارساییهای شناختی وجود داشت.
نتیجهگیری: یافتههای پژوهش از واسطه شدن فراشناخت و برخی مؤلفههای آن در رابطه میان نوروز گرایی و نارساییهای شناختی حمایت میکند.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2038_2557911c1bf75c2b643afb4ecbfc8ec2.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Comparison of the Effectiveness of Mindfulness and Emotion Regulation Training on Mental Health in Chemical Weapon Victimsمقایسه اثربخشی آموزشهای ذهن آگاهی و تنظیم هیجان بر سلامت روان جانبازان شیمیایی6171203910.22075/jcp.2017.2039FAمحمدنریمانیدانشگاه محقق اردبیلیسعیدآریاپوراندانشگاه محقق اردبیلیعباسابوالقاسمیدانشگاه محقق اردبیلی0000-0002-7378-9730بتولاحدیدانشگاه محقق اردبیلیJournal Article20170129Introduction: Poor mental health is one of the psychological problems in chemical weapon victims. This study aimed to compare the effectiveness of mindfulness and emotion regulation training on the mental health of chemical weapon victims.
Method: An experimental design was conducted (pre-test, post-test and follow-up) with two experimental and one control groups. A sample of 47 chemical weapon victims with high scores in General Health Questionnaire (GHQ) in Sardasht city were randomly selected and assigned to 3 groups: 1-Mindfulness training group 2- Emotion regulation training group and 3- Control group. The first 2 groups were received Mindfulness-based stress reduction training and emotion regulation training respectively, while no training provided for control group. Data were gathered, using the General Health Questionnaire. Analysis of variance with repeated measure was used for analyzing the data.
Results: Results indicated that the average scores of mental health were significantly decreased in mindfulness training group rather than emotion regulation training group and in emotion regulation group rather than control group, in both post-test and follow-up stages. Results were also shown significantly decrease trends for somatic signs, anxiety, depression and social dysfunction scores in mindfulness and emotion regulation training groups, in both post-test and follow-up stages.
Conclusion: Results confirmed the effectiveness of mindfulness and emotion regulation training for improving mental health status in chemical weapon victims. Therefore, mindfulness and emotion regulation could be suggested for improvement of mental health among chemical weapon victimsمقدمه: سلامت روانِ پایین یکی از مشکلات روانشناختی جانبازان شیمیایی است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزشهای ذهن آگاهی و تنظیم هیجان بر سلامت روان جانبازان شیمیایی بود.
روش: روش پژوهش حاضر آزمایشی (پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری) با استفاده از دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. 47 نفر از جانبازان شیمیایی دارای نمره بالا در پرسشنامه سلامت عمومی از شهرستان سردشت، به صورت تصادفی انتخاب و سپس در سه گروه آموزش ذهن آگاهی، آموزش تنظیم هیجان و کنترل جایگزین شدند. برای گروه اول آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس و برای گروه دوم آموزش تنظیم هیجان اعمال شد و به گروه کنترل هیچ آموزشی داده نشد. جمع آوری دادهها با کمک پرسشنامه سلامت عمومی انجام شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد.
یافتهها: یافتههای نشان داد که میانگین نمرات سلامت روان در گروه آموزش ذهن آگاهی نسبت به گروه آموزش تنظیم هیجان و در گروه آموزش تنظیم هیجان نسبت به گروه کنترل در پس آزمون و پیگیری به طور معنی داری بهبود یافته است. همچنین یافتهها نشان داد که میانگین نمرات علائم جسمانی، اضطراب، افسردگی و اختلال در عملکرد اجتماعی در گروههای آزمایش نسبت به گروه کنترل در پس آزمون و پیگیری کاهش معنیدار داشته است.
نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاکی از اثربخشی آموزشهای ذهن آگاهی و تنظیم هیجان بر بهبود سلامت روان جانبازان شیمیایی است. بنابراین، توجه به اثربخشی ذهن آگاهی و تنظیم هیجان بر سلامت روان در جانبازان شیمیایی از اهمیت ویژهای برخوردار است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2039_a48564053b3c7b54800246348c7fa4a0.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-2420101222The Effectiveness of Working Memory Training on Improving the Academic Performance of Children with Dyscalculiaاثربخشی آموزش حافظهی فعال بر بهبود عملکرد تحصیلی کودکان با ناتوانی یادگیری ریاضی7381204010.22075/jcp.2017.2040FAاحمدعابدیدانشگاه اصفهان0000-0002-3828-3419ساراآقاباباییدانشگاه اصفهانJournal Article20170129Introduction: The aim of this study was to investigation of efficacy of working memory training on improving academic performance of children with mathematics learning disability.
Method: The design was experimental. For this purpose, 30 3rd grade elementary students with math learning disability that were selected by using multistage random cluster sampling (each group consist of 15 children). The instruments of this research were Wechsler Intelligence Scale for Children-Fourth Edition, Dyscalculia Diagnostic Test and Clinical Interview. working memory training was employing on experimental group. Data was analyzed by analysis of Covariance.
Results: Findings indicated that working memory training can improve math performance of children with mathematics learning disability.
Conclusion: The findings emphasized that working memory training can be used as a intervention method in improvement of mathematics difficulty in students with mathematics learning disabilityمقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش حافظهی فعال بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری ریاضی است.
روش: روش این پژوهش آزمایشی بود. برای این هدف، 30 کودک با ناتوانی یادگیری ریاضی پایه سوم ابتدایی به شیوۀ نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای، انتخاب و به روش تصادفی در گروههای آزمایشی و کنترل گمارده شدند (15 کودک در گروه آزمایشی و 15 کودک در گروه کنترل). ابزارهای مورد استفاده عبارت از مقیاس هوش کودکان وکسلر ویرایش چهار، آزمون تشخیصی حساب نارسایی و آزمون عملکرد تحصیلی ریاضی پایه سوم دبستان بود. آموزش حافظهی فعال بر روی گروه آزمایش انجام گرفت. دادههای به دست آمده با روش آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.
یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش حافظه فعال میتواند عملکرد تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری ریاضی را بهبود بخشد.
نتیجهگیری: آموزش حافظهی فعال میتواند به عنوان یک روش مداخلهای در بهبود اشکالات ریاضی در دانش آموزان با ناتوانی یادگیری ریاضیات مورد استفاده قرار گیرد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2040_4c144c47ecba6f8318128703ca9e2601.pdf