دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 The Comparsion the Effectiveness of Executive Functionals and Play Therapy on Improving of Working Memory, Attention Care and Academic Achievement in Students with Math Learning Disorder مقایسه اثربخشی آموزش کنش‌های اجرایی و بازی درمانی در بهبود حافظه کاری، نگهداری توجه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مبتلا به نارسایی در حساب 1 16 2141 10.22075/jcp.2017.2141 FA محمد نریمانی دانشگاه محقق اردبیلی اسماعیل سلیمانی دانشگاه آزاد واحد اردبیل عادل زاهد بابلان دانشگاه آزاد واحد اردبیل عباس ابوالقاسمی دانشگاه آزاد واحد اردبیل Journal Article 2017 01 29 Introduction: The main objective of this study was to comparsion the effectiveness of executive functional and play therapy on the bases of attention on improving of working memory, attention and academic achievement in students with math learning disorder. Method: The research method of this study is a pilot study with clinical trial that pre-test and post-test has done with control group. To attain this goal, target population includes students all of fourth, fifth and sixth grade with math learning disability, specific learning disabilities schools of Bilesavar in grade school year 92-1391(N=136), 32 students with math learning disability in the population were selected by simple random sampling. Tools used in this study include: Researcher made questionnaire, Raven's IQ test, Key- Matt math test, Shelve math achievement test, Wechsler Numerical Memory Scale and continuous performance test. Data were analyzed by MANCOVA test. Results: The results showed a significant difference between experimental and control group in working memory, attention, and achievement after the independent variable (001/0 M P). Also Bonferony test results pro mean comparison showed influence more significantly more effective executive functions Training on working memory and play therapy on attention care. Conclusion: According to the findings, it can be concluded executive function intervention and play therapy, Improves working memory, attention, and academic achievement of students with disabilities in math and they can be an effective intervention technique advantage. مقدمه: هدف اصلی پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش کنش‌های اجرایی و بازی درمانی مبتنی بر توجه در بهبود حافظه کاری، نگهداری توجه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مبتلا به نارسایی حساب بود. روش: روش تحقیق پژوهش حاضر آزمایشی با کارآزمایی بالینی بود که با طرح پیش آزمون و پس آزمون چندگروهی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ناتوان در ریاضی پایه چهارم، پنجم و ششم ابتدایی در سال تحصیلی 92-1391 بود(136نفر)، که از بین آنها 32 دانش آموز مبتلا به نارسایی در حساب به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه محقق ساخته، آزمون هوشی ریون، آزمون ریاضی کی مت، مقیاس حافظه ی عددی وکسلر، آزمون عملکرد پیوسته و آزمون پیشرفت تحصیلی ریاضی شلو بود. برای تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین گروه های آزمایش و گروه کنترل در حافظه کاری، نگهداری توجه و پیشرفت تحصیلی بعد از ارائه متغیر مستقل تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون بن فرونی جهت مقایسه میانگین ها نشان داد که آموزش کنش های اجرایی بر حافظه کاری، و بازی درمانی مبتنی بر توجه بر نگهداری توجه، به طور معناداری مؤثرتر است. نتیجه‌گیری: بنابر یافته های این مطالعه می توان نتیجه گیری نمود که مداخله کنش های اجرایی و بازی درمانی مبتنی بر توجه، سبب بهبود حافظه کاری، نگهداری توجه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای نارسایی در حساب می شود و می توان از آنها به عنوان یک روش مداخله ای مؤثر سود جست.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2141_7f61b52d8770d3cd292cbed37940c19f.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 Comparison of Sustained Attention in Children with Learning Disabilities and Normal Children مقایسه‌ی توجه متمرکز در کودکان دچار ناتوانی‌های یادگیری و عادی 17 27 2142 10.22075/jcp.2017.2142 FA محمد علی نظری دانشگاه تبریز شهلا جنگی دانشگاه پیام نور پارس آباد مغان علی اکبر شیرآبادی دانشگاه زاهدان Journal Article 2017 01 29 Introduction: Attention is one of the cases which the current theories about learning disabilities emphasis them. The purpose of this study was comparing sustained attention performance in children with learning disabilities and normal children. Method: This study's research design was causal-comparative design. The study population consisted all of third, fourth and fifth elementary grade children in Tabriz city. The statistical sample included 30 children with reading learning disability, 30 children with math learning disability and 20 children with writing expression learning disability who were selected by Nama reading and dyslexia, Iran Key Math Diagnostic Arithmetic and writing expression tests, respectively and 30 normal children (control group). To select children with learning disabilities and normal children, available and randomly sampling manners were used, respectively. All of samples were in the age range of 9-12 years and IQ range of 90-115. To assess IQ, the Raven test and to measure sustained attention, Continuous Performance test were used. Results: The data analyzed by MANOVA, ANOVA and LSD POST HOC statistical tests showed that children with reading and math learning disabilities have different and poor performance in Continuous Performance Test compared to normal children. There was no different between performance of children with writing expression learning disability and normal in the mentioned test. Conclusion: Based on research findings, children with reading and math learning disabilities have poor performance in sustained attention compared to normal children. So, it would be better for responsible people to prepare programs to improve attention performance in such children. مقدمه: از جمله مواردی که نظریات کنونی در مورد ناتوانی‌های یادگیری بر آن تأکید دارند، توجه می‌باشد [9]. هدف پژوهش حاضر مقایسه عملکرد کودکان دچار ناتوانی‌های یادگیری و عادی در توجه متمرکز بود. روش: طرح پژوهش‌حاضر از نوع علی- مقایسه‌ای است. نمونه آماری شامل کلیه کودکان مقاطع‌سوم، چهارم و پنجم‌ابتدایی شهر‌تبریز بود. نمونه‌آماری شامل 30 کودک دچار ناتوانی یادگیری خواندن، 30 کودک دچار ناتوانی یادگیری ریاضی و 20 کودک دچار ناتوانی یادگیری بیان نوشتاری که به ترتیب با استفاده از آزمون‌های خواندن و نارساخوانی نما، ریاضیات کی مت و آزمون بیان نوشتاری انتخاب شدند، و 30 کودک عادی (گروه کنترل) بود. برای انتخاب کودکان دچار ناتوانی‌های یادگیری و کودکان عادی، به ترتیب از شیوه‌های نمونه‌گیری در دسترس و تصادفی ساده استفاده شد. کلیه آزمودنی‌ها در دامنه‌ی سنی 9 تا12 سال و دامنه‌ی هوشی 90 تا115 قرار داشتند. برای ارزیابی سطح هوشی، از آزمون هوشی ریون و جهت سنجش توجه متمرکز از آزمون عملکرد مداوم استفاده شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمونهای آماری تحلیل واریانس چند‌متغیری، تحلیل واریانس تک‌متغیری و آزمون‌های تعقیبی-نشان‌داد که کودکان دچار ناتوانی یادگیری خواندن و ریاضی نسبت به گروه کودکان عادی عملکرد متفاوت و ضعیف‌تری در آزمون عملکرد مداوم دارند. تفاوتی بین عملکرد کودکان دچار ناتوانی بیان نوشتاری و عادی در آزمون ذکرشده مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها کودکان دچار ناتوانی‌های یادگیری خواندن و ریاضی نسبت به کودکان عادی عملکرد ضعیف‌تری در توجه متمرکز دارند؛ لذا توصیه می‌شود مسئولین برنامه‌هایی برای بهبود عملکرد توجه این کودکان تدارک ببینند.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2142_344523f73bdcb180ec95d5a1f385281a.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 The Effect of Impulse Control Training on Impulsiveness and Reduce the Symptoms of Students with Oppositional Deficit Disorder اثر بخشی آموزش کنترل تکانه بر تکانشگری و بهبود نشانه‌های مرضی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای 29 41 2143 10.22075/jcp.2017.2143 FA پرویز شریفی درآمدی دانشگاه علامه طباطبایی محمد جواد بگیان کوله مرز دانشگاه محقق اردبیلی حافظ پادروند دانشگاه علامه طباطبایی فرشید گراوند دانشگاه پیام نور تهران Journal Article 2017 01 29 Introduction: Multidimensional and complex nature of children`s behavioral problems requires assessment and usage of modern treatments. The present study aimed to investigate the efficacy of Impulse Control Training on Impulsiveness and reduce the symptoms of Students with Oppositional Deficit disorder. Method: This was an experimental research, and a pre-test, post-test, follow-up and control group design was applied. The statistical Universe of the study included elementary school boys in Delfan city in the academic year 1390-91 (A.H.) with oppositional deficit symptoms. The sample consisted of the study included 40 male students from among the male students in Delfan city identified by the scales of Defiant Disorder Rating Scale (ODDRS) Hommersen, Murray, Ohan & Johnson parent & teacher form and Structured clinical interview and chosen selected cluster through simple random sampling. Then They were assigned to two groups of control and experimental (20 students in each group). In order to measure Structured, clinical interview, scales of Defiant Disorder Rating Scale (ODDRS) Hommersen and Etal and Impulsiveness Barrette Scale, Both the pret-est, post-test, and follow-up was two months old. The implementation process Experimental group received Impulse Control Training for 2 months (8 sessions of 1 hour) while the control group received no training at all. For statistical data analysis, variance analysis with repeated measures is used. Results: The results of multivariate analysis of covariance (MANCOVA) showed that impulse control training of Impulsiveness and reducing symptoms of students with Oppositional Defiant disorder was effective. Results indicated that there is a meaningful difference between the rate of symptoms of impulsiveness and oppositional defiant disorder in both control and experimental group in post-test and follow-up stages. Conclusion: Results of this research showed that Impulse Control Training is on reducing symptoms of oppositional defiant disorder and impulsive behavior in students and can be used as an effective intervention to eliminate or decrease oppositional defiant behaviors. مقدمه: ماهیت پیچیده اختلالات رفتاری کودکان، بررسی و به کارگیری درمان‌های جدید را ایجاب می‌کند. پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی آموزش کنترل تکانه بر تکانشگری و نشانه‌های مرضی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای بود. روش: این پژوهش از نوع آزمایشی بوده و از طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون (و پیگیری) با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه‌ی دانش آموزان پسر مقطع راهنمایی شهرستان نورآباد (دلفان) در سال تحصیلی 91-1390 تشکیل می-دادند که نشانه‌های اختلال نافرمانی مقابله‌ای را دارا بودند. نمونه پژوهش شامل 40 نفر از دانش‌آموزان پسر دارای نشانه‌های اختلال نافرمانی مقابله‌ای بود که از میان دانش-آموزانی که بعد از شناسایی به وسیله فرم والد-معلم مقیاس درجه بندی اختلال نافرمانی مقابله‌ای هومرسن، موری، اوهان و جانسون و انجام مصاحبه بالینی ساختاریافته به صورت خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش، مصاحبه بالینی ساختاریافته، مقیاس درجه بندی اختلال نافرمانی مقابله‌ای هومرسون و همکاران و مقیاس تکانشگری بارات روی هر دو گروه در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه اجراشد. در فرآیند اجرا، گروه آزمایش به مدت دو ماه تحت آموزش گروهی کنترل تکانه قرار گرفتند (هشت جلسه‌ی یک ساعتی) در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها نیز از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که آموزش کنترل تکانه بر تکانشگری و کاهش نشانه‌های مرضی اختلال نافرمانی مقابله‌ای مؤثر بوده است. تحلیل داده‌ها نشان داد که در مرحله پس‌آزمون و پیگیری، بین دو گروه آزمایش و کنترل، در میزان تکانشگری و نشانه‌های اختلال نافرمانی مقابله‌ای تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجه‌گیری: بنابر یافته‌های این مطالعه، آموزش مهارتهای کنترل تکانه منجر به کاهش نشانه‌های اختلال نافرمانی مقابله‌ای و رفتارهای تکانشی در دانش‌آموزان مبتلا به این اختلال می‌شود و می-توان از آن به عنوان یک روش مداخله‌ای مناسب سود جست.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2143_a1d305838935ad1c6066940fefc37e3f.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 The Effect of Cognitive â Behavioral Stress Management Training on Anxiety, Depression and Cognitive Disorder of Individuals with Multiple Sclerosis تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر اضطراب، افسردگی و اختلال شناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس 43 53 2144 10.22075/jcp.2017.2144 FA سیده نرجس زمانی دانشگاه شهید باهنر کرمان عباس رحمتی دانشگاه شهید باهنر کرمان مسعود فضیلت پور دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2017 01 29 Introduction: The study aimed to examine the effect of cognitiveâbehavioral stress management training on anxiety, depression and cognitive disorder of individuals with Multiple Sclerosis. Method: The statistical society was all the patients with MS in Bandar Abbas city. In a semiexperimental design and using convenience sampling, 54 participants were selected among those patients and they were divided in two groups of intervention and control by random. Mental evaluation includes a clinical interview by two clinical psychologist, completion of depression, anxiety, stress (DASS) and cognitive impairment (MMSE) measures. Anxiety, depression and cognitive impairment measures were completed at three stages prior to, six weeks later and two months after the intervening sessions. Data were subjected to descriptive statistics and the analysis with a mixed ANOVA design. Results: Findings showed significant decreases in the measures of depression and anxiety and in posttest and follow up after cognitive-behavioral intervention. In addition, the cognitive performance of patients showed significant improvement after intervention. Conclusion: The results indicated the effectiveness of cognitive-behavioral stress management in reducing anxiety, depression and cognitive impairments in Multiple Sclerosis patients therefore, serious attention to psychological treatments for these patients appears to be useful. مقدمه: هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری بر اضطراب، افسردگی و اختلال شناختی بیماران مولتیپل اسکلروزیس بود. روش: جامعه آماری شامل همه بیماران مبتلا به ام اس در شهر بندرعباس بود. در یک طرح نیمه آزمایشی،54 شرکت‌کننده به صورت در دسترس از بیماران انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه مداخله و گواه تقسیم شدند. ارزیابی روانی شامل مصاحبه با دو روانشناسی بالینی و تکمیل پرسشنامه‌های استرس، اضطراب و افسردگی و اختلال شناختی بود. شاخص‌های اضطراب، افسردگی و اختلال شناختی در سه مقطع قبل از جلسات مداخله، بعد از مداخله و دو ماه بعد از پایان جلسات مداخله گردآوری شدند. داده‌ها به کمک آماره‌های توصیفی و آزمون تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان‌دادند که شاخص‌های اضطراب و افسردگی پس از مداخله به شیوه شناختی- رفتاری و در دوره پیگیری به طور معناداری کاهش یافتند. به علاوه، عملکرد شناختی بیماران نیز پس از مداخله بهبود معناداری نشان داد. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاکی از اثربخشی مدیریت شناختی- رفتاری استرس بر کاهش اضطراب، افسردگی و اختلال شناختی در بیماران مولتیپل اسکلروز می‌باشد، لذا توجه جدی به درمان‌های روان‌شناختی در این بیماران مفید به نظر می‌رسد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2144_75e8e8279fea6df9ecfda5d65a9f1d95.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 Effectiveness of Acceptance and Commitment Group Therapy on the Self-Management of Type 2 Diabetes Patients تأثیر درمان گروهی پذیرش و تعهد بر خودمدیریتی دیابت نوع2 55 62 2145 10.22075/jcp.2017.2145 FA شاهرخ مکوند حسینی دانشگاه سمنان علی محمد رضایی دانشگاه سمنان محمد مهدی آزادی دانشگاه سمنان Journal Article 2017 01 29 Introduction: The present study aims to studying the therapeutic effects of the acceptance and commitment therapy on self-management of Diabetes type2 patients. Method: The study was conducted by a pre-test post-test design with control group. Group of 24 patients with diabetes type 2, referring to a diabetes clinic in Gharazi Hospital were randomly selected and assigned into experimental and control groups. First group was exposed to 10 sessions of two hours acceptance and commitment psychotherapy, while no intervention made on control groupâs subjects. Subjects for both groups filled the revised version of Diabetes Self-Management Questionnaire. The data were analyzed using an analysis of covariance (ANCOVA). Results: The results revealed that the acceptance and commitment therapy is effective in promoting self-managements of diabetes type 2 patients. About 66% of self-management behaviors of diabetes patients could be explained by group acceptance and commitment therapy. Conclusion: According to the findings of this research, the acceptance and commitment group therapy is recommended for improving self-management of type 2diabetes and reducing the mortality and morbidity rate caused by this disease. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان پذیرش و تعهد بر خود مدیریتی دیابت نوع 2 می‌باشد. روش: این پژوهش با استفاده از طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. تعداد 24 نفر از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک تخصصی دیابت بیمارستان فوق‌تخصصی دکتر غرضی که حائز ملاک‌های پژوهش بودند، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. برای گروه آزمایش،‌ درمان پذیرش و تعهد در 10 جلسه 120 دقیقه‌ای اجرا شد؛ اما گروه کنترل هیچ نوع درمانی دریافت نکرد. هر دو گروه، پیش و پس از درمان، پرسشنامه بازبینی شده خود مدیریتی دیابت را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان پذیرش و تعهد بر ارتقای خود مدیریتی دیابت نوع 2 مؤثر است و 66 درصد از واریانس خود مدیریتی دیابت، توسط درمان گروهی پذیرش و تعهد قابل تبیین است. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته های به دست آمده پیشنهاد می‌شود به منظور بهبود خود مدیریتی دیابت نوع 2 و نهایتاً کاهش عوارض و مرگ و میر ناشی از آن، از درمان گروهی پذیرش و تعهد استفاده-شود. واژه‌های‌کلیدی: درمان پذیرش وتعهد، دیابت نوع2، خود مدیریتی.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2145_b8e2d566c24aaa1b7e00d8b949e0d5c5.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 The Comparison of Metacognitive Beliefs and Difficulty in Emotion Regulation between Substance Dependence and Normal Individuals مقایسه باورهای فراشناختی ودشواری درنظم‌جویی هیجان در افراد وابسته به مواد و بهنجار 63 71 2146 10.22075/jcp.2017.2146 FA زهرا بابایی دانشگاه سمنان پروین رفیعی نیا دانشگاه سمنان Journal Article 2017 01 29 Introduction: The aim of the present study was to compare metacognitive beliefs and difficulty in emotion regulation between substance dependence and normal individuals. Method: The design of this study was expos factor in which 50 substance dependence and 50 normal individuals who were selected using accessible sampling method, were compared with each other. Subjects completed Wells and Cartwright-Hatton metacognition Questionnaire and Gratz and Roemer difficulties in emotion regulation Questionnaire. Data were analyzed using T Hotling methods. Results: The result of this study indicated that there was significant difference between substance dependent and normal individuals in total scores of metacognitive beliefs and emotion regulation Conclusion: Based on the result, metacognitive beliefs and emotion regulation are key factors in substance dependency and could be helpful in its understanding, prevention and treatment. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه‌ی باور‌های فراشناختی و دشواری در نظم جویی هیجان در افراد وابسته به مواد و بهنجار بود. روش: این پژوهش یک طرح علی- مقایسه‌ای بود که در آن 50 نفر از افراد وابسته به مواد با 50 فرد بهنجار که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده بودند؛ مقایسه گردیدند. آزمودنی‌ها پرسشنامه فراشناخت کارترایت – هاتون و ولزو پرسشنامه دشواری در نظم‌جویی هیجان گراتز و رومر را تکمیل نمودند و داده‌ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس چند متغیری T هاتلینگ تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج آزمون نشان‌داد که میان باورهای فراشناختی و دشواری در نظم جویی هیجانی افراد وابسته به مواد و بهنجار تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان‌داد که از زیر مقیاس‌های باورهای فراشناختی در زیر مقیاس باورهای مثبت درباره نگرانی و از زیر مقیاس های دشواری در نظم‌جویی هیجانی، در زیر مقیاس فقدان آگاهی هیجانی در دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، آسیب نظارت فراشناختی و دشواری در نظم جویی هیجان می‌تواند یک عامل کلیدی در وابستگی به مواد باشد که برای فهم، پیشگیری و درمان آن مفید است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2146_ad4f4d8622c309d6f451db9de6d57044.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 Effectiveness of Group Behavioral Activation on Depression, Anxiety and Rumination in Patients with Depression and Anxiety اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری گروهی بر علائم افسردگی، اضطراب و نشخوار فکری در بیماران مبتلا به افسردگی و اضطراب 73 84 2147 10.22075/jcp.2017.2147 FA مهدی زمستانی دانشگاه کردستان ایران داودی دانشگاه شهید چمران مهناز مهرابی زاده هنرمند دانشگاه شهید چمران یداله زرگر دانشگاه شهید چمران Journal Article 2017 01 29 Introduction: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of brief group behavioral activation (BA) on depression, anxiety, and rumination in patients with depression and anxiety. Method: In a pretest-posttest quasi-experimental design including a control group, 27 University students with depression and anxiety subsequent to primary clinical assessment and obtaining study requirements, selected and randomly assigned to either BA (n = 13 8 females and 5 males) or a waitlist control group (n= 14 8 females and 6 males). The experimental group received 8-weekly BA sessions. The Beck Depression Inventory (BDI-II), Beck Anxiety Inventory (BAI), and Rumination Response Scale (RRS) were used as the outcome measures. All subjects completed measures at pretest, posttest and 2-months follow up periods. Data were analyzed with multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Results: The results of MANCOVA test showed that BA has significant effect on reducing of depression, anxiety symptoms, and rumination. Treatment gains remained over 2 month's follow-up period. Conclusion: Brief group BA has remarkable effects on improvement of depression and anxiety symptoms and reduction of rumination in students. مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان گروهی کوتاه مدت فعال‌سازی رفتاری بر علائم افسردگی، اضطراب و نشخوار فکری در بیماران مبتلا به افسردگی و اضطراب می باشد. روش: در یک طرح شبه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون توأم با گروه کنترل، تعداد 27 نفر از دانشجویان مبتلا به افسردگی و اضطراب پس از ارزیابی بالینی اولیه و احراز شرایط پژوهش، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه درمان فعال سازی رفتاری (13 نفر؛ 8 نفر دختر و 5 نفر پسر) و یا کنترل (14 نفر؛ 8 نفر دختر و 6 نفر پسر) گماشته شدند. گروه آزمایشی 8 جلسه درمان هفتگی فعال سازی رفتاری را دریافت داشت. تمام شرکت‌کنندگان پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه اضطراب بک و مقیاس پاسخ نشخوارگونه را به عنوان ابزارهای پژوهش، درسه مرحله ی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری 2 ماهه تکمیل‌کردند. داده‌ها به کمک روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج حاصل از آزمون مانکووا نشان داد که درمان فعال‌سازی رفتاری اثر معنی‌داری بر کاهش علائم افسردگی، اضطراب و نشخوار فکری دارد. نتایج به دست آمده، در مرحله پیگیری 2 ماهه نیزحفظ شده بودند. نتیجه‌گیری: درمان کوتاه مدت فعال سازی رفتاری در بهبود علایم افسردگی و اضطراب و نیز کاهش نشخوار فکری در دانشجویان تأثیر قابل توجهی دارد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2147_d5978717331a2aedbd39bcb12330fa86.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 The Study of Psychometric Properties of the Iowa Personality Questionnaire بررسی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامۀ شخصیتی آیووا 85 97 2148 10.22075/jcp.2017.2148 FA وحید خسروانی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان فخرالسادات قریشی راد دانشگاه شهید مدنی آذربایجان رحیم یوسفی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان Journal Article 2017 01 29 Introduction: The aim of this study was to investigate the reliability, validity and factor analysis of the Iowa Personality Questionnaire (IPQ) and its relationship with Big-Five Factors of personality amongst the students of Azarbaijan Shahid Madani University as well as Tabriz University. Method: The present study was a descriptive- correlational.500 students including 263 females and 237 males were randomly selected from Azarbaijan Shahid Madani University and Tabriz University. Iowa personality questionnaire was administrated, and Neo-Five Factor Inventory (NEO-FFI) questionnaire was completed by the samples. Data were analyzed using correlation, factor analysis, and data variance analysis methods. Results: Factor Analysis using principal component analysis with Varimax rotation identified three factors positive emotionality, negative emotionality and constraint which could explain the%58.03 of the variance. Test-retest reliability coefficient for total scores obtained 0.85 and for factors ranged from 0.72 to 0.87. Concurrent validity of the scale was calculated according to correlation coefficients between the score on the Iowa personality questionnaire and scales of Neo-five factor inventory. Comparison of the male and female students showed that there was not a significant difference in factors of Iowa personality questionnaire. However, there was a significant difference between the male and female students in scales called aggression, harm avoidance, social closeness, and Absorption. Finally, the results showed a good correlation between Iowa personality questionnaire and Big-Five Factors of personality. Conclusion: The results of this study supported the confirmatory factor structure, reliability and validity of the Iowa personality questionnaire and its applicability to students' population. مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اعتبار، روایی و تحلیل عاملی پرسشنامه شخصیتی آیووا و ارتباط آن با پنج عامل بزرگ شخصیت در جامعه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و دانشگاه تبریز بود. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی می‌باشد.تعداد 500 نفر دانشجوی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و تبریز شامل 263 دختر و 237 پسر، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. به منظور بررسی روایی همزمان و افتراقی، پرسشنامه شخصیتی نئو به همراه پرسشنامه اصلی، توسط نمونه تکمیل شد و داده‌ها با استفاده از روش‌‌های آماری همبستگی، تحلیل عوامل و تحلیل واریانس، مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: تحلیل عاملی اکتشافی و تجزیه به مؤلفه‌های اصلی به روش چرخش واریماکس نشانگر استخراج سه مؤلفه هیجان ‌پذیری مثبت، هیجان‌پذیری منفی و مقیدبودن بود، که در مجموع 03/58 واریانس را تبیین می‌کرد. ضریب اعتبار پرسشنامه به روش بازآزمایی برای کل پرسشنامه 85/0 و برای عامل‌ها بین72/0 تا 87/0 بود. محاسبه ضرایب همبستگی بین مؤلفه‌های پرسشنامه شخصیتی آیووا و مقیاس نئو نشان داد که پرسشنامه از روایی خوبی برخوردار است. مقایسه نمرات دختران و پسران نشان داد که بین میانگین نمرات دختران و پسران در عامل‌های پرسشنامه شخصیتی آیووا تفاوت معناداری وجود ندارد؛ اما در مقیاس‌های پرخاشگری، واکنش به استرس، نزدیکی اجتماعی و جذب، تفاوت بین میانگین نمرات دختران و پسران معنادار است. در نهایت نتایج نشان‌دهنده‌ی همبستگی میان پرسشنامه شخصیتی آیووا و نئو بود. نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان‌دهنده اعتبار و ویژگی‌های روانسنجی مطلوب برای پرسشنامه شخصیتی آیووا می‌باشد و در جامعه دانشجویان قابلیت کاربرد دارد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2148_1230debc8c3aa4d76734ec8b5268af0a.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 5 4 2013 12 22 Effectiveness of Metacognitive Therapy in Patients with Post- Traumatic Stress Disorder: Three Case Studies اثربخشی درمان فراشناختی در بیماران اختلال‌تنیدگی پس‌از سانحه: مورد پژوهی سه بیمار 99 108 2149 10.22075/jcp.2017.2149 FA یعقوب وکیلی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی لادن فتی دانشگاه علوم پزشکی ایران مجتبی حبیبی پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2017 01 29 Introduction: The aim of this study is to investigate the effectiveness of a metacognitive based therapy on reducing anxiety and depression symptoms in patients with Post-traumatic Stress Disorder, by using a single case design. Method: Three consecutive chronic outpatients fulfilling DSM-IV and criteria for PTSD were treated according to Core treatment manual of PTSD. Patients were assessed with a battery of measures, including the Impact Event Scale-Revised (IES-R), Beck Depression Inventory-II (BDI-II), Beck Anxiety Inventory (BAI), and Subjective Units of Distress Scale (SUDs). Results: The treatment was associated with large reductions in the specific measures of PTSD (IES-R total score), reductions in general measures of anxiety (BAI), depression (BDI-II), distress (SUDs). Conclusion: The results of these case studies provide further support for the clinical efficacy of metacognitive therapy, and in a different culture than the treatment was originally developed. Although this study is limited by the absence of a control group, these results clearly imply strong and generalized results for metacognitive therapy. The treatment appears therefore promising, although a controlled evaluation of its effectiveness is necessary to draw a definitive conclusion. مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراشناختی بر کاهش علائم افسردگی و اضطراب در بیماران دارای اختلال تنیدگی پس از سانحه، با استفاده از طرح مطالعه موردی است. روش: در یک بررسی تک موردی آزمایشی از نوع خط پایه چندگانه فرایند درمان بر روی سه آزمودنی انجام شد. سه بیمار سرپایی مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، پیش از درمان، حین درمان و پس از درمان با استفاده از مقیاس تأثیر رویداد- ویرایش شده، پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم، پرسشنامه اضطراب بک و مقیاس واحدهای ذهنی ناراحتی ارزیابی شدند. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که این درمان به کاهش نشانه‌های اختلال، کاهش اضطراب و افسردگی، ناراحتی کلی منجر شد. رویکرد درمانی مبتنی بر مدل فراشناختی در درمان اختلال تنیدگی پس از سانحه مؤثر است. نتیجه‌گیری: نتایج بررسی این سه آزمودنی، حاکی از اثربخشی بالینی درمان فراشناختی در فرهنگی متفاوت از فرهنگ اولیه سازنده این پروتکل درمانی بود. هر چند که این مطالعه فاقد گروه کنترل بود، اما یافته های پژوهش حاضر دلالت بر تعمیم پذیری بالای یافته های مربوط به فراشناخت است. در نهایت، می‌توان گفت که این روش درمانی، رضایت بخش بوده و برای بررسی بیشتر اثربخشی آن، مطالعات ارزیابی کنترل شده ای در جهت رسیدن به یک نتیجه قطعی لازم است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2149_d25d8ff38af56fa2028327f725d35f12.pdf