دانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922The Effectiveness of Acceptance and Commitment Group Therapy on Depression and Quality of Life in Women with Dialysis Patientsاثربخشی درمان گروهی پذیرش و تعهد بر افسردگی و کیفیت زندگی بیماران زن دیالیزی110224010.22075/jcp.2017.2240FAیوسفدهقانیاستادیار، گروه روانشناسی دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایرانJournal Article20170129Introduction:The present study aimed at investigating the effect of acceptance and commitment group therapy on depression and quality of life in female patients with dialysis.
Method: In this study, as a quasi-experimental with pretest-posttest, control group and follow up period, sample subjects were selected by accessible sampling method from among those women who referred to Bushehr Kidney Patients Association. Therefore, from among them, 30 female subjects were selected randomly and assigned into two control&experimental groups (each with 15 subjects). The experimental group received the commitment and acceptance group therapy in eight sessions each of which in one hour and the controlgroup received no treatment. The measurement tools were Beck Depression Inventory and Short Version of the World Health Organization Quality of Life Questionnaire that were filled by the participants in the pretest, posttest and follow-up stages. Mixed analysis of variance was used for statistical analysis of data.
Results: Findings showed that there is a significant difference between depression and quality of life among the subjects of the experimental group in pretest, posttest and follow-up stages.
Conclusion: Results emphasize the importance of the use of these interventions in depression and quality of life in dialysis patients and presenting new horizons in clinical interventions and it can be used as an effective intervention method.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان گروهی پذیرش و تعهد بر افسردگی و کیفیت زندگی بیماران زن دیالیزی بود.
روش: پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود، جامعهی آماری این پژوهش را کلیهی زنان مراجعه کننده به انجمن بیماران کلیوی بوشهر تشکیل میدادند که از میان آنها با استفاده از نمونه گیری در دسترس، تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش تحت درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد در طی 8 جلسه 1 ساعته قرار گرفت، و گروه گواه، هیچگونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای اندازهگیری پژوهش شامل؛ پرسشنامه افسردگی بک و فرم کوتاه پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی بود که توسط شرکتکنندگان در مرحله پیشآزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل گردیدند. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از روش تحلیل واریانس آمیخته استفاده شد.
یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین افسردگی و کیفیت زندگی گروه آزمایش در هر سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تفاوت معنیدار وجود دارد.
نتیجه گیری: نتایج بر اهمیت کاربرد این مداخلات در افسردگی و کیفیت زندگی بیماران دیالیزی و ارائه افقهای جدید در مداخلات بالینی این بیماران تأکید دارد و میتوان از آن به عنوان یک روش مداخلهای مؤثر بهره گرفت.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2240_d4dd111a4fd973394238aca5c05bebe3.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy on Emotional Instability and Impulsivity in Bipolar Patientsاثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر بیثباتی هیجانی و تکانشگری در افراد مبتلا به اختلال دو قطبی1124224110.22075/jcp.2017.2241FAشیوااخوانکارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایرانایلنازسجادیاناستادیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایرانJournal Article20170129Introduction:Bipolar disorder (BD) is a chronic and disabling psychiatric disorder characterized by recurrent episodes of mania/hypomania and depression.Dialectical behavior therapy (DBT) technique originally was developed for emotional dysregulation problems. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of dialectical behavior therapy on emotional instability and impulsivity in bipolar patients in Isfahan city.
Method:The present study was a Quasi-experimental research and conducted through the pre-test, post-test design with control group. The statistical population of the study consisted of all bipolar patient referring to private psychiatric centers in Isfahan city from autumn and winter 1393. The research sample included 24 bipolar patients selected through convenience sampling. Based on their tendency to participation in the study, structural diagnostic interview and inclusion criteria,24 participation were selected and were assigned to the experimental and control groups randomly(each group=12 subjects). All participants complete the Eysenck Personality Questionnaire (1986) and Barratt Impulsiveness Scale (2004) as the pre-test, post-test and the follow up stage after a 45 days interval.Data was analyzed through ANOVA with repeated measures.
Results: The results of ANOVA with repeated measure indicated a significant and considerable decrease in the degree of emotional instability and impulsivity scores in the post-test of the experimental group participants. These results were maintained in the 45 days follow-up stage.
Conclusion: According to the results of the present study, dialectical behavioral therapy can be used to reduce emotional instability and impulsivity In addition to medication in bipolar patients.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: اختلال دو قطبی اختلالی ناتوان کننده است که با دورههای عود کننده مانیا، هیپومانیا و افسردگی مشخص میشود. رفتار درمانی دیالکتیکی اساساً برای کمک به افرادی با مشکل در تنظیم هیجان تدوین گردید. این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر بیثباتی هیجانی و تکانشگری در افراد مبتلا به اختلال دو قطبی شهر اصفهان انجام گرفت.
روش: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان و مردان مراجعه کننده به مراکز خصوصی روانپزشکی شهر اصفهان در پاییز و زمستان 1393 شامل میشدند. از بین آنها 24 بیمار که بر اساس مصاحبه بالینی توسط روانشناس بالینی و روانپزشک، تشخیص اختلال دو قطبی را دریافت نموده و سایر ملاکهای ورود به تحقیق را دارا بودند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی آزمودنیها در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند(هر گروه 12 نفر). آزمودنیها در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری به پرسشنامه شخصیتی آیزنک (1986) و تکانشگری بارت (2004) پاسخ دادند. گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقهای، علاوه بر دارو درمانی، رفتار درمانی دیالکتیکی به شیوهی گروهی بر اساس بسته درمانی لینهان (1987) را دریافت نمودند اما بر گروه کنترل به جز دارو هیچ مداخله روانشناختی اعمال نگردید.
یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل واریانس با اندازههای تکراری نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیکی بیثباتی هیجانی و تکانشگری را بیماران دو قطبی را در مرحله پس آزمون کاهش داد و این اثر بخشی در مرحله پیگیری45 روزه نیز پایداری خود را حفظ نمود.
نتیجه گیری: بنابر نتایج پژوهش حاضر، میتوان از رفتار درمانی دیالکتیکی به منظور کاهش بیثباتی هیجانی و تکانشگری این بیماران در کنار دارو درمانی استفاده نمود.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2241_b6e32320fa6bc5a588b90183b95dc028.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922Early Maladaptive Schemas and Metacognitive Beliefs in People with Obsessive-Compulsive Disorder, Obsessive-Compulsive Personality Disorder and Normal Peopleطرحواره های ناسازگار اولیه و باورهای فراشناختی در افراد مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری، اختلال شخصیت وسواسی- اجباری وگروه بهنجار2536224210.22075/jcp.2017.2242FAنداگودرزیکارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایرانزهرهخسرویاستاد، گروه روانشناسی دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایرانغلامرضادهشیریاستادیار، گروه روانشناسی دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایرانJournal Article20170129Introduction:Intrusive and repetitive thoughts are fundamental components in Obsessive - Compulsive Disorder (OCD) and Obsessive- Compulsive Personality Disorder (OCPD). Cognitive structures, schemas and people’s evaluations of their thoughts have consistently drawn the attention of clinical psychologists. Thus, purpose of the present study was to compare early maladaptive schemas and metacognition beliefs in people with Obsessive-Compulsive Disorder, Obsessive-Compulsive Personality Disorder and normal people.
Method: The Causal- Comparative research method was used in the present study. The sample population consisted of 385 students selectedthrough random cluster sampling and the study was conducted on sample of 127 subjects (including 35 subjects with OCD, 39 subjects with OCPD, and 53 normal subjects. In the first step, all participants filled out Obsessive–Compulsive Inventory- Revised (OCI-R), Millon Clinical Multiaxial Inventory-III (Subscale of OCPD),Young Schema Questionnaire- short form (YSQ), Metacognitions Questionnaire (MCQ-30) and General Health Questionnaire (GHQ-12). In the second phase, participants who gained the necessary scores (127 persons) were interviewed.
Results: The MANOVA test results showed that mean scores in all areas of early maladaptive schemas in the clinical study was significantly higher than normal subjects and among people with OCD are significantly higher than other groups. The same result was also seen in term of metacognition beliefs, positive beliefs, uncontrollability and danger, cognitive confidence and cognitive self-consciousness subscales.
Conclusion: Generally considering earlymaladaptive schemas and meta-cognitive beliefs may provide better understanding of OCD and OCPD.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: افکار مزاحم و تکرارشونده از مؤلفههای اساسی اختلالهای وسواسی- اجباری (OCD) و شخصیت وسواسی- اجباری (OCPD) است. زیرساختهای شناختی، طرحوارهها و ارزیابی افراد از افکارشان در این اختلالها همواره مورد توجه روانشناسان بالینی بوده است.
از اینرو هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسهی طرحوارههای ناسازگار اولیه و باورهای فراشناختی در افراد مبتلا به OCD، OCPD و گروه بهنجار است.
روش: این پژوهش از نوع علّی- مقایسهای و جامعه آماری آن، دانشجویان دانشگاههای دولتی شهر تهران در سال 1392 بودند. نمونهی اولیه پژوهش که بهروش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند، 385 نفر بودند. ابتدا تمام شرکتکنندگان، پرسشنامههای بازنگریشدهی وسواسی- اجباری، چندمحوری بالینی میلون3، فرم کوتاه طرحواره یانگ، فراشناخت و سلامت عمومی را تکمیل کردند. در مرحله دوم، افرادی که نمرههای لازم را بهدست آورده بودند، مورد مصاحبه قرار گرفتند. بدین ترتیب 127 نفر (شامل 35 نفر در گروه OCD، 39 نفر در گروه OCPD و 53 نفر در گروه بهنجار) انتخاب شدند.
یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوآ) نشان داد میانگین نمرات در تمام حوزههای طرحوارههای ناسازگار اولیه در گروه های بالینی پژوهش بهطور معناداری بالاتر از گروه بهنجار و در بین افراد مبتلا به OCD بهطور معنادار بالاتر از دو گروه دیگر است. همچنین در باورهای فراشناختی، میانگین نمرات افراد مبتلا به OCD در خردهمقیاسهای باورهای مثبت دربارهی نگرانی، کنترلناپذیری و خطر و اطمینان شناختی بهطور معناداری بیشتر از دو گروه دیگر است.
نتیجه گیری: نتایج بهطور کلی نشان دادند که بررسی طرحوارههای ناسازگار اولیه و باورهای فراشناختی، باعث ایجاد درک بهتری از OCD و OCPD میشوند.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2242_1a3f91fead97497b1a96d6104ad339f6.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922Effectiveness of Emotional Competence Training on Improving Emotional Knowledge, Emotional Regulation and Decreasing Aggression in Orphans and Abandoned Childrenاثربخشی آموزش شایستگی هیجانی بر افزایش دانش هیجانی، تنظیم هیجانی و کاهش پرخاشگری کودکان بی سرپرست و بد سرپرست3748224310.22075/jcp.2017.2243FAربابهحصارسرخیکارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانزهراطبیبیدانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانسید محسناصغری نکاحاستادیار، گروه علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایراننادرباقریمربی، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20170129Introduction:There are an increasing number of orphans and abandon children who suffer from emotional disorders due to their separation from the family. The aim of the current study was to investigate the effectiveness of emotional competence training program on improving emotional knowledge, emotional regulation and decreasing aggression in orphans and abandon children.
Method:This study was quasi-experimental design with pre-test and post-test and control group. The study population consisted of all male children aged 4-8 years who do bad supervisor in the maintenance centers of Mashhad.
1- The sample included 18 children with aggressive behavior who were introduced by their teacher and gained scores above mean in Preschool Aggression Questionnaire were assigned in two groups of experimental group (n=9) and control group (n=9). The experimental group received emotional competence training for 10 sessions, twice a week for 60 minutes. The control group received no intervention.Urmia Preschool Aggression Questionnaire, Emotional Matching Task, Preschool Self-Regulation Assessment and Vocabulary subtest of Wechsler Preschool and vocabulary Subscale of Wechsler Preschool and Primary Scale of Intelligencewere administered in pretest and post-test.
Results: The results of ANCOVA showed scores of emotional knowledge, emotion regulation in children in post-test of experimental group were higher than the control group.
As well as aggression scores in the experimental group decreased on posttest than control group.The results of MANCOVA for components of emotional knowledge revealed that the component of emotional situational knowledge increased in posttest for experimental group. .
Conclusion: Emotional competence training was effective to increase the emotional knowledge, emotional regulation, and to decrease aggression in orphans and abandoned children. Thus, such training can be recommended to deliver for these children. Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: با توجه به افزایش روز افزون کودکان بیسرپرست و مشاهده ناسازگاریها و اختلالات هیجانی در آنها که بر اثر جدایی از کانون خانواده به وجود میآید، توجه خاص به این کودکان احساس میگردد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش شایستگی هیجانی بر افزایش دانش هیجانی، تنظیم هیجانی و کاهش پرخاشگری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان پسر بیسرپرست و بدسرپرست با دامنهی سنی 4-8 سال در مراکز نگهداری شهر مشهد بودند. نمونه آماری شامل 18 کودک با رفتار پرخاشگرانه که با استفاده از نظر مربی و پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (9) و گروه کنترل (9) گمارده شدند. گروه آزمایش در 10 جلسه 60 دقیقهای، هفتهای دو جلسه تحت آموزش شایستگی هیجانی قرار گرفتند. گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی ارومیه، آزمون تطبیق هیجانی و مقیاس ارزیابی خود نظم بخشی پیش دبستانی و خرده آزمون گنجینه لغات مقیاس هوشی وکسلر پیش دبستانی در پیش و پس آزمون اجرا شد.
یافته ها: نتایج حاصل از آزمون تحلیل کوواریانس، نشان داد که نمره دانش هیجانی، تنظیم هیجانی در کودکان گروه آزمایش در مرحله پسآزمون بیش از گروه کنترل بود. همچنین نمره پرخاشگری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در پسآزمون کاهش داشت. یافته های حاصل از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره بین مؤلفههای دانش هیجانی نشان داد که بین دوگروه در نمره پسآزمون دانش موقعیت هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد.
نتیجهگیری: آموزش شایستگی هیجانی میتواند روش مؤثری برای افزایش دانش هیجانی، تنظیم هیجانی و کاهش پرخاشگری کودکان باشد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2243_90aef91f0d9e7c3be322bd7bae41617d.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922Study of Career Decision Making of Physically Disabled High School Students by Using Grounded Theoryبررسی تصمیم گیری مسیر شغلی دانش آموزان دبیرستانی مبتلا به ناتوانی جسمی به شیوه نظریه زمینه ای4960224410.22075/jcp.2017.2244FAمجتبیسلطانی علی آباددانشجوی دکتری مشاوره شغلی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانمحمد رضاعابدیاستاد، گروه مشاوره دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانپریسانیلفروشاناستادیار، گروه مشاوره دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانایمان ا...بیگدلیدانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20170129Introduction:Adolescents with physical disabilities are one of noticeable group at different levels of health care. The career of these people has important effect on their empowerment and life satisfaction while method of career decision making of them is not clear and has not been researched.The aim of this study was to investigate career decision making of physically disabled high school students.
Method: In this study qualitative study was conducted by grounded theory. 25 physical disabled students, 13 staff related to disabled people and 10 specialists were chosen by convenience sampling method for interview. Qualitative data was analyzed by expository apriority method and codification.
Results: Findings showed that severity and type of disability, perception of disability, self-awareness, self-efficacy, experiences of career, career's information, supporting network, decision-making skills, coping skills, family's reactions to disability are major categories of students with disabilities in decision-making. Also core part of this study is adaptive transmission's career which is included major mentioned categories. Finally, preliminary decision was to provide students with disabilities.
Conclusion: Based on these findings it can be concluded that career decision making counseling of students with disabilities needs to consider most important components of disabled career decision making.مقدمه: نوجوانان مبتلا به ناتوانیهای جسمانی یکی از گروههای نیازمند توجه در سطوح مختلف خدمات سلامت هستند، مسیر شغلی این افراد نقش تعیین کننده ای در احساس توانمندی و رضایت آنها از زندگی دارد در حالیکه چگونگی تصمیم گیری مسیر شغلی این افراد مبهم بوده و به روشنی مورد پژوهش واقع نشده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی چگونگی تصمیم گیری مسیر شغلی دانش آموزان مبتلا به ناتوانی جسمی بود.
روش: در این مطالعه که به شیوه کیفی و با تئوری زمینه ای صورت گرفت؛ تعداد 25 دانش آموز معلول جسمی، 13 کارمند مرتبط با معلولین و 10 متخصص با روش نمونه گیری هدفمند جهت مصاحبه انتخاب شدند. داده های کیفی با روش توصیف مبسوط و مقوله بندی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج نشان داد شدت و نوع معلولیت، ادراک از معلولیت، خودآگاهی، خودکارآمدی، تجارب مسیر شغلی، اطلاعات مسیر شغلی، شبکه حمایتی، مهارت تصمیم گیری، مهارت مقابله با استرس، واکنش خانواده به معلولیت مقولات عمده در تصمیم گیری دانش آموزان ناتوان است همچنین مقوله هسته این پژوهش انتقال سازگارانه مسیر شغلی است؛ که مقولات عمده مذکور را شامل می شود در نهایت مدل مقدماتی تصمیم گیری دانش آموزان ناتوان ارائه شد.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت مشاوره تصمیم گیری مسیر شغلی دانش آموزان ناتوان مستلزم در نظر گرفتن مهمترین مؤلفه های تصمیم گیری دانش آموزان ناتوان جسمی است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2244_3147da8ab4a0437c15ef51a5cc7f2dc4.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922Effectiveness of Combined Intervention Based Acceptance and Commitment Therapy (ACT) with Exposure Techniques on Patient's Anxiety SymptomsIntensity and Sensitivity Dimensions in General Anxiety Disorder (GAD)اثربخشی مداخله ترکیبی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) همراه با فنون رویارویی بر شدت علائم و ابعاد حساسیت اضطرابی بیماران در اختلال اضطراب فراگیر (GAD)6176224510.22075/jcp.2017.2245FAمجیدمحمودعلیلواستاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0000-0002-4119-6359تورجهاشمی نصرت آباداستاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانفائزهسهرابیدانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20170129Introduction:General anxiety disorder (GAD) is the most prevalent anxiety disorders in clinical centers and general population that mostly is chronic. The purpose of this study is investigating of the combined intervention based Acceptance and commitment therapy (ACT) with exposure techniques efficacy on GAD symptomsintensity.
Method: This experimental study was performed in congruent multiple baseline single case study design with six week fallow-up. Four women with Generalized Anxiety Disorder (GAD) were selected from patients referred to Mahabad university counseling and psychiatric service centers by diagnostic interview and DSM-V Structured Clinical Interview along with using purposeful sampling method. Patients participated in this study after obtaining treatment requirements. The efficacy of treatment Protocol was evaluated in three phase (Baseline, 12 session treatment and 6 weeks follow-up) by using the Generalized Anxiety Disorder Questionnaire (GAD-7) and Anxiety Sensitivity revised questionnaire (ASI-R). Data analyzed with visuals inspection, improvement percentage and reliable change index (RCI) strategies.
Results: Results showedthat combined intervention based Acceptance and commitment therapy (ACT) with exposure techniques is both clinically and statistically (p <0.05) have significant efficient on the reduction of anxiety sensitivity dimensions and Generalized Anxiety Disorder symptoms.
Conclusion: Acceptance and commitment therapy (ACT) with exposure techniques has appropriate efficacy in reducing of GAD symptom severity.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر (GAD)یکی از شایعترین اختلالات اضطرابی مشاهده شده در مراکز بالینی و همچنین جمعیت عمومی است که غالبا مزمن است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد همراه با فنون رویارویی بر شدت علائم اختلال GAD بود.
روش: این پژوهش به شکل تجربی به شیوه تک آزمودنی با کنترل خط پایه چندگانه همزمان و با پیگیری 6 هفته ای اجرا شد. 4 نفر زن مبتلا به اختلالات اضطراب فراگیر از طریق مصاحبه تشخیصی و بالینی ساختار یافته بر اساس معیارهای راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی DSM-V به روش نمونه گیری هدفمند از میان افراد مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه و مرکز خدمات روانپزشکی شهر مهاباد انتخاب شدند. بیماران پس از احراز شرایط درمان در پژوهش حاضر شرکت نمودند. اثربخشی پروتکل درمانی طی 3 مرحله (خط پایه، درمان 12 جلسه ای و پیگیری 6 هفته ای) با استفاده از پرسشنامه ی اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7) و پرسشنامه تجدید نظر شده حساسیت اضطرابی (ASI-R) مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI) و فرمول درصد بهبودی تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان دادند که تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد همراه با فنون رویارویی بر شدت علائم اختلال GAD بر کاهش ابعاد حساسیت اضطرابی و نشانه های اختلال اضطراب فراگیر در بیماران مبتلا به این اختلال از نظر آماری (در سطح P<0/05) و بالینی معنی دار است.
نتیجه گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد همراه با فنون رویارویی در کاهش شدت علائم و بهبود اختلال اضطراب فراگیر مؤثر است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2245_10907813b97e249163587e6246612e21.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922The Effectiveness of Habit Reversal Techniques Training for Treatment of Motor tics in Childrenاثر بخشی آموزش فنون وارونه سازی عادت در درمان تیک های حرکتی کودکان7788224610.22075/jcp.2017.2246FAمحسنسروریکارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانزینبخانجانیاستاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانجلیلباباپور خیرالدیناستاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانسید غلامرضانورآذراستادیار، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20170129Introduction:Tic disorders are the most important disorders in childhood period. Tic is a sudden and inharmonic noise or movment which could be simple or complex. Behavaoiur therapy is one of the treatment methods for this. The present study measured the Effectiveness of Habit Reversal Techniques Training in treatment Motor tics.
Method: the present study is an empirical plan case study using single base line. So, 2 boys with motor tic diagnosis by psychiatrist based on DSM-5 dignosis criteria, were selected by available sampling from Bozorgmehrpsychiatic Clinic in Tabriz city. Each of the participants received habit reversal techniques training for 8 sessions during one month. Present study was performed in framework of empirical plan case study using single base line plan. Patients were evaluated by Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS, 1989) and follow up during 1 month. Data were analyzed by for trend changes, slope, reviewing of charts; also effect size and percentage of recovery were used to determine the clinical significance.
Results: The results of the present study showed that The Effectiveness of Habit Reversal Techniques Training reduced the signs of Motor tics. This Method Reduced the Intensity, Frequency, Complexity and Interference of Motor Tics. Follow-up for one month after the end of treatment showed the persistence of these results.
Conclusion: Habit reversal is one the methods of behavioral therapy which is the most effectivness treatments uesd for tic disorders in children.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: اختلالات تیک از مهم ترین اختلالات دوران کودکی هستند. تیک صدا یا حرکتی ناگهانی و ناموزون است که می تواند ساده یا پیچیده باشد. یکی از روش های درمانی برای این اختلالات رفتار درمانی است. پژوهش حاضر به منظور اثربخشی آموزش فنون وارونه سازی عادت در درمان تیک های حرکتی صورت گرفته است.
روش: پژوهش حاضر طرح آزمایشی تک موردی با خط پایه است. نمونه این پژوهش را 2 پسر مقطع ابتدایی مبتلا به تیک حرکتی تشکیل دادند که به روش هدفمند انتخاب شدند. شرکت کنندگان پژوهش مراجعه کنندگان به کلینیک اعصاب و روان بزرگمهر تبریز بودند که با توجه به ملاک های تشخیصی DSM-5 توسط روانپزشک تشخیص داده و پس از اجرای خط پایه وارد طرح درمان شدند و آموزش فنون وارونه سازی عادت را به صورت انفرادی در طی 8 جلسه و به مدت 1 ماه دریافت کردند. ابزار سنجش مقیاس شدت کلی تیک یل (YGTSS، 1989) می باشد که در طی درمان و پیگیری یک ماهه از آن استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های بازبینی نمودارها ، درصد بهبودی و اندازه اثر استفاده شد.
یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که آموزش فنون وارونه سازی عادت باعث کاهش علائم تیک های حرکتی کودکان می شود. پیگیری 1 ماهه بعد از اتمام درمان حاکی از ماندگاری این نتایج بود.
نتیجه گیری: وارونه سازی عادت که یکی از درمان های رفتاری محسوب می شود، ازموثرترین درمانها برای اختلالات تیک کودکان است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2246_758a06618c69880a6cee5314ee42d52f.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922The Effectiveness of Checking Control and Assurance in Reducing Illness Anxietyاثر بخشی کنترل وارسی و اطمینان بخشی در کاهش اضطراب بیماری8996224710.22075/jcp.2017.2247FAمسعودقربانعلی پوراستادیار، گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی، خوی، ایرانمعصومهمیرزاکارشناس ارشد روان شناسی عمومی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20170129Introduction:The aim of this study was to evaluate the effectiveness of checking control and assurance in reducing illness anxiety in people with illness anxiety.
Method: The current study was a quasi-experimental with pre-testØ post-test and follow-up design. the statistical population included people with illness anxiety which referred to health or consultation centers of Urmia city in March 2013 to April 2014Ø 30 individuals selected available and divided randomaly into control and experimental groups. Experimental group treated for 10 sessions of 90 minute weekly and control group received no intervention during this period. Tools of this study included Kellner Illness Attitude Scale that in order to collect data conducted in the pre-testØ post-test and follow-up on the subjects.
Results: analysis of variance with repeated measurements was used to analyzed data. results showed that checking control and assurance couse to reducing patients illness anxiety during post-test( p<0/01) and the persistance of the treatment effect maintained after one month( p<0/01).
Conclusion: The study followed two basic result: first: according to this study checking control and assurance introduse as an effective method in treatment of illness anxiety. second :this therapeutic approach has lasting effects in the treatment of this disorder.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: هدف از اجرای این پژوهش بررسی اثر بخشی کنترل وارسی و اطمینان بخشی در کاهش اضطراب بیماری بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری بود که بدین منظور از جامعه آماری که شامل افراد مبتلا به اضطرب بیماری بود و جهت درمان طی ماههای اسفند 92 تا اردیبهشت 93 به مراکز درمانی یا مشاوره ی شهر ارومیه مراجعه کرده بودند تعداد 30 نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایشی به مدت 10 جلسه درمان هفتگی 90 دقیقه ای تحت درمان قرار گرفت و گروه گواه طی این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش مقیاس نگرش به بیماری کلنر بود که به منظور جمع آوری اطلاعات در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بر روی آزمودنی ها اجرا شد.
یافته ها: به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد و نتایج نشان داد که کنترل وارسی و اطمینان بخشی باعث کاهش اضطراب بیماری در مرحله پس آزمون شده است (01/0>p) و ماندگاری اثر درمان بعد از یک ماه حفظ شده است(1 0/0>p).
نتیجه گیری: این پژوهش دو نتیجه اساسی در پی داشت: اول اینکه این پژوهش کنترل وارسی و اطمینان بخشی را روش مؤثر در درمان اضراب بیماری معرفی می کند و دوم اینکه این پژوهش این رویکرد درمانی را دارای اثرات ماندگار در درمان این اختلال می داند.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2247_df1f1d20ee86704251795841e6a9405a.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-8320160922The Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy on Borderline Personality Disorder Symptoms of prisonersاثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک برنشانه های اختلال شخصیت مرزی زندانیان97106224810.22075/jcp.2017.2248FAجوادوکیلیکارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانسیدعلیکیمیاییدانشیار، گروه علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانجوادصالحی فدردیدانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20170129Introduction: The purpose of this research was to examine the effectiveness of dialectical behavior therapy on Borderline Personality Disorder (BPD) symptoms on male prisoners of Chenaran prison.
Method: This study was quasi-experimental design with pre-test and post-test and control group. The study population consisted of all prisoners of Chenaran prison that 30 prisoners were chosen who were volunteers and meet the inclusion and exclusion criteria then were assigned randomly into control and experimental groups. The experimental group received individual sessions and group training. Assessment measures were administered at 4 stages; pretest, 3 months after treatment, posttest and follow up. Tools includes semi-structured clinical interview (SCID-2) and BPD severity Index. Data were analyzed by using mixed analysis of variance.
Results: The results of mixed analysis of variance indicated that control group in compared with experimental group showed significant reductions in BPD symptoms, especially in excitement instability; however, except for avoidant symptoms abandonment, problems with inter-personality relation & paranoid ideation showed no change.
Conclusion: The present research showed that dialectical behavior therapy can be effective on reducing of borderline personality disorder and this impact is persistent until follow-up.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";}مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر علایم اختلال شخصیت مرزی زندانیان مرد شهرستان چناران بود.
روش: پژوهش حاضر شبه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل زندانیان شهرستان چناران بودند که 30 نفر از زندانیان داوطلب که واجد معیارهای شمول و عدم شمول بودند به عنوان نمونه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جایگزین شدند. گروه آزمایش جلسات فردی ومهارت آموزی گروهی را دریافت نمود. ارزیابی در4مرحله پیش آزمون، 3ماه بعددرمان، پس آزمون وپیگیری اجرا شد. ابزارهای اندازه گیری شامل مصاحبه بالینی نیمه ساختاریافته(SCID-II)و شاخص شدت اختلال شخصیت مرزی (BPDSI) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مختلط نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معنی داری را در علایم اختلال شخصیت مرزی به خصوص در بی ثباتی هیجانی نشان داد؛ هرچند نشانه های ترک شدن، روابط بین فردی و عقایید پارانویید تغییری نشان ندادند.
نتیجه گیری: پژوهش حاضرنشان می داد رفتاردرمانی دیالکتیک می تواند در کاهش علایم اختلال شخصیت مرزی مؤثر باشد و این تأثیر از پایداری لازم تا زمان پیگیری برخوردار است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2248_be6c7b094f88532b6c6b35bbcd525ee8.pdf