دانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Comparison of Personality Traits and Quality of Life between Patients with Irritable Bowel Syndrome and Normal Individualsمقایسه ویژگیهای شخصیتی و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر و افراد عادی110251210.22075/jcp.2017.9769.FAافسانهفاعلیکارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد سمنان، سمنان، ایرانمحمد علیمحمدی فراستادیار، گروه روانشناسی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران0000-0003-3085-5133مهدیهعزیزپورمدرس دانشگاه پیام نور سمنان، سمنان، ایرانرضادبیریاستادیار، گروه گوارش دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایرانJournal Article20150917<strong>Introduction:</strong> Irritable bowel syndrome is a functional disorder of the gastrointestinal system which has been identified with specific gastrointestinal symptoms with no organic cause. Therefore, this study aimed to compare quality of life and personality traits in patients with irritable bowel syndrome and non-infected individuals. <br /><strong>Method:</strong> The research method was causal-comparative. The sample include of 60 participants (30 patients with IBS and 30 non-infected individuals). The sample was selected by convenience sampling method and responded to NEO Five-Factor Inventory and The World Health Organization's WHOQOL-BREF quality of life. <br /><strong>Results:</strong> Data analysis by using statistical analysis, multivariate analysis of variance showed that neuroticism and conscientiousness and conscientiousness in patients with irritable bowel syndrome are more than normal individuals and extroversion, agreeableness and openness to experience are less than non-infected individuals. The level of physical health, mental health, social relationships, environment / conditions of life of patients was less than non-infected individuals. <br /><strong>Conclusion: </strong>Based on the findings of this study can be concluded that there is a significant difference between the two groups of patients with irritable bowel syndrome and non-infected individuals regard to personality traits and quality of life. Based on the findings of this study personality traits and quality of life can be used as important indicators to distinguish and predict the vulnerability of developing irritable bowel syndrome.<strong>مقدمه:</strong> سندرم روده تحریک پذیر نوعی اختلال عملکردی در سیستم روده-معده است که با علائم ویژه گوارشی بدون علت ارگانیک تعریف شده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه کیفیت زندگی و ویژگی های شخصیتی در افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر و افراد غیرمبتلا انجام شد.<br /> <strong>روش:</strong> این مطالعه از نوع علّی- مقایسه ای بود. نمونه تحقیق شامل 60 نفر (30 نفر بیمار مبتلا به اختلال و30 نفر سالم) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از مقیاس پنج عاملی شخصیت نئو و مقیاس پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی مورد ارزیابی قرار گرفتند.<br /> <strong>یافته</strong><strong></strong><strong>ها:</strong> تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که میزان روان رنجور خویی و وظیفه شناسی و وجدانگرایی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بیشتر از افراد عادی و میزان برونگرایی ، توافق جویی و گشودگی به تجربه آنان کمتر از افراد غیر مبتلا میباشد. میزان سلامت جسمانی، سلامت روانی، روابط اجتماعی، محیط/ وضع زندگی بیماران کمتر از افراد غیر مبتلا به دست آمد.<br /> <strong>نتیجه گیری:</strong> بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت بین دو گروه افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر و افراد غیر مبتلا به لحاظ ویژگی های شخصیتی و کیفیت زندگی تفاوت معناداری وجود دارد. و بر پایه یافته های پژوهش حاضر می توان از ویژگی های شخصیتی و کیفیت زندگی به عنوان شاخص های مهم در تمایز و پیش بینی آسیب پذیری ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر استفاده کرد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2512_831caa1b600f852b7844499430ecac17.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Comparison of Personality Traits and Attitude to Suicide in two Groups of individuals with Suicide Attempts by Self-Immolation and Drug Useمقایسه ی ویژگی های شخصیتی و نگرش به خودکشی در دو گروه اقدام کنندگان به خودکشی با روش خودسوزی و مصرف دارو1120251410.22075/jcp.2017.9902.FAمرتضیمیریدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانمحمودشیرازیدانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران0000-0002-9139-6607Journal Article20160108<strong>Introduction:</strong> The present study aimed to compare personality traits and attitude to suicide among two groups of people attempted to commit suicide by self-immolation and by consuming drugs. <br /><strong>Method: </strong>The research was descriptive and causal-comparative method. The statistical population included 80 individuals (40 people attempted to commit suicide by consuming drugs and 40 people attempted to commit suicide by self-immolation) whom were transferred to the hospital after committing suicide and were selected by convenience sampling method. In this study, NEO Personality Inventory and the Skin Suicide Attempt Questionnaire were used to collect data. <br /><strong>Results:</strong> Inferential analysis revealed that considering personality traits (Neuroticism, extraversion and agreeableness) there was significant difference between those who attempted to commit suicide by self-immolation and consuming drugs. However, no significant difference was found between these two groups with regard to attitude to suicide. <br /><strong>Conclusion:</strong> Since personality traits are considered as a risk factor for suicide so it seems necessary to pay more attention to them for understanding and preventing suicide.<strong>مقدمه:</strong> پژوهش حاضر با هدف مقایسهی ویژگیهای شخصیتی و نگرش به خودکشی در دو گروه اقدام کنندگان به خودکشی با روش خودسوزی و مصرف دارو انجام شد.<br /> <strong>روش:</strong> طرح پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی- مقایسهای بود. نمونه این پژوهش شامل(40 نفر اقدام کننده به خودکشی با روش مصرف دارو و 40 نفر اقدام کننده به خودکشی با روش خودسوزی بودند که پس از خودکشی به بیمارستان انتقال داده شده و بر اساس روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامهی شخصیت نئو و پرسشنامه نگرش به خودکشی اسکین به منظور گردآوری دادهها استفاده شد.<br /> <strong>یافتهها:</strong> تحلیل استنباطی دادهها نشان داد که از لحاظ ویژگیهای شخصیتی / روان رنجور خویی، برونگرایی و توافق/ تفاوت معنیداری میان اقدام کنندگان با روش خودسوزی و مصرف دارو وجود داشت اما از نظر نگرش به خودکشی بین دو گروه تفاوت معنیداری وجود نداشت.<br /> <strong>نتیجهگیری:</strong> با توجه به اینکه ویژگیهای شخصیتی بهعنوان عامل خطری برای خودکشی محسوب میشوند توجه به آنها برای درک خودکشی و پیشگیری از آن ضروری به نظر میرسد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2514_b06f50d1f89bd8b2a0fb771c1a69c2b0.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Comparison of Effectiveness of Quality of Life Therapy and Treatment Based on Islamic Spirituality on Distress Tolerance, Stress, Anxiety, and Depression in Women with Tension Headachesمقایسه اثربخشی کیفیت زندگی درمانی و درمان مبتنی بر معنویت اسلامی برتحمل پریشانی، استرس، اضطراب و افسردگی زنان مبتلا به سردرد تنشی2138251510.22075/jcp.2017.10314.FAمحمدباقرکجبافاستاد، گروه روانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-9157-6026فریباحسینیدانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانامیرقمرانیاستادیار، گروه روانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایراننازنینرزازیاندانشیار، گروه نورلوژی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانJournal Article20161205<strong>Introduction:</strong> Tension headache is one of the psychosomatic disorders and it is very common in throughout the world. Stress and bad moods are among the aggravating factors of tension headaches. The purpose of the study is to compare effectiveness of quality of life therapy and treatment based on Islamic spiritualty on distress tolerance, stress, anxiety, and depression in women with tension headaches. <br /><strong>Method:</strong> This is an experimental study with pre-test, post-test, follow-up and control group. The study population included all the female patients with tension headaches in Kermanshah city in 2014. 39 subjects were selected by random sampling method and inclusion-exclusion criteria, and randomly were divided into two experimental groups and one control group (n=13). The experimental group of quality of life therapy was under treatment within 8 sessions of 90-minute and the experimental group of spiritual therapy was also treated within 8 sessions of 100-minute while the control group received no treatment. The research tools included Distress Tolerance Scale, and Depression Anxiety Stress Scales which were conducted in pre-test, post-test, and follow-up. <br /><strong>Results:</strong> Data analysis by using multivariate covariance method and post hoc tests showed that both treatments; the quality of life therapy and treatment based on Islamic spirituality had significant effects on improving distress, stress, anxiety, and depression tolerance in post-test and follow-up. But the efficiency of spiritual treatment in reducing anxiety and depression in post-test was more significant compared to quality of life therapy. Hence, there was no significant difference between the two groups in the post-test regarding improvement of distress and depression tolerance. In the follow-up stage, the effect of spiritual therapy was more than quality of life therapy in all variables. <br /><strong>Conclusion:</strong> According to the findings both treatments, the quality of life therapy and treatment based on Islamic spirituality are effective interventions for patients with tension headaches. But the long-term impacts of treatment based on Islamic spirituality are more significant.<strong>مقدمه:</strong> سردرد تنشی یکی از انواع اختلالات روانتنی است که شیوع زیادی دارد.استرس و خلق منفی، عامل تشدید کننده سردردهای تنشی است. هدف اصلی پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی کیفیت زندگی درمانی و درمان مبتنی بر معنویت اسلامی بر تحمل پریشانی، استرس، اضطراب و افسردگی در زنان مبتلا به سر درد تنشی بود.<br /> <strong>روش:</strong> طرح پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی و از نوع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود.جامعه آماری پژوهش مشتمل بر کلیه بیماران زن مبتلا به اختلال سردرد تنشی درشهر کرمانشاه بود. که در سال 1393 با استفاده از نمونه گیری در دسترس و با استفاده از ملاک های ورود و خروج، انتخاب شدند تعداد 39 نفر انتخاب شده به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل( هر گروه 13 نفر) قرار گرفتند.گروه آزمایش کیفیت زندگی درمانی در 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت کیفیت زندگی درمانی و گروه آزمایش معنویت درمانی نیز در 8 جلسه 100 دقیقه ای تحت درمان مبتنی بر معنویت اسلامی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت ننمود.ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس افسردگی،اضطراب و استرس بودند که در هر سه گروه در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بر روی شرکت گنندگان اجرا شدند.<br /> <strong>یافته ها:</strong> نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد در دو گروه کیفیت زندگی درمانی و درمان مبتنی بر معنویت اسلامی، مداخله صورت گرفته بر تحمل پریشانی، استرس، افسردگی و اضطراب در مراحل پس آزمون و پیگیری تأثیر معنی داری داشته. اما اثربخشی معنویت درمانی در کاهش اضطراب و افسردگی در پس آزمون بیشتر از کیفیت زندگی درمانی بود.در حالی که در تحمل پریشانی و افسردگی تفاوت دو گروه مداخله در پس آزمون معنی دار به دست نیامد.در مرحله پیگیری نیز در همه متغیرها تأثیر معنویت درمانی بیشتر از کیفیت زندگی درمانی بود.<br /> <strong>نتیجه گیری:</strong> براساس یافته ها، هر دو درمان، کیفیت زندگی درمانی و درمان مبتنی بر معنویت اسلامی مداخلاتی مؤثر در بیماران مبتلا به سردرد تنشی است.اما تأثیر طولانی مدت درمان مبتنی بر معنویت اسلامی بیشتر است.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2515_415e1af7ea95f89f4e375162b21ae38c.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Effectiveness of Flourish Training on Reducing of Psychological Distress in High School Studentsاثربخشی آموزش شکوفایی بر کاهش پریشانی روان شناختی دانش آموزان دبیرستانی3950251710.22075/jcp.2017.9541.FAژالهرساکارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانعلیمحمدرضاییاستادیار، گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانایمان اللهبیگدلیدانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20150124<strong>Introduction:</strong>According to the introduction of positive psychology in recent years, this study examined the effectiveness based on positive psychology and in particular self-actualization training in reducing of psychological distress. <br /><strong>Method:</strong> In order to achieve this goal, pretest and posttest with control group design was used. The study population consisted of 400 girl students of Razavi high school in 12<sup>th</sup> district of Tehran. First, all of students performed DASS scale and then 40 students with the highest score of the DASS were chosen and were randomly assigned into experimental group and control group. For the experimental group, self-actualization training was carried out in 8 sessions (twice a week), but the control group did not receive any treatment. Multivariate and univariate analysis were uses to analyze the data. <br /><strong>Results:</strong>Univariate and multivariate analysis of covariance showed that self-actualization training reduces depression, anxiety and stress students in the experimental group compared with the control group. <br /><strong>Conclusion:</strong> The use of positive psychology in particular self-actualization training can be effective in reducing depression, anxiety and stress of high school students. The use of this method is an effective method to reduce students' psychological distress.<strong>مقدمه: </strong>با توجه به مطرح شدن روان شناسی مثبت گرا در سال های اخیر، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مبتنی بر روان شناسی مثبت گرا و به طور ویژه آموزش شکوفایی بر کاهش پریشانی روان شناختی بود.<br /> <strong>روش: </strong>به منظور نیل به هدف پژوهش از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۰۰ نفر از دانش آموزان دختر دبیرستان رضوی منطقه ۱۲ شهر تهران بود. ابتدا از تمامی دانش آموزان، مقیاسDASS به عمل آمد و تعداد ۴۰ نفر که بیشترین نمره را در مقیاس DASS کسب کرده بودند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمایش، آموزش شکوفایی در ۸ جلسه دو ساعته (هفته ای دو جلسه) اجراء شد، اما گروه کنترل هیچ نوع درمانی دریافت نکرد. داده ها با آزمون تحلیل چند متغیره و تک متغیره مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.<br /> <strong>یافته ها:</strong> نتایج آزمون کواریانس چند متغیره و تک متغیره نشان داد که آموزش شکوفایی موجب کاهش افسردگی، اضطراب و استرس دانش آموزان گروه آزمایش، در مقایسه با گروه کنترل شده است.<br /> <strong>نتیجه گیری: </strong>استفاده از روان شناسی مثبت گرا و به طور ویژه آموزش شکوفایی می تواند در کاهش افسردگی، اضطراب و استرس دانش آموزان دبیرستانی مؤثر واقع شود. لذا استفاده از این روش راهی مؤثر در کاهش پریشانی روان شناختی دانش آموزان است. https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2517_c5dc3e08849bec07e33ca353de62ea04.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Effectiveness of Parent-Based Intervention on Anxiety Symptoms and Externalizing Problems of 6-9 Years Old Childrenاثربخشی مداخله والد محور بر نشانههای اضطراب و مشکلات برون سازی کودکان 6 تا 9 سال5162251810.22075/jcp.2017.9805.FAراضیهشهنیدانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانایرانداودیاستادیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0003-3526-0673مهنازمهرابی زاده هنرمنداستاد، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0003-4047-4422یدالهزرگردانشیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20151019<strong>Introduction:</strong>Childhood is the most important life stages. Often incompatibility and psychiatric disorders in adolescence and adulthood arises from the neglect of emotional-behavioral problems during childhood. Present study has been aimed to evaluate effectiveness of parent-based intervention on anxiety symptoms and externalizing problems of 6-9 years old children of Ahvaz city. <br /><strong>Method: </strong>This research design is quasi-experimental design. In this study, 30 mothers of eligible volunteers were selected by using convenience sampling method and were assigned to two experimental group and control group (n=15). The experimental group received 10 sessions of intervention (one session per week for 2 hours) and control group were waiting for intervention. The participants of both groups responded to Children's Behavior Checklist and Spence Children's Anxiety Scale before intervention, at the end of intervention (approximately two months), and 2 months after the end of intervention (follow-up).The data was analyzed by multivariate covariance and univariate analysis of variance (MANOVA and ANOVA). <br /><strong>Results: </strong>The findings of data analysis showed that parent-based intervention has significantly reduced symptoms of anxiety (p<0.001, F=60.67) and externalizing problems (p≤0.001, F=56.22) in children of experimental group compared to control group and these results has been maintained for two months after intervention. <br /><strong>Conclusion: </strong>Parent-based intervention can be used in reduction of anxiety symptoms and externalizing problems in children.<strong>مقدمه:</strong> هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله والد-محور بر نشانههای اضطراب و مشکلات برون سازی کودکان 6 تا 9 سال شهر اهواز بود.<br /> <strong>روش:</strong> پژوهش حاضر از نوع آزمایشی بود. در این پژوهش با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 30 نفر از مادران داوطلب واجد شرایط انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش یک دوره مداخله 10 جلسه ای (هر هفته یک جلسه، به مدت 2 ساعت) دریافت کردند و اعضای گروه کنترل نیز در انتظار مداخله قرار گرفتند. آزمودنی های هر دو گروه قبل از شروع مداخله، در پایان دوره (حدوداً 2 ماه بعد)، و 2 ماه پس از پایان دوره (در مرحله پیگیری)، به پرسشنامه های فهرست مشکلات رفتاری کودک و مقیاس اسپنس پاسخ دادند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری و یک متغیری مورد بررسی قرار گرفت.<br /> <strong>یافته</strong><strong></strong><strong>ها:</strong> نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که مداخله والد-محور باعث کاهش نشانه های اضطراب (67/60F= و001/0p) و مشکلات برون سازی (22/56F= و001/0p) کودکان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است، و نتایج درمانی 2 ماه پس از پایان دوره در گروه آزمایش حفظ شده است.<br /> <strong>نتیجه</strong><strong></strong><strong>گیری:</strong> این مداخله می تواند در کاهش نشانه های اضطراب و مشکلات برون سازی کودکان مورد استفاده قرار گیرد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2518_6ef80bb237adf4b6f77d0700e1255907.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522The Effectiveness of Stress Inoculation Training on Aggression, Anger and Hostility in Adolescent Boysاثربخشی آموزش تلقیح استرس بر پرخاشگری، در پسران نوجوان6374251910.22075/jcp.2017.9889.FAحسینخادمدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه تهران، تهران، ایرانعباسرحیمینژاددانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایرانتوحیدرنجبریدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20151227<strong>Introduction:</strong> This study was aimed to examine effectiveness of Stress Inoculation Training on physical aggression, verbal aggression, anger and hostility in adolescent boys. <br /><strong>Method:</strong> This study is quasi-experimental and pretest - posttest with control group. The study population included adolescent boys aged 12-15 years old in Mashhad. The sample was 24 students that were selected according to gain the highest score in Buss Perry Aggression Questionnaire and randomly was assigned to experimental and control groups. Buss Perry Aggression Questionnaire was used as tool in current study. The experimental group received 8 sessions of Stress Inoculation Training but the control group did not receive any psychological treatment. Multivariate Analyses of covariance and One-Way Analysis of covariance were used to analyze the data. <br /><strong>Results:</strong> Findings indicated that Stress Inoculation Training significantly reduced hostility, physical aggression and verbal aggression in experimental group in comparison to control group (p < 0.01). However, no significant change was observed in anger in experimental group in comparison to the control group. <br /><strong>Conclusion:</strong> Stress Inoculation Training is effective method by affecting on cognitive and behavioral dimension for reducing aggression and hostility. However, more comprehensive intervention (including family and society) with more therapeutic sessions would probably be effective in reducing anger (emotional dimension of aggression)<strong>مقدمه:</strong> این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش تلقیح استرس بر پرخاشگری بدنی، کلامی و خصومت نوجوانان پسر صورت گرفت.<br /> <strong>روش:</strong> پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش و گواه است. جامعهی پژوهش حاضر پسران دانش آموز 12- 15 سالهی منطقهی 6 مشهد بود. نمونهی پژوهش 24 دانش آموز بود که براساس کسب بیشترین نمره در آزمون پرخاشگری باس- پری انتخاب شده بودند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شده بودند. ابزار این پژوهش پرسشنامهی پرخاشگری باس- پری بود. آزمودنیهای گروه آزمایش، آموزش تلقیح استرس را در 8 جلسه دریافت کردند. اما گروه گواه هیچ نوع خدمات روانشناختی دریافت نکردند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک متغیره و چند متغیره انجام شد.<br /> <strong>یافتهها:</strong> نتایج نشان داد آموزش تلقیح استرس خصومت، پرخاشگری بدنی و پرخاشگری کلامی را در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه به طور معناداری کاهش میدهد (01/0>p). اما خشم در اثر آموزش تلقیح استرس تغییر معناداری در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه نکرد.<br /> <strong>نتیجهگیری:</strong> آموزش تلقیح استرس با اثرگذاری بر ابعاد شناختی و رفتاری پرخاشگری روشی مؤثر برای کاهش میزان پرخاشگری و خصومت است. با وجود این، یک مداخلهی جامعتر (شامل خانواده و محیط اجتماعی) با جلسات درمانی بیشتر احتمالا میتواند بر کاهش خشم (بعد هیجانی پرخاشگری) تأثیرگذار باشد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2519_4a8423d5e91fda00bb7e46540e2b0cf1.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Psychometric Properties of Preschool Behavior Rating Inventory of Executive Function: Parent Formاعتباریابی و پایایی سنجی پرسشنامه درجهبندی رفتاری کنش وری اجرایی پیشدبستان-فرم والدین7584252010.22075/jcp.2017.9982.FAعلیمشهدیدانشیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران0000-0002-6212-1372جعفرحسنیدانشیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0002-7061-9330سعیدتیموریدانشیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام، تربت جام، ایرانJournal Article20160403<strong>Introduction:</strong> Preschool Behavior Rating Inventory of Executive Function-parent form-has been designed to assess executive function in pre-school children in natural environments. The aim of this study was to investigate validity, reliability and confirmatory factor structure of parent form of this inventory. <br /><strong>Method:</strong> In correlational design data were collected among 390 children aged 2 to 5.9 years old through cluster random sampling method in pre-school children of Mashhad city by parents. Inventory's reliability was investigated by internal consistency and correlations and its validity was evaluated by correlation between subscales and confirmatory factor analysis. <br /><strong>Results:</strong> The results showed that reliability coefficient in both genders and for all subscales and total scale were highly satisfactory. Also subscales had good internal consistency and there were good inter-relationships between subscales. Confirmatory factor analysis confirmed five main factor of the first order including: Inhibition changes, emotional inhibition, working memory, planning / organization and three factors of second order including inhibition self-control, flexibility and metacognition of Behavior Rating Inventory of Executive Function-parent form. <br /><strong>Conclusion:</strong> Behavior rating executive function preschool -parents form-is an ideal tool for screening, diagnosis, research and other areas of intervention in Iranian society.<strong>مقدمه:</strong> پرسشنامه درجهبندی رفتاری کنشوری اجرایی پیشدبستان- فرم والدین، ابزاری است که برای سنجش کنشهای اجرایی کودکان پیش دبستان در محیطهای طبیعی و روزمره زندگی طراحی شده است. هدف این پژوهش بررسی اعتبار، پایایی و ساختار عاملی تأییدی فرم والدین این پرسشنامه بود.<br /> <strong>روش:</strong> در یک طرح همبستگی دادههای 390 کودک 2 تا 6 ساله در مقطع پیش دبستان شهر مشهد به شیوه نمونهبرداری تصادفی خوشه ای از طریق والدین گردآوری شد. پایایی پرسشنامه از طریق همسانی درونی و همبستگیهای مجموعهی ماده مورد بررسی قرار گرفت و اعتبار آن با استفاده از همبستگی بین خرده مقیاسها و تحلیل عاملی تأییدی بررسی شد.<br /> <strong>یافتهها:</strong> نتایج نشان داد که ضرایب پایایی به دست آمده در هر دو جنس و کل به لحاظ روانسنجی برای تمام خرده مقیاسها و کل مقیاس رضایتبخش بود. همچنین خرده مقیاسها از همسانی درونی مطلوبی برخوردار بودند و روابط درونی خوبی بین خرده مقیاسها وجود داشت. نتایج تحلیل عاملی تأییدی پنج عاملی اصلی مرتبه اول شامل: بازداری، تغییر، مهار هیجانی، حافظه کاری، برنامهریزی/ سازماندهی و سه عامل مرتبه دوم شامل: خود مهار گری بازداری، انعطافپذیری و فراشناخت فرم والدین این آزمون را تأیید نمود.<br /> <strong>نتیجه گیری:</strong> پرسشنامه درجهبندی رفتاری کنشوری اجرایی پیشدبستان- فرم والدین ابزار مطلوبی برای غربال گری، تشخیص، پژوهش و سایر زمینههای مداخلاتی در جامعه ایران است.<br /> <br /> <br /><br />https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2520_070dbb6024b5ef93784428afc71f2146.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522Designing and Testing Model of the Antecedents of Body Dysmorphic Symptoms in Studentsطراحی و آزمون الگویی از پیشایندهای علائم بدریخت انگاری بدنی در دانشجویان85100252110.22075/jcp.2017.10204.FAمصطفیخانزادهدانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانکیومرثبشلیدهدانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-5519-4792نجمهحمیددانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانسیدعلیمرعشیاستادیار، گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0001-9220-0189Journal Article20160926<strong>Introduction:</strong> The purpose of this study was designing and testing a model of antecedents of body dysmorphic symptoms in undergraduate studentsof Shahid Chamran University of Ahvaz. In the research's proposed model, media consumption, internalization of media models, appearance-based rejection sensitivity, appearance perfectionism and dysfunctional beliefs about appearance considered as antecedent variables, and body image concern, social anxiety about appearance, social withdrawal and compensatory behaviors for beauty and fitness (use of cosmetics, cosmetic surgery and efforts for fitness) were symptoms of body dysmorphic. <br /><strong>Method:</strong> This study’s research design was correlational, through structural equation modeling (SEM). 542 undergraduate studentsof Shahid Chamran University of Ahvaz (337 women and 203 men) was selected by using multistage random sampling method and completed eight scales of present study. The structural modeling analysis, with application of Anderson & Gerbing's two-step approach was used to test the proposed model. Also, bootstrapping method was used to evaluate indirect effects in the model. <br /><strong>Results</strong>: Results showed that the fit indices for the proposed model are in the acceptable range; however, by imposing some modifications, the model achieves better fitness. Also, the results showed that all direct paths (except paths of media to appearance-based rejection sensitivity and perfectionism physical) are significant. As well, results of bootstrapping method showed that all indirect paths of the model are significant. <br /><strong>Conclusion:</strong> In general, results of present study showed formation of dysmorphic symptoms, especially compensational behaviors for beauty and fitness, through media effects, cognitive and personality variables in an Iranian sample. Also, these results in a theoretical and experimental tissue were explained and their theoretical and practical implications were presented.<strong>مقدمه:</strong> هدف از پژوهش حاضر، طراحی و آزمون الگویی از پیشایندهای علائم بدریختانگاری بدنی در دانشجویان کارشناسی بود. در الگوی پیشنهادی پژوهش، متغیرهای استفاده از رسانه، درونیسازی الگوهای رسانه، حساسیت بهطرد مبتنیبر ظاهر، کمالگرایی ظاهری و باورهای ناکارآمد درمورد ظاهر بهعنوان متغیرهای پیشایند، و متغیرهای نگرانی از بدشکلی بدنی، اضطراب اجتماعی مربوطبه ظاهر، کنارهگیری اجتماعی و رفتارهای جبرانی برای زیبایی و تناسب اندام (استفاده از لوازم آرایشی، جراحی زیبایی و تلاش برای تناسب اندام) بهعنوان علائم بدریختانگاری درنظر گرفته شد.<br /> <strong>روش:</strong> طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگی و از طریق الگویابی معادلات ساختاری (SEM) بود. تعداد 540 نفر، شامل 337 زن و 203 مرد، با استفاده از روش نمونهگیری چندمرحلهای تصادفی از بین دانشجویان کارشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز انتخاب شدند و به هشت مقیاس پژوهش پاسخ دادند. برای آزمودن الگوی پیشنهادی پژوهش، از روش الگویابی معادلات ساختاری، با تبعیت از رویکرد دومرحلهای اندرسون و گربینگ (1988)، استفاده شد. همچنین، برای بررسی معناداری اثرات غیرمستقیم موجود در الگوی پژوهش، روش بوتاستراپ بهکار گرفتهشد.<br /> <strong>یافتهها:</strong> نتایج تحلیلها نشان داد که شاخصهای برازش برای الگوی پژوهش در دامنه قابلقبولی قرار دارند؛ با این حال، با انجام برخی اصلاحات، الگو به برازش مطلوبتری دست یافت. همچنین، این نتایج نشان داد که همه مسیرهای مستقیم در الگوی پژوهش (به جز مسیر استفاده از رسانه به کمالگرایی ظاهری و حساسیت بهطرد مبتنی بر ظاهر) معنادار است. نتایج حاصل از روش بوتاستراپ نیز نشان داد که همه مسیرهای غیرمستقیم الگو معنادار است. <br /> <strong>نتیجهگیری:</strong> بهطورکلی نتایج حاصل از پژوهش حاضر نحوه شکلگیری علائم بدریختانگاری، بهخصوص رفتارهای جبرانی برای زیبایی و تناسب اندام، را ازطریق تأثیرات رسانه و متغیرهای شناختی و شخصیتی را در یک نمونه ایرانی نشان میدهد. همچنین، این نتایج در بافت نظری و تجربی تبیین شد و تلویحات نظری و کاربردی آن ارائه شد.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2521_4a1590df1d5968d41b855005bb8b67bf.pdfدانشگاه سمنانروانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل-9120170522The Effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy based on Hofmann’s Model on Fear of Negative Evaluation and Self- Focused Attention in Social Anxiety Disorderاثربخشی درمان شناختی –رفتاری مبتنی بر مدل هافمن بر کاهش ترس از ارزیابی منفی و توجه متمرکز بر خود در اختلال اضطراب اجتماعی101110252210.22075/jcp.2017.9562.FAتورجهاشمی نصرت اباداستاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانمجیدمحمود علیلو** استاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0000-0002-4119-6359اعظمقلی زادهکارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20150210<strong>Introduction:</strong> The purpose of this study was to examine the effectiveness of cognitive- behavioral therapy based on Hofmann’s model on the reduction of fear of negative evaluation and self- focused attention in social anxiety disorder (SAD). <br /><strong>Method:</strong> The study was single-subject design.This study was conducted by using multiple-baselines design during the 12 sessions, on three female patients with one month and four months follow-up. <br /> Data were gathered through Social Phobia Inventory (SPIN), The Brief Fear of Negative Evaluation Scale (BFNE) and Focus of Attention Questionnaire (FAQ). visual analyze, percent of improvement and effect size methods were used to analyzes of data. <br /><strong>Results</strong><strong>:</strong> The cognitive- behavioral therapy based on Hofmann’s model led to reduce fear of negative evaluation and self- focused attention in social anxiety disorder. The results of treatment continued to one month and four months follow-up period. <br /><strong>Conclusion</strong><strong>s</strong><strong>:</strong> Cognitive- behavioral therapy based on Hofmann’s model reduced fear of negative evaluation in social anxiety disorder.<strong>مقدمه:</strong> هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی –رفتاری مبتنی بر مدل هافمن بر کاهش ترس از ارزیابی منفی و توجه متمرکز بر خود افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بود.<br /> <strong>روش:</strong> طرح پژوهش حاضر به صورت طرح تک آزمودنی با استفاده از خطوط پایه چندگانه پلکانی بود. طی 12 جلسه ، بر روی سه بیمار دختر، در دوره پیگیری یک ماهه و 4 ماهه اجرا شد. داده های پژوهش با استفاده از پرسش نامه هراس اجتماعی ، فرم کوتاه پرسش نامه ترس از ارزیابی منفی و پرسشنامه کانون توجه جمع آوری شدندو برای تحلیل داده ها از روش های تحلیل نموداری و ترسیمی و جهت بررسی معناداری بالینی از درصد بهبودی و اندازه اثر استفاده شد.<br /> <strong>یافتهها: </strong>نتایج نشان داد که درمان شناختی –رفتاری مبتنی بر مدل هافمن منجر به کاهش میزان ترس از ارزیابی منفی و توجه متمرکز بر خود در افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی می شود. پیگیری 1 ماهه و 4 ماهه حاکی از پایداری تغییرات درمانی بود.<br /> <strong>نتیجهگیری:</strong> براساس یافته های پژوهش حاضر درمان شناختی-رفتاری مبتنی بر مدل هافمن موجب کاهش میزان ترس از ارزیابی منفی و توجه متمرکز بر خود در مبتلایان به اختلال اضطراب اجتماعی می شود ؛ لذا توصیه می شود درمانگران از این مدل درمانی در درمان مبتلایان به این اختلال استفاده کنند.https://cprpi.semnan.ac.ir/article_2522_0d7363894acdee742caf7fe4e97c4d49.pdf