دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Predicting the Substance Use Relapse according to Childhood Trauma: Mediating Role of Object Relations Alienation, Borderline Personality Organization & Depression پیش بینی عود مصرف مواد بر اساس آسیب های دوران کودکی : نقش میانجی بیگانگی روابط موضوعی، سازمان شخصیت مرزی و افسردگی 1 12 4439 10.22075/jcp.2020.19478.1806 FA حمزه ارباب دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران 0000-0003-0777-4677 حسن میرزاحسینی استادیار، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران نادر منیرپور استادیار، گروه روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران Journal Article 2020 01 08 Introduction: Harmful effects of ubstance use relapses has been long a greate challenge in the treatment of addiction. The purpose of this study was to explain the substance use relapse model in addict individuals based on the childhood trauma, regarding the mediating roles of object relations alienation, borderline personality organization and depression in a group of Methadone-treated addicts. Method: Applying a descriptive - correlational design, among all male methadone-treated addicts of kashan city in 2019, a sample of 170 subjects were selected by available sampling method and inclusion/exclusion criteria were controlled for. Data were collected through the Relapse Prediction Scale, Childhood Trauma Questionnaire, Beck Depression Inventory, Bell's Object Relations Inventory, and the Kernberg’s Inventory of Personality. Data analysed by a path analysis of structural equation modeling. Results: The structural equation modelling of childhood trauma, alienation, personality organization and depression with substance use relapse directly and indirectly demonstrated significant fitness (RMSEA: 0.0489). Among indirect paths, mediator variables including object relations and depression were significant. Overall, this models explained %49/6 of the variances of substance use relapse among Methadone-treated male addicts. Conclusion: Childhood trauma impact personality organization, feelings of alienation, and depression in later life periods, and relapse is a style to get rid of these suffering. From this perspective, identifying and addressing these factors provides a deeper understanding of relapse. It is suggested that in an effective treatment context address the variables expressed in the form of treatment protocols. مقدمه: اثرات مخرب عود مصرف مواد همواره یکی از چالش های عمده در درمان اعتیاد بوده است. هدف این پژوهش تبیین مدل عود مصرف مواد بر اساس آسیب های دوران کودکی، با در نظر گرفتن نقش میانجی بیگانگی روابط موضوعی، سازمان شخصیت مرزی و افسردگی در گروهی از معتادان تحت درمان با متادون بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معتادان مرد تحت درمان با متادون شهرستان کاشان در بهار 1398 بودند. تعداد 170 نفربه روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاک های ورود و خروج انتخاب شدند. جمع آوری داده ها از طریق مقیاس عود مصرف، آسیب های دوران کودکی، پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه روابط موضوعی بل، و سیاهه سازمان شخصیت کرنبرگ انجام شد. تحلیل داده‌ها به روش تحلیل مسیر از نوع مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها: مدل یابی روابط ساختاری میان متغیرهای آسیب های کودکی، بیگانگی روابط موضوعی، سازمان شخصیت مرزی و افسردگی با عود مصرف مواد به صورت مستقیم و غیرمستقیم، برازندگی خوبی نشان داد ( RMSEA=0/0489). در میان مسیرهای غیرمستقیم، متغیرهای میانجی روابط موضوعی و افسردگی معنادار بودند. در مجموع این مدل 49/6 درصد از عود مصرف مواد در میان معتادان تحت درمان متادون را تبیین میکند. نتیجه گیری: آسیب های دوران کودکی، می‌تواند به شکل تاثیر بر سازمان شخصیت، احساس بیگانگی و بالتبع افسردگی در دوران های بعدی زندگی افراد معتاد بروز کند و عود مواد راهبردی جهت رهایی از این رنج است. از این منظر شناسایی و پرداختن به عوامل مذکور، درک عمیق تری از عود ارائه می نماید. پیشنهاد می گردد متخصصین در یک بستر درمانی مؤثر به متغیرهای مذکور در قالب پروتکل های درمانی بپردازند.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4439_17268862d88a2c74fac0003b377045b0.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 The Effectiveness of Marital Skills Training Based on the Gotman’s Model in Covert Relational Aggression of Women اثربخشی آموزش مهارت های زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن بر پرخاشگری ارتباطی پنهان زنان 13 22 4452 10.22075/jcp.2020.17365.1640 FA اصغر کریمی کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران صدیقه احمدی استادیار، گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران کیانوش زهراکار دانشیار، گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2019 03 12 Introduction: Aggression is one of the factors influencing the relationship of couples, so the purpose of this paper was to investigate the effect of marriage training based on the Gotman’s Model on covert relational aggression in women. Method: Using a randomized controlled trial design, among mothers of Behesht primary school students in Shahriar town in Tehran during 2018 year a sample including 30 women were selected on a voluntary basis and randomly divided in two experimental and control groups. The experimental group received the intervention and control group subjects remained in the waiting list. All subjects were evaluated by Nelson and Carroll’s covert relational aggression scale at the pre - test and posttest stages. Data extracted from the scale and analyzed by a ANCOVA analysis. Results: Data analysis showed that significant difference between the women of the two groups in terms of the extent in their covert relational aggression and the trainings reduced covert relational aggression in women of the experimental group. Conclusion: The training of marital skills based on the Gotman’s Model could reduce the covert aggression of women and is then recommended to therapists. مقدمه: پرخاشگری ارتباطی از عوامل تأثیرگذار بر روابط زوج ها میباشد، لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن بر پرخاشگری ارتباطی پنهانِ زنان انجام شده است. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی و به شیوه پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش، شامل مادران دانش آموزان دختر دبستانی مدرسه بهشت شهرستان شهریار در سال 1397 نمونه‌ای شامل 30 زن واجد شرایط به شیوه داوطلبانه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش مداخله درمانی را دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار ماند. دو گروه بوسیله مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان نلسون و کارول، در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس استفاده گردید. یافته ها: تحلیل دادهها نشان داد که بین زنان دو گروه از لحاظ میزان پرخاشگری ارتباطی پنهان تفاوت معناداری وجود دارد و آموزش مهارت ها باعث کاهش پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان گروه آزمایش شد. نتیجه گیری: آموزش مهارتهای زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن باعث کاهش پرخاشگری ارتباطی پنهان زنان می‌گردد و لذا به درمانگران قابل توصیه است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4452_f9de159f90b5f57859f8728995064316.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Effectiveness of Self Compassion Group Training on Self Criticism and Cognitive Behavioral Avoidance in Depressed Adolescents اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر شفقت خود بر خود انتقادگری و اجتناب شناختی رفتاری در نوجوانان افسرده 23 32 4440 10.22075/jcp.2020.18969.1752 FA الناز کریمی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران نوراله محمدی استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران چنگیز رحیمی استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2019 10 19 Abstract Introduction: The persent study aimed to investigate the effectiveness of self compassion group training on self-criticism and cognitive- behavioral avoidance in adolescents with depression diagnosis. Method: The present study was a randomized controlled experimental design. The statistical population consisted of all adolescents with depressive symptoms who were educated in the region 4 of Shiraz, in the academic year 2019 at the 10th to 12th grade. Among these 30 students were selected through a purposive sampling procedure and then were randomly divided into two experimental and control groups. The Levels of Self-Critical scale, Cognitive-Behavioral Avoidance Scale and Beck Depression Inventory were performed. The experimental group received Compassionate Mind Training for eight 90-minutes sessions. Data were analyzed by multivariable analyze of covariance (MANCOVA) and using SPSS-20. Results: Results indicated significant differences between two groups in self-criticism and cognitive-behavioral avoidance scores in the post-test (P≥0/001). The exprimental group showed a significant decrease in self-criticism and also in conitive-behavioral avoidance scores. Conclusion: These findings suggested that group compassionate mind training as an important intervention in reducing self-criticism and cognitive-behavioral avoidance among adolescents. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر شفقت خود بر خود انتقادگری و اجتناب شناختی رفتاری در نوجوانان تا تشخیص افسرده بود. روش: پژوهش حاضر از نوع روش آزمایشی کنترل شده تصادفی بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان مبتلا به نشانه‌های افسردگی آموزش و پرورش ناحیه 4 شیراز که در سال 97-98 در مقطع تحصیلی دهم تا دوازدهم در حال تحصیل بودند، بود. از بین این افراد 30 نفر به صورت پس از غربالگری بصورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. پرسشنامه سطوح خود انتقادگری ، پرسشنامه اجتناب شناختی - رفتاری و پرسشنامه افسردگی بک اجرا شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت آموزش گروهی شفقت درمانی قرار گرفتند. داده‌ها به کمک روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری و با استفاده از نرم افزار SPSS-20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین نمرات خود انتقادگری و اجتناب شناختی - رفتاری در گروه آزمایش در مرحله پسآزمون، نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی‏داری داشت. گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری را در نمرات خود انتقادگری و اجتناب شناختی -رفتاری نشان دادند. نتیجه گیری: این یافته‏ ها حاکی از آن است که آموزش گروهی مبتنی بر شفقت خود عامل تأثیرگذار مهمی بر کاهش مؤلفه‌های افسردگی شامل خود انتقادگری و اجتناب شناختی - رفتاری در نوجوانان است.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4440_c0fad1af90f03555910f767773a465a6.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Effectiveness of Acceptance & Commitment Therapy on Depression and Anhedonia among Patients with Terminal Stage Cancer اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر کاهش افسردگی و فقدان لذت‌جویی بیماران سرطانی مرحله‌ی آخر 33 40 4453 10.22075/jcp.2020.18847.1742 FA آیت اله کریمی باغملک استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ایران، تهران، ایران آرش جلوداری کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران فروغ ماهیگیر استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ایران، تهران، ایران Journal Article 2019 10 02 Introduction: The research aimed to examine effectiveness of Cognitive-Behavioral Therapy (CBT) on depression and anhedonia among patients with terminal stage cancer in Ahvaz. Method: The statistical population included all patients with terminal stage cancer of Ahvaz among whom 30 were recruited using randomized sampling method. The participants filled out the depression subscale of SCL-90 and Snaith-Hamilton's Anhedonia Questionnaire. The treatment group received 8 weekly sessions of ACT intervention each lasting 90 mins, while the control group received no intervention. The data were analyzed using MANCOVA and ANCOVA. Results: The results of analyses by MANCOVA and ANCOVA showed that ACT decreased patients' depression and anhedonia. Conclusion: Generally, it could be concluded that the acceptance and commitment therapy was effective for improving the capability to feel joy among cancer patients facing death and is recommended. مقدمه: هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر افسردگی و فقدان لذت جویی بیماران سرطانی شهر اهواز بود. روش: جامعه ی آماری شامل کلیه ی بیماران سرطانی مرحله ی آخر شهر اهواز بود که از این میان 30 نفر با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شد. ابزار مورد استفاده شامل خرده مقیاس افسردگی از پرسشنامه ی 90-SCL و پرسشنامه‌ی فقدان لذت جویی هامیلتون بود. برای گروه آزمایش، 8 جلسه ی 90 دقیقه ای هفتگی برنامه ی درمان پذیرش و تعهد اجرا شد و گروه گواه هیچگونه مداخله ای دریافت نکرد. برای تحلیل داده ها از روشهای آمار استنباطی تحلیل کواریانس چندمتغیری و تک متغیری استفاده شد. یافته ها: نتایج MANCOVA و ANCOVA نشان داد که درمان پذیرش و تعهد باعث کاهش میزان افسردگی و فقدان لذت جویی بیماران سرطانی مرحله‌ی آخر میشود. نتیجه گیری: به طور کلی، می‌توان گفت که درمان پذیرش و تعهد برای افزایش ظرفیت لذت جویی در افراد دچار سرطانی که با مرگ مواجه هستند، اثربخش است و توصیه می‌شود.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4453_0de601570e586353e236489b7dcd5786.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Predicting Sleep Difficulties Based on Insecure Attachment Styles regarding Mediating Role of Depression and Anxiety پیش‌بینی مشکلات خواب بر اساس سبک‌های دلبستگی ناایمن با میانجی‌گری افسردگی و اضطراب 41 52 4445 10.22075/jcp.2019.17928.1686 FA فریبا پاغوشی کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران زینب خانجانی استاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران تورج هاشمی استاد، گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2019 05 28 Introduction: The sleep quality and duration are important factors influencing physical and mental health. The present study aimed to investigate the relationship between insecure attachment styles and sleep problems considering the mediating role of depression and anxiety. Method: The present study was conducted with a correlational method. The study population of was female students in the second course of 11 th grade in different fields of study of Tabriz city (N=9426). The sample size was 373 according to Morgan table. They were assessed by Petersburg Sleep Quality Questionnaire (PSQI), Hazen & Shaver Adult Attachment Questionnaire, Beck Depression Inventory (BDI-II), Beck Anxiety Inventory (BAI). Data were analyzed using descriptive and inferential statistics methods (Structural Equation Modeling: SEM). Results: The effects of avoidant and ambivalent attachment styles on depression, anxiety, and sleep problems were significant (beta coefficients were above 0.30). The indirect effects of avoidant and ambivalent attachment styles on sleep problems through depression and anxiety were significant (beta coefficients above 0.15). Conclusion: Results demonstrated that there were significant relationships between avoidant, ambivalent insecure attachment styles and depression as well as anxiety. There was a significant relationship between depression, anxiety and sleep problems. Hence, depression and anxiety could mediate the relationship between avoidant, ambivalent insecure attachment styles and sleep problems. مقدمه: کیفیت و طول خواب مناسب یک عامل تاثیر گذار مهم بر سلامت جسم و روان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک‌های دلبستگی ناایمن با مشکلات خواب با میانجی گری افسردگی و اضطراب انجام شد. روش: پژوهش حاضر با توجه به نحوه گرد آوری داده‌ها، جزء تحقیقات توصیفی- همبستگی بوده و با توجه به اهداف از نوع بنیادی است که در آن روابط متغیر ملاک و متغیرهای پیش‌بین بررسی شدند. جامعه آماری این پژوهش، کلیه دانش‌آموزان دختر، در دوره دوم متوسطه کلاس یازدهم از رشته‌های مختلف شهرستان تبریز بود. حجم جامعه مورد نظر که به تعداد 9426 نفر بود بر اساس آن حجم نمونه به وسیله جدول مورگان به تعداد 373 نفر انتخاب شد. ابزارهای پژوهش عبارتند از: پرسشنامه کیفیت خواب پترزبورگ (PSQI)، پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان هازن و شیور، پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II)، پرسشنامه اضطراب بک (BAI)، به منظور جمع‌آوری اطلاعات استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی (معادلات ساختاری SEM) استفاده شد. یافته‌ها: اثر دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا بر افسردگی و اضطراب و مشکلات خواب با ضرایب بتای بالای 0/03 معنی‌دار است. اثر افسردگی و اضطراب بر مشکلات خواب با ضرایب بتای بالای 0/47 معنی‌دار است. اثر غیرمستقیم دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا بر مشکلات خواب به واسطه افسردگی و اضطراب با ضرایب بتای بالای 0/15 معنی‌دار است. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد بین سبک‌های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرا با افسردگی و اضطراب رابطه معنی‌داری وجود دارد. بین افسردگی و اضطراب با مشکلات خواب رابطه معنی‌داری وجود دارد. افسردگی و اضطراب رابطه بین سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و اضطراب را با مشکلات خواب میانجی گری می‌کند.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4445_3b250739268a0ae4161158f495f47e60.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Impacts of Logo Therapy based on Rumi's Thoughts compared to Acceptance and Commitment Therapy in Social Health of Elderly People مقایسه اثربخشی معنادرمانی مبتنی بر اندیشه‌های مولانا و درمان پذیرش و تعهد بر سلامت اجتماعی سالمندان 53 66 4435 10.22075/jcp.2020.18023.1692 FA اصغر نوروزی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سوادکوه، مازندران، ایران علیرضا مرادی استاد، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران کریم زمانی نویسنده، محقق و مولانا پژوه جعفر حسنی دانشیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2019 08 13 Introduction: The purpose of the present study was to compare the effectiveness of Logo-therapy based on Rumi's thoughts with ACT on the social health of the elderly people. Method: In a randomized controlled trial design a total sample consisting 66 elderly subjects (46 females and 20 males) were selected from daily Behzisti elderly centers of Sari city. Subjects were randomly divided into two experimental groups, and a control group. Two experimental groups received Logo-therapy based on Rumi's thoughts and ACT respectively, while control group remaind in the waiting list. Data collection was conducted by well-being questionnaire of Keyes and analyzed by mixed-design analysis of variance. Result: Significantly higher means were observed for aspects of social health in both experimental groups than control (P< 0/001). No significant difference found for social dimensions between two experimental groups (P> 0/05), however the overall level of social health in the Logo-therapy was significantly higher than that of ACT (P< 0/05). Conclusion: In regard to socio-cultural construction in Iran, we strongly recommend using the culture-based therapeutic approaches. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا با درمان اکت بر سلامت اجتماعی سالمندان انجام شد. روش: در یک طرح کاربندی کنترل شده تصادفی نمونه پژوهش شامل 66 سالمند (46 زن و 20 مرد) از مراکز توانبخشی سالمندان روزانه بهزیستی شهرستان ساری انتخاب شدند. آزمودنی‎ها به روش تصادفی در دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل بدون درمان تقسیم شدند. گروه آزمایشی اول و دوم به ترتیب مداخله معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا ، و اکت را دریافت کردند، اما گروه کنترل در لیست انتظار ماند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز انجام شد و داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط تحلیل شدند. یافته ها: میانگین مؤلفه های اجتماعی بطور معناداری در هر دو گروه آزمایشی بالاتر از گروه کنترل بود (0/001>P). دو گروه آزمایشی تفاوت معنی داری با یکدیگر در مؤلفه ها نداشتند (0/05<P)، ولی گروه معنادرمانی نسبت به گروه اکت از سطح کلی سلامت اجتماعی بالاتری برخوردار بودهاست (0/05>P). نتیجه گیری: با توجه به ساختار فرهنگی-اجتماعی جامعه ایرانی، قویاً استفاده از رویکردهای درمانی مبتنی بر فرهنگ را توصیه میکنیم.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4435_d43622c909ac2dfc9fd8fa4eda0cf1af.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Comparing the Effectiveness of Cognitive Behavioral Group Therapy and Mindfulness Therapy on Sleep Quality of Multiple Sclerosis Patients مقایسه اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر ذهن اگاهی بر میزان کیفیت خواب بیماران اسکلروزچندگانه 67 76 4438 10.22075/jcp.2019.18600.1723 FA مریم مهدوی کار شناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران‌ حسین بقولی گروه روانشناسی بالینی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران‌ Journal Article 2019 09 04 Introduction: MS disease is one of the debilitating diseases of the immune system, with nature of the central nervous system, s winning analysis that affects a significant part of life. The present study aimed at the effectiveness of cognitive-behavioral group therapy and Mindfulness therapy on sleep quality of multiple sclerosis patients. Method: The method of research was semi-experimental with pre-test and post-test with control group. The statistical population included all MS patients, member of the Jahrom MS association, which was selected through targeted sampling after consideration the criteria for entering (More than one year membership in the MS, Having complete satisfaction, Literacy, Phisical ability to attend meetings), matching and identifying their number were 45 people. This number was randomized to three groups of 15 people. Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) was used to collect data. Reliability of the questionnaire was obtained 0.806 by Cronbach's alpha coefficient. For data analysis by Spss22, was used of Covarians. Results: There was significant difference insleep quality on Cognitive Behavioral group Therapy with Mindfulness therapy and control group. Conclusion: The quality of sleep could be improvein MS patients by cognitive-behavioral group therapy. اسکلروزچندگانه یکی از بیماری های ناتوان کننده سیستم ایمنی، با ماهیت تحلیل برنده سیستم اعصاب مرکزی می باشد که بخش قابل توجهی از زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت خواب این بیماران بود. روش : روش تحقیق نیمه ازمایشی با پیش ازمون و پس ازمون با گروه کنترل بود. جامعه اماری بیماران عضو انجمن ام اس شهرستان جهرم بودند که با نمونه گیری هدفمند پس از در نظر گرفتن ملاکهای ورود، همتاسازی و مشخص شدن تعداد، ۴۵ نفر در سه گروه ۱۵ نفری به صورت کاملا تصادفی قرار گرفتند. برای جمع اوری داده ها از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ استفاده گردید. پایایی با ضریب الفای کرونباخ ۰/۸۰۶ بدست امد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار spss22 و کوواریانس استفاده شد. یافته ها: هر دو روش بر کیفیت خواب تاثیر معناداری داشتند اما گروه درمانی شناختی رفتاری بیشتر بر کیفیت خواب تاثیر داشت. نتیجه گیری: می توان با روش گروه درمانی شناختی _ رفتاری کیفیت خواب را بهبود بخشید.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4438_71c64b6eecaff3d42629e4ffbe58da5d.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Prevalence of Non-Verbal Learning Disorder in Male Students in Karaj City شیوع شناسی اختلال یادگیری غیرکلامی در دانش‌آموزان پسر شهر کرج 77 87 4436 10.22075/jcp.2020.17486.1651 FA معصومه پورمحمدرضا تجریشی دانشیار، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران مریم یوسفی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ساحل همتی دانشیار، گروه روان‌پزشکی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران عنایت اله بخشی دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران Journal Article 2019 03 22 Introduction: The non-verbal learning disorder is considered as a specific syndrome in learning and reasoning. The purpose of this study was to determine the prevalence of non-verbal learning disorder in primary school male students in Karaj City. Method: In this descriptive-analytic study, a stratified sampling method was used to select 286 male students who were studying in the 4th, 5th and 6th grades of primary schools in Karaj City. All students were individually screened using Children Non-Verbal Learning Disabilities Scale and 8 students with 30 points and higher in the Scale were diagnosed at-risk to non-verbal learning disorder. A Wechsler Intelligence Scale for Children (3rd revision) was administered afterward. Five male students (including 3 persons in 4th and 2 persons in 6th grade respectively) were diagnosed as having non-verbal learning disorder which their verbal intelligence quotient was differed 10 points and higher from their practical intelligence quotient and got 85 points and higher for the total intelligence quotient. Data were analyzed by Mann-Whitney U test using SPSS (version 22). Results: Breafly 1.8% of male students showed nonverbal learning disorder. In fact, 2.6% and 2.4% of male students in 4th and 6th grades respectively were diagnosed with nonverbal learning disorder. Conclusion: Given the nearly high prevalence of non-verbal learning disorder in students, early training interventions and providing professional services is recommended to prevent ongoing behavioral and academic, and probably occupation problems . هدف: اختلال یادگیری غیرکلامی به عنوان نشانگان خاص در یادگیری و حتی استدلال در نظر گرفته‌ می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی شیوع اختلال یادگیری غیرکلامی در دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی در شهر کرج انجام شد. روش‌: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، از دانش‌آموزان پسر پایه‌های تحصیلی چهارم، پنجم و ششم ابتدایی شهر کرج، 286 دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب و با استفاده از مقیاس کم‌توانی‌های یادگیری غیرکلامی کودکان ارزیابی شدند. سپس 8 دانش‌آموز که نمره‌ 30 و بالاتر در مقیاس مذکور به دست آوردند مشکوک به اختلال یادگیری غیرکلامی تشخیص داده شدند و با استفاده از سومین نسخه آزمون هوشی وکسلر کودکان مورد ارزیابی قرار گرفتند. 5 نفر از دانش‌آموزان (3 نفر از پایه چهارم و 2 نفر از پایه ششم) که هوشبهر کلی آنها 85 و بالاتر بود و هوش‌بهر کلامی آنها 10 امتیاز یا بیشتر با هوش‌بهر عملی آنها اختلاف داشت، به عنوان افراد دارای اختلال یادگیری غیرکلامی تشخیص دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از آزمون یو مان-ویتنی در نرم‌افزار SPSS نسخه 22 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج حاکی از آن بود که میزان شیوع اختلال یادگیری غیرکلامی در دانش‌آموزان پسر 8/1% بود. در واقع، 6/2% دانش‌آموزان پسر در پایه چهارم ابتدایی و 4/2% در پایه ششم ابتدایی مبتلا به اختلال یادگیری غیرکلامی بودند. نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع نسبتاً بالای اختلال یادگیری غیرکلامی می‌توان با اجرای مداخلات آموزشی بهنگام و ارائه خدمات تخصصی از مشکلات رفتاری، تحصیلی و احتمالاً حرفه‌ای آنها در آینده پیشگیری نمود.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4436_b935e35bcb7e719bd4137225987ac8ef.pdf

دانشگاه سمنان روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل - 11 4 2020 02 20 Impacts of Positive Psychotherapy Compared to Cognitive Behavioral Therapy on Academic Rumination and Stress of Female Gifted Students بررسی و مقایسه اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر و درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشخوار فکری تحصیلی و استرس تحصیلی دانش آموزان دختر تیزهوش 87 98 4441 10.22075/jcp.2020.17113.1623 FA سیروس مرادی زاده دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران حسنعلی ویسکرمی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران فضل اله میر دریکوند دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران عزت اله قدم پور دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران فیروزه غضنفری دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران Journal Article 2019 03 03 Introduction: Stress and academic rumination have been among the most prevalent problems in gifted students. This study was aimed to compare the effectiveness of positive psychotherapy and behavioral cognitive therapy on academic rumination and stress of these students. Method: A randomized controlled trial design was selected for the study and among statistical population including the femal gifted high-school students in Khorramabad city, a total sample of 45 gifted students were choosen purposefully according to inclusion/ exclusion criteria. Three groups constituted in which the first and second experimental groups were subjected to interventions for 8 sessions, while control group receive no intervention. Data were analyzed using covariance analysis. Results: Results showed that interventions significantly reduced the academic rumination and academic stress of experimental groups compared to the control group. Conclusion: Two interventions can be used as effective ways in order to reduce academic rumination and stress in gifted students. این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر و درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشخوار فکری تحصیلی و استرس تحصیلی دانش آموزان دختر تیزهوش انجام شد. پژوهش یک مطالعه شبه آزمایشی همراه با انتخاب و گمارش تصادفی آزمودنی ها، در گروه های آزمایش و کنترل به همراه پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم استعدادهای درخشان شهر خرم آباد بود که ابتدا با استفاده از روش سرشماری همه دانش آموزان پرسشنامه های نشخوار فکری تحصیلی و استرس تحصیلی را تکمیل کردند. سپس تعداد 45 نفر که بالاترین نمرات را در مقایسه با سایرین کسب کردند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (هر کدام 15 نفر) و یک گروه کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش اول به مدت 8 جلسه تحت مداخلات روان درمانی مثبت نگر و گروه آزمایش دوم هم به مدت 8 جلسه تحت مداخلات شناختی رفتاری قرار گرفتند، اما گروه کنترل طی این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس یکطرفه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو روش منجر به کاهش معنادار نشخوار فکری تحصیلی و استرس تحصیلی آزمودنی های گروه های آزمایش شدند. مداخلات روان درمانی مثبت نگر تاثیر بیشتری در کاهش نشخوار فکری تحصیلی داشت، اما بین دو نوع درمان در کاهش استرس تحصیلی تفاوت معناداری وجود نداشت. بر اساس نتایج، روش های فوق می تواند به عنوان روشی کارآمد به منظور کاهش نشخوار فکری تحصیلی و استرس تحصیلی مورد استفاده قرار گیرد.

https://cprpi.semnan.ac.ir/article_4441_b45c9d1a0b0ef3d3f3f598b39ecb40e1.pdf