مقایسه‌ی اثربخشی درمان‌های هیجان‌مدار و مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه‌های افسردگی، افکارغیرمنطقی، بازداری هیجانی و ارزشمندی در زندگی در افراد افسرده

تریکان, سمیه; گودرزی, محمد علی; تقوی, سید محمدرضا

doi:10.22075/jcp.2025.34917.2949

مقایسه‌ی اثربخشی درمان‌های هیجان‌مدار و مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه‌های افسردگی، افکارغیرمنطقی، بازداری هیجانی و ارزشمندی در زندگی در افراد افسرده

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

¹ گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

² استاد گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

10.22075/jcp.2025.34917.2949

چکیده

بازداری هیجانی و ارزشمندی در زندگی بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود.
روش: روش پژوهش نیمه آزمایشیاز نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و جامعه‌ی آماری شامل تمامی افرادی بود که به کلینیک‌های روان‌شناسی منطقه 5 تهران در بازه زمانی 1402 مراجعه کردند. نمونه‌گیری به روش در دسترس و پس از مصاحبه پژوهشگر با شرکت‌کنندگان و احراز ملاک‌های تشخیصی افسردگی اساسی بر اساس DSM-5 به عمل آمد. در مجموع، 60 نفر بیمار مبتلا به افسردگی اساسی انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 20 نفره گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های باورهای غیرمنطقی جونز (IBQ-40)، افسردگی بک(ویرایش دوم)، بازداری هیجانی(ECQ) و ارزشمندی زندگی بود.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد هر دو درمان در مقایسه با گروه کنترل در بهبود نشانه‌های افسردگی، افکار غیر‌منطقی و بازداری هیجانی و ارزشمندی زندگی در سطح معناداری (001/0) مؤثر بوده‌اند. با وجود این، درمان هیجان‌مدار در بهبود نشانه‌های افسردگی با تفاوت میانگین (733/1) و افکارغیرمنطقی با تفاوت میانگین(167/10)و بازداری هیجانی با تفاوت میانگین(683/9) نسبت به درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش مؤثرتر بود و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تفاوت میانگین (983/13) نسبت به درمان هیجان‌مدار اثربخش‌تر بوده است.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که دو رویکرد درمانی هیجان‌مدار و پذیرش و تعهد ابعاد متفاوتی از سلامت روانی را مورد هدف قرار می‌دهند و درمان پذیرش و تعهد، حداقل در کوتاه‌مدت اثرات کمتری بر نشانه‌شناسی افسردگی و افکار غیر‌منطقی و بازداری هیجانی داشته و همچنین اثرات بیشتری بر ارزشمندی زندگی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

تخصصی

عنوان مقاله [English]

Comparison of the effectiveness of emotion-oriented and acceptance and commitment-based treatments on depression symptoms, irrational thoughts, emotional inhibition and value in life in depressed people.

نویسندگان [English]

somaye tarikan ¹
mohamad ali goodarzi ²
M.R Taghavi, ²

¹ Department of Clinical Psychology, Educational Science and psychology Faculty, Shiraz University, Shiraz, Iran.

² Professor, Department of Clinical Psychology, Educational Science and psychology Faculty, Shiraz University, Shiraz, Iran.

چکیده [English]

Introduction:The purpose of this research was to compare the effectiveness of emotion-oriented and acceptance-based treatments on depression symptoms, irrational thoughts, emotional inhibition and value in the lives of patients with major depressive disorder.
Method: The research method was a semi-experimental pre-test-post-test type with a control group and the statistical population included all individuals who referred to psychological clinics in Tehran's 5th district during the period 1402. Sampling was done through convenience sampling method . A total of 60 patients with major depression were selected and randomly assigned to three groups of 20. Research tools included Jones Irrational Beliefs Questionnaire (IBQ-40), Beck Depression Inventory (2nd edition), Emotional Inhibition Questionnaire (ECQ), and Value of Life.
Results: The findings showed that both treatments were effective in improving symptoms of depression, irrational thoughts, emotional inhibition, and the value of life at a significant level (0.001) compared to the control group. However, emotion-focused therapy was more effective in improving depressive symptoms with a mean difference of (1.733), irrational thoughts with a mean difference of (10.167), and emotional inhibition with a mean difference of (9.683) than commitment and acceptance-based therapy, and acceptance and commitment-based therapy was more effective than emotion-focused therapy with a mean difference of (13.983).
Conclusion: The results showed that the acceptance and commitment therapy, at least in the short term, has fewer effects on depressive symptomatology, irrational thoughts, and emotional inhibition, and also has greater effects on the value of life in patients with major depressive disorder.

کلیدواژه‌ها [English]